Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Sasha Lambert
Reportages

Sylvana: Ik was
direct verliefd op Arlan

Journalist

Lizette van Loenen

Z

Ze zien er superschattig uit, maar je mag de honden van Kim, Sylvana, Elianne en Mindy helaas niet aaien. Als hulphond moeten ze namelijk altijd voor hun bazin klaarstaan. De vier vrouwen doen een boekje open over de ijzersterke band met hun viervoeter.

Ze is aan één oog blind en ziet met haar andere oog voor vier procent. Haar labrador-geleidehond Arlan is haar ‘ogen op pootjes’. Ze studeert communicatie aan de Haagse Hogeschool.

Obstakels

“Toen ik nog met een blindenstok over straat ging, liep iedereen met een boog om me heen. Niet sinds ik Arlan heb. Elke dag word ik aangesproken. Vaak vragen ze hoe de hond mij helpt en waarom. Dan vertel ik dat ik aan één oog blind ben en met het andere alleen dichtbij redelijk zie.

Arlan waarschuwt me voor obstakels, zoals trappen, wegversperringen en mensen die ons pad kruisen. Bij een wegversperring blokkeert hij me en bepaalt zelf een veilige alternatieve route. 

Zeldzame oogafwijking

Ik ben geboren met coloboom, een zeldzame, erfelijke oogafwijking. Mensen vragen vaak of ik het erg vind dat ik niet ‘normaal’ kan zien, maar ik kan er prima mee leven. Ik heb mezelf aangeleerd om bepaalde handelingen, zoals koken of mezelf opmaken, zonder zicht te doen.
Ik vertrouw op mijn andere zintuigen. 

Op mijn dertiende meldde ik me aan bij KNGF Geleidehonden, maar ze vonden ze me toen nog te jong voor een hulphond. Het verzorgen van een dier is een grote verantwoordelijkheid. Toen ik twee jaar geleden werd voorgesteld aan Arlan, was het liefde op het eerste gezicht. Hij heeft een heel zachtaardig en zorgzaam karakter. Zelfs als hij vrij is en dus gewoon ‘hond’ is, wijst hij me soms op obstakels, terwijl dat niet hoeft. 

Navigatiesysteem

Sommige mensen denken dat Arlan een navigatiesysteem is. Dat ik thuis tegen hem zeg: ‘Ga naar de supermarkt!’ en hij me er in één ruk naartoe loodst. Zo werkt het niet. Ik heb de leiding en vertel hem met commando’s waar we heen gaan.

Vooral een lege plek in de trein of een balie zoeken, vindt hij leuk. Dan gaat hij heel hard kwispelen en merk ik dat hij blij wordt. Tussendoor beloon ik hem met brokjes of een dikke knuffel.

Blind vertrouwen

Arlan en ik zijn uitgegroeid tot een onafscheidelijk team en onze band is ontzettend speciaal. Ik kan hem letterlijk blind vertrouwen. Elke dag staat hij voor me klaar en helpt hij me met veel plezier van A naar B. Arlan geeft me vrijheid, zelfstandigheid, zelfvertrouwen en vooral ook onvoorwaardelijke vriendschap. Ik ben nog dagelijks enorm dankbaar dat hij in mijn leven is gekomen en hoop dat hij nog heel lang ‘mijn ogen op pootjes’ mag zijn.”

Lees ook de verhalen van Kim, Elianne en Mindy over de sterke band met hun hond in VROUW Magazine (zaterdag bij De Telegraaf).