Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Cultura Images RF
The Polyamorie Files

The Polyamorie Files deel 37:
Weer naar huis? Dát vertikt Ella

E

Ella (40) en Jeff (41) hebben twee kinderen en zijn ruim 14 jaar gelukkig getrouwd. Ella is woest als ze ontdekt dat Jackie in haar bed heeft geslapen en besluit voorlopig niet terug te gaan naar huis.

“Wat is er aan de hand?” Ik schrik op als Lize opeens achter me staat in het toilet van de kapsalon, ik heb haar niet horen binnenkomen. “O niks, ik ging met ruzie weg thuis, mijn man is af en toe zo’n hork.”

Terwijl ik mijn tranen wegveeg, slaat Lize haar arm om me heen. “Gatver, niet huilen om die hork. Heb je vanavond al wat te doen? Ik ga met twee vriendinnen de kroeg in, maar we vinden het gezellig als je aanhaakt!” Normaal zou ik nu zeggen dat ik moe ben, maar wat ga ik in dat stille strandhuisje doen? “Eh, oké, gezellig, ik heb eigenlijk wel zin om weer eens op stap te gaan.”

Het einde van de middag zet ik de muziek in de auto keihard. In mijn tas zit het voorstel dat Lize me heeft gedaan. Ze wil me graag aannemen in de salon voor drie dagen en na vandaag heb ik daar helemaal zin in!

Ik heb twee dames mogen knippen en het blijkt dat ik het nog aardig in de vingers heb. Na mijn proeftijd van een maand kan ik workshops gaan volgen en ik kan echt niet wachten om de laatste technieken te leren.

Het is even stil

In het huisje bel ik mijn zus om het nieuws te vertellen. “En wat vindt Jeff ervan dat je weer aan het werk gaat?” “Eerst vond hij het niks, maar laatst liet hij er bloemen bezorgen en zei hij dat hij trots was, dus ik denk dat hij het wel prima vindt. Ik moet het er nog met hem over hebben.”

Het is even stil aan de andere kant. “Heb je hem nog niet gesproken? Zit je nog steeds in dat huisje, ben je niet thuis?” Ik vertel Saar over vanmorgen en hoe ik Jackie door onze straat zag fietsen. En terwijl ik haar aan de andere kant van de lijn hoor roepen wat voor een lul Jeff is, gaat de bel.

“Ik moet ophangen Saar, er staat iemand voor de deur, ik bel je straks wel terug.” Ik vraag me af wie het kan zijn, waarschijnlijk Jeff met de kinderen. Maar als ik opendoe, ben ik verbaasd.

Wat doe jij hier?

“Wat doe jij hier?” is het eerste wat ik kan uitbrengen als ik recht in het gezicht van Jackie kijk. “Ik kom mijn excuses aanbieden. Ik ben ontzettend stom en egoïstisch geweest en dat spijt me.”

Ik weet even niets te zeggen. “Mag ik binnenkomen? Dan leg ik het even uit.” Zonder te antwoorden doe ik een stap opzij en Jackie loopt de gang in.

“Ik weet dat je boos bent. Op mij, op Jeff en dat is volkomen terecht.” Ik zeg nog steeds niks en Jackie gaat verder. “Ik had natuurlijk nooit in jullie bed moeten slapen vannacht, ik zou net zo kwaad zijn als jij.”

Ik kijk haar kwaad aan. “Inderdaad, ik vind het respectloos, zowel van jou als van Jeff. Ik had gehoopt dat we elkaar konden vertrouwen en zouden respecteren, maar ik heb me vergist in jullie allebei. Ik ben hier zo klaar mee.”

Het was bijna uit

Jackie legt haar hand op mijn arm die ik snel wegtrek. “Het is mijn schuld Ella, Jeff wilde niet dat ik kwam. Hij wilde niet eens met me afspreken gisteren, hij wilde alleen thuisblijven.” Ze stopt even met praten.

“Hij was echt heel erg boos maar vooral verdrietig, omdat jij en de kinderen hier zaten. Hij miste jullie zo erg. Hij trok zijn relatie met mij in twijfel en wilde het bijna uitmaken.” Ik luister naar haar woorden en probeer me voor te stellen hoe Jeff thuis alleen op de bank zat.

“Ik schrok zo erg dat ik naar hem toe ben gegaan om met hem te praten, ik kon me namelijk niet voorstellen dat het voorbij zou zijn.” “Dus toen ben je naar hem toe gegaan en hebben jullie liggen wippen in mijn bed?”

Jackie kijkt me verschrikt aan. “Nee! Nee natuurlijk niet! Ik begrijp dat je dat denkt, maar dat is echt niet gebeurd. We hebben gepraat en wijn gedronken en het was opeens zo laat, dat ik niet meer naar huis kon rijden en Jeff wilde slapen. Hij zei dat ik in jullie bed kon slapen en dat heb ik gedaan, meer is er echt niet gebeurd, je moet me geloven.”

Het zal allemaal wel

Ik haal mijn schouders op en loop weer terug naar de gang. “Bedankt voor je excuses, maar wil je nu gaan? Ik spreek Jeff hier liever eerst zelf nog over.” Jackie pakt mijn arm beet. “Maar geloof je me? Je moet me geloven, zo is het echt gegaan.”

Ik doe de deur open en wacht tot ze naar buiten loopt. “Het zal allemaal wel, ik wil eerst Jeff spreken, maar bedankt dat je even langs bent gekomen. Dag hoor!” Bij mijn laatste woorden smijt ik de deur dicht. Nu eerst omkleden en eten want over anderhalf uur komt Lize me ophalen.