Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Stef Nagel
Reportages

Joyce: ‘De koikarper op mijn been
heb ik zelf gezet’

Journalist

Lizette van Loenen

H

Haar lichaam is allesbehalve saai. Rozen, een Chinees teken, Disney-figuren: geen arm of been is onversierd gebleven. Maar waarom gebruikt ze haar lichaam als canvas en welk verhaal schuilt er achter die tatoeages?

Joyce Heymen (32) is kledingverkoper in een motorzaak, getrouwd en heeft een zoon (10).

Disney

“Ik heb veel Disney-tatoeages, omdat ik die films erg leuk vind. De blauwe rat Remy uit Ratatouille op mijn bovenarm is de meest speciale. Toen mijn zoon twee weken oud was, kreeg hij van mij zo’n knuffel. Twee jaar later besloot ik die te tatoeëren. Mijn zoon is nu tien jaar en slaapt nog steeds elke nacht met die Ratatouille-knuffel. 

Eerste tattoo

Omdat iedereen vroeger tatoeages van Chinese tekens had, vond ik op mijn zestiende dat ik er ook aan moest geloven. Dat was de eerste die ik liet zetten, op mijn bovenarm. Omdat ik ’m niet meer bij me vond passen, heb ik er iets anders overheen laten zetten. Achteraf gezien jammer, want het was mijn eerste tattoo en die blijft toch speciaal. 

Koi karper

Alleen voor Ratatouille, het Chinese teken en het ontwerp op mijn hand heb ik betaald. Dat moet opgeteld zo rond de 250 euro zijn geweest. De rest is door bekenden gezet of door leerlingen in de tattooshop waar ik heb gewerkt. Zelf heb ik er ook een aantal gezet. De koikarper op mijn been, bijvoorbeeld.

De tatoeages van mijn man heb ik ook gezet. Vier jaar geleden, toen ik hem ontmoette, had hij er geen en nu heeft hij twee armen vol en twee op zijn kuit. 

Zachtgekookt ei

Veel mensen hebben het vooroordeel dat ik vast ‘een harde’ zal zijn. En dat terwijl ik een zachtgekookt ei ben. Als ik op het schoolplein sta, zie ik onbekende moeders naar me kijken. Het grappige is dat als ze me eenmaal kennen, er niks meer aan de hand is.

In de flat waar ik woon, wonen veel ouderen en die denken ook vaak dat alleen bajesklanten onder de tatoeages zitten. Nadat ze een tijdje de kat uit de boom hebben gekeken, komen ze voorzichtig voor een gesprek. Dan blijk ik ineens heel aardig te zijn.” 

Lees de verhalen van andere vrouwen met tatoeages dit weekend in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf)