Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Meghan wordt belaagd door moedermaffia
Foto: Hollandse Hoogte | PA Images
Praat mee

Meghan Markle mikpunt moedermaffia:
Lees jij mede-moeders de les?

journaliste

Daphne van Rossum

M

Meghan Markle verscheen woensdag voor het eerst met baby Archie in de openbaarheid. Er waren foto’s te zien waarop ze haar baby vasthield. ‘Klungelig’, vonden mensen. ‘Alsof ze het niet gewend is.’ Wat vind jij ervan dat vrouwen andere moeders zo beoordelen en de les lezen? Praat mee!

De hertogin wordt niet gespaard. De baby had geen sokjes aan, geen hoedje op. En had hij niet kunnen vallen? We noemen dit verschijnsel ‘momshaming’. Er is geen goed Nederlands woord voor, behalve misschien het woord 'moedermaffia' - maar het verschijnsel doet zich wel degelijk ook hier voor.

Veroordelen

Zo kreeg Lieke van Lexmond de wind van voren omdat ze met haar kind in een draagzak op de fiets zat en omdat ze haar kind op de mond kuste. Dat de zoon van Yolanthe nog sliep met een luier, ook daar vonden de momshamers wat van.

Dat het zoontje van Monique Westenberg nog een speen had, werd eveneens niet gewaardeerd en toen Victoria Koblenko een weekeindje weg was met haar man - zónder kind - was internet te klein en buitelden de shamers over elkaar om het stel te veroordelen.

Zwangerschapsdementie

Ik heb als prille moeder genoeg dingen gedaan om de momshamers de tijd van hun leven te geven. Ik ben weleens een winkel uitgelopen, om er buiten pas achter te komen dat de Maxi-Cosi nog in de winkelwagen stond. Maar hé' ik was 35 jaar geen moeder geweest. En nu een paar weekjes wel. Het moeder-zijn zat nog niet in mijn systeem. Ik was bevangen door zwangerschapsdementie.

Ook ik ben met een draagzak op de fiets gestapt, ook mijn kinderen hadden nog vrij lang een luier én een speen. Ook ik ben wel eens een weekeindje weggeweest met de vader van mijn kinderen terwijl ze bij hun oma waren. Fout! Fout! Fout! Gelukkig was er niet constant een camera op mij gericht... 

Als je het al niet had, zou je er een levensgroot schuldgevoel aan overhouden. For the record: mijn kinderen leven nog. Ze zijn inmiddels 12 en bijna 17, van de luier en de speen af en hebben nooit een gat in hun hoofd gehad. En voor zover ik weet, hebben ze ook geen trauma opgelopen van het feit dat ik hun niet zo perfecte moeder ben.

Praat mee

Moeders die elkaar de les lezen, wat vind jij daarvan? Doe jij eraan mee, of ben jij wel eens terecht gewezen door andere moeders? En mama-missers hebben we allemaal, wat zijn die van jou? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!