Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Karin wandelde zichzelf fit na kanker
Foto: Eigen beeld
Stappen Challenge

Karin (47) wandelde zichzelf
fit na kanker

Redactie VROUW

K

Karin (47) kreeg bijna drie jaar geleden de diagnose borstkanker. Ze overleefde de ziekte en besloot bij haar herstel dat ze haar leven drastisch om wilde gooien: ze sloeg aan het wandelen. 

"Ik was gezond, had het eerlijk gezegd niet zo met dat maandelijks inspecteren van mijn borsten. Tot ik in december 2013 toch maar eens besloot te voelen. Ik ontdekte een knobbeltje, ging naar de dokter en kreeg 8 januari 2014 de uitslag: borstkanker. Happy new year…” 

AARDAPPELTJES

“Toen ik het hoorde stond ik net aardappelen te schillen. Zo gek, ik weet het nog precies. Terwijl ik een slecht voorgevoel had, zakte de grond toch volledig onder mijn voeten vandaan. Na dat moment van paniek, kwam het andere gevoel: we gaan dit overleven. Er kwam een soort adrenaline in mij naar boven, een bepaalde vechtlust. Ik ging het hier absoluut niet bij laten zitten.”

“Eind januari werd ik geopereerd. Na de operatie bleek het te gaan om een agressieve tumor, maar ik had geen uitzaaiingen; dat was heel fijn om te horen. Omdat de tumor niet hormoongevoelig was, kreeg ik alleen bestraling en chemo. Half maart werd ik bestraald, eind april tot augustus kreeg ik chemo. Een hel van een tijd.”

Zware griep keer tienduizend

“Na die eerste chemo ben je kotsmisselijk. Daarna komt er een moment dat je je beter voelt, maar dan daalt het aantal witte bloedlichaampjes weer, dus word je heel moe. De derde week voel je je ‘het beste’, maar dan begint alles weer van voor af aan."

"Ik merkte na iedere chemokuur dat ik totaal geen energie meer had. Logisch, want de chemo verwoest alles in je lichaam, ook de goede dingen. Na acht chemo’s voel je je alsof je zware griep hebt en dan nog 10 duizend keer zo erg. Het is met niks te vergelijken. Ook nu, twee jaar na de chemokuren, valt er af en toe nog een zware deken van vermoeidheid over mij heen.”

“Omdat ik niks anders kon, begon ik met wandelen om te herstellen: het was het makkelijkste wat ik kon doen. Je loopt de deur uit en kan beginnen, want wandelen kan overal. Al wandelend, eerst kleine stukjes, ontdekte ik dat het eigenlijk heel fijn kan zijn om op je gemak rond te kijken. Daar nam ik vroeger de tijd niet voor. Ik ben begonnen met mindfulness. Het was een perfecte combinatie met het wandelen, omdat je je bewuster wordt van dingen in je omgeving. Ik zag onderweg meer kleur, genoot meer van de natuur. Dat genieten, dat bracht me rust.”

Alleen, maar met mijn hond

Eigen beeld

“Twee weken na mijn laatste chemo heb ik een hond genomen. Ik wilde meer en vaker naar buiten, en merkte dat de frisse lucht en het bewegen me beter hielpen dan op de bank blijven hangen. Ik loop vaak in mijn eentje met mijn hond, soms met een vriendin, maar ik gebruik het wandelen toch vooral om mijn hoofd leeg te maken. Toen mijn hondje nog een pup was, moest ik wel vijf of zes keer per dag gaan wandelen. Dat ben ik steeds meer gaan uitbreiden.”

“Inmiddels loop ik zo’n tien kilometer per dag en ik merk dat het ontzettend heeft bijgedragen aan mijn herstel. Door mijn chemo kwam ik tien kilo aan, maar die tien kilo is er dankzij het wandelen al lang en breed weer vanaf. Ook mijn conditie is bijna weer zoals hij was, al zal die waarschijnlijk nooit meer de oude worden.”

Eigen beeld

Beter dan ooit

“De kanker is weg. Ik word wel nog steeds heel vaak gecontroleerd, maar ik vertrouw erop dat ik mijn eigen lichaam goed aanvoel. Als je een keer zoiets hebt meegemaakt, voel je het denk ik aan als er iets mis is met je lijf, al heb ik ook heel erg het gevoel dat mijn lichaam mij destijds juist in de steek heeft gelaten."

"Nu voel ik me echter prima. Ik ga veel meer de buitenlucht in en heb dankzij het mindful wandelen geleerd om te genieten van de kleine dingen in het leven. Ik help nu als mindful- en compassiecoach en ervaringsdeskundige andere vrouwen met kanker, via mijn praktijk Hart-denken. Ik doe dat om hun leven, net als dat van mij, weer helemaal op de rit te krijgen, want ik… ik zit lekkerder in mijn vel dan ooit!”