Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Cultura Images RF
The Polyamorie Files

The Polyamorie Files deel 30: Jeff’s nacht bij Jackie
eindigt in het ziekenhuis

E

Ella (40) en Jeff (41) hebben twee kinderen en zijn ruim 14 jaar gelukkig getrouwd. Jeff gaat voor het eerst een nacht naar Jackie, terwijl Ella met de kinderen thuis is.

“Nou, tot morgen dan.” Jeff staat bij de deur met zijn laptop en een kleine weekendtas. “Ja, tot morgen,” zeg ik, waarna ik hem een zoen op zijn mond geef. “Wel een beetje gek, hè?” vraagt hij en kijkt me onderzoekend aan. 

Ik zucht. “Jemig Jeff, ga je nu sentimenteel doen terwijl je dit zelf wilde? Hier heb ik geen zin in hoor. Ga nou maar, tot morgen. Daaag!” Ik geef hem nog een kus en duw de deur dicht.

Tijd voor mezelf

“Waar gaat papa heen dan?” vraagt Max als ik weer naar binnen loop. “Papa gaat naar Duitsland voor werk, dat hadden we toch gezegd? Hij is één nachtje weg en morgen komt hij weer bij de voetbal kijken.”

“O ja,” zegt hij en gaat weer verder met zijn schoenen aantrekken. “Denk je dat hij cadeautjes meeneemt?” “Nou, nee, dat denk ik niet en dat lijkt me ook niet nodig. En nu je jas aan, we gaan naar school.”

Die avond installeer ik mezelf op de bank met een fles wijn, chocola en een dekentje. Heerlijk, wat tijd voor mezelf. De kinderen zijn lief gaan slapen en van Jeff heb ik verder niks gehoord.

Dat hoeft ook niet, het interesseert me eigenlijk niet zoveel wat hij en Jackie vanavond aan het doen zijn. Wat mij betreft wippen ze de sterren van de hemel, het maakt me echt niet zoveel uit op dit moment.

Niet zielig

Om tien uur belt Mirjam, ze heeft haar meelevende stem op gezet. “Hoe is je eerste avond alleen? Trek je het een beetje?” “Ja hoor, ik zit heerlijk op de bank een serie te kijken. Ik voel me prima.” Mirjam is even stil. “Weet je het zeker? Moet ik niet even bij je langskomen? Ik vind het zo sneu voor je. Ga anders even op Tinder!”

Ik zucht. “Ik ben niet zielig, ik ben niet sneu. Het is echt oké. Ik laat Jeff bij Jackie zijn, omdat hij daar gelukkig van wordt. En zo lang ik er niet óngelukkig van word, is er niks aan de hand. Ik vermaak me prima in mijn eentje, ik heb Tinder niet nodig.”                                 

Nog tien minuten lang moet ik Mirjam ervan overtuigen dat ik niet jankend op de grond lig van ellende en dan hangt ze eindelijk op. Ik merk dat ik ervan baal dat mijn beste vriendin toch niet echt kan begrijpen dat het wel even goed is zo.

En ik vraag me af hoe het de komende tijd zal gaan. Zal er iemand in mijn omgeving zijn die het wél begrijpt? Ik zet de vragen uit mijn hoofd en ga verder met mijn serie, we zien wel hoe het loopt.

Waar is Jeff?

De volgende dag regent het en is het koud om halfnegen langs de lijn. Max mist de ene bal na de andere en kijkt sip om zich heen. Hij mist zijn vader, denk ik. Zijn vader die hier allang had moeten zijn. Isa hangt aan mijn been omdat ze het koud heeft, ze wil naar binnen.

Ik wrijf het natte haar uit haar gezicht en zeg dat ze binnen een koek mag gaan halen. Op mijn telefoon komt eindelijk een bericht binnen van Jeff: ‛Ik ben er bijna, moest met het ov komen, ik leg het zo wel uit. XX’ Ik stuur niks terug en stop mijn telefoon weer in mijn zak.

Ziekenhuis

Om kwart voor negen komt Jeff aanlopen, hij ziet bleek en heeft zijn jas om zijn nek hangen. Als hij dichterbij komt, zie ik de mitella om zijn nek. “Wat heb jij nou gedaan?!” Hij geeft me voorzichtig een kus op mijn wang.

‟Ik ben gisteren gevallen, gisteravond, toen ik naar boven wilde lopen om naar bed te gaan. Er lag een Barbie van Fleur op de trap en die heb ik gemist, voor ik het wist lag ik onderaan de trap met helse pijn in mijn schouder. We hebben de halve nacht in het ziekenhuis gezeten, daar was het hartstikke druk op de spoedpost. Uiteindelijk waren we pas weer om vier uur weer thuis.”

Ik kijk Jeff aan en moet mijn best doen om mijn lach te onderdrukken.