Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: feriet Tunc
Reportages

‘Mijn man dacht dat ik dronken was,
maar ik had een tia’

Redactie VROUW

A

Artsen zeiden dat Chermaine Kwant Van Weelderen (32) nog slechts een jaar te leven had vanwege een aandoening in haar longslagader. Maar acht jaar later is Chermaine gezonder dan ooit. Ze is getrouwd met Patrick (48) en werkt als onderzoeker, ondernemer, voorlichter en schrijver.

 

Mijn gezondheid… “Is altijd slecht geweest. Toen ik twee jaar oud was, ben ik geopereerd aan een aangeboren hartafwijking. Dat deden ze destijds met een experimentele methode en het is goed mogelijk dat die behandeling het gen heeft getriggerd dat mijn erfelijke longaandoening heeft doen ontwaken. 

Inspanningsastma; zo verklaarden de dokters mijn slechte conditie vroeger. Ik kon niet meekomen, kon niet rennen voor de bus.” 

Doodziek werd ik… “Na het kerstdiner, nu acht jaar geleden. Ik viel flauw, gaf over, kon niet meer lopen. Behalve keelklanken kwam er niets uit mijn mond. Mijn man dacht dat ik dronken was en gaf me een emmer, maar ik voelde dat ik een tia had gehad.”

Slecht nieuws

Ik heb slecht nieuws… “Zei de arts op de afdeling cardiologie. Hij vertelde dat ik pulmonale hypertensie had. Een zeldzame, dodelijke aandoening in de longslagader die leidt tot rechterhartfalen. Er is geen genezing mogelijk en vaak overlijden patiënten vroegtijdig.

‘We kunnen niets voor je doen,’ zei de arts: ‘waarschijnlijk heb je nog een jaar te leven.’ Ik werd helemaal gek, compleet hysterisch. Ik wilde nog zoveel en had nu geen tijd meer te verliezen.”

Ik gun jou het leven

Een dubbele longtransplantatie… “Behoorde tot het laatste redmiddel, maar dat voelde voor mij als falen. Ik deed zo hard mijn best mezelf beter te maken met medicatie, een andere levensstijl en voeding. Maar ondertussen werd ik steeds zieker.

Via Facebook sprak ik een meisje dat een transplantatie had ondergaan en zij zei: ‘Ik gun jou het leven.’ Dat raakte me diep. F*ck, dacht ik, ik ben 30 en ik ga dood! Uiteindelijk koos ik voor een operatie. Er was een kans van veertig procent dat ik het niet zou redden, maar ik twijfelde geen moment meer. Die dubbele longtransplantatie heeft me gered.”

Feestje

Na de operatie… “Moest ik weer leren lopen, eten, praten. Maar het gaat nu heel goed met me. Ik heb een boek geschreven, ik sport, heb een bedrijf, doe promotie-onderzoek naar de ziekte en heb een stichting opgezet. Ik ben er sterker uitgekomen.

Ik ben altijd positief gebleven, zelfs in het ziekenhuis maakte ik er graag een feestje van. Dat heeft me er misschien zelfs bovenop geholpen. Ik keek uit naar de kleine dingen: mijn hond zelf uitlaten, een dansje maken in de douche... Allemaal dingen die ik nu kan doen. Het leven lacht me weer toe!” 

Tekst: Karin Koolen

Lees de hele reportage in het Magazine VROUW (zaterdag bij de Telegraaf)

Jij op VROUW

Ben jij genezen van een aangrijpende ziekte? Vertel je verhaal.

Klik hier