Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Kathleen Finlay
The Polyamorie Files

The Polyamorie Files 53: ‛Ik hoor hoe
zijn toon verandert’

E

Ella (41) en Jeff (41) hebben twee kinderen en zijn ruim 14 jaar gelukkig getrouwd. Ella wijst de barman af en Jeff wil graag weer een familiedate met Jackie en Fleur.

Lize wil alles horen over de kus met de barman als ik weer aan het werk ben. Ik vertel haar hoe ik over mijn fiets viel en hoe hij me opving. Dat Saar daarna snel vertrok en hij mijn gezicht pakte om te zoenen.

“Oh wat heerlijk, hij zag er ook echt wel fantastisch uit! En daarna?” Ik vertel haar dat het bij die kus is gebleven en ik daarna naar huis ben gegaan, dat hij nog wel een berichtje heeft gestuurd, maar dat er verder niks is. 

Afspreken

“Dus je hebt zijn nummer? Ga je met hem afspreken?” Ik schud mijn hoofd. “Nee joh, ik ben bijna twee keer zo oud, ik ga echt niet met hem afspreken. Jullie zijn echt niet goed, Jeff vroeg ook al of ik hem nog een keer ga zien.”

Lize kijkt me verbaasd aan. “Jeff? Heb je het hem verteld dan? Werd hij niet boos?” Ik vertel haar dat hij verbazingwekkend relaxed reageerde, dat hij moest lachen en er geen enkel punt van maakte.

“Ik snap echt helemaal niks van jullie relatie’, antwoordt ze. “Dat hoeft ook niet, als Jeff en ik het maar snappen.” 

Jonge meid

De rest van de week ontvang ik nog meerdere berichtjes van de barman, maar ik stuur niets terug. Ondanks dat ik de zoen met hem nog vaak in mijn hoofd afspeel, heb ik geen zin om hem nog een keer te zien.

Ik voel me daar echt te oud voor, ik val niet op jonge jongens, hoe leuk ze ook zijn. Jeff snapt er niks van. “Ik zou het wel weten als een jonge meid van 22 met me wil afspreken...”

Ik stomp hem in zijn zij en zeg dat hij even normaal moet doen. “Jij hebt toch al twee vrouwen? Wil je er dan ook nog een jonge meid bij? Ik denk dat ze je dood zou worden, zoveel energie heb je niet eens, man!” 

Achterdochtig

“Je hebt gelijk,” lacht Jeff terug. Ik heb mijn handen vol aan jou en Jackie.” Ik vraag me nog steeds af waarom Jeff de hele tijd zo vrolijk, makkelijk en meegaand is. Op mijn verjaardag had hij alles zo goed en lief geregeld en de rest van de week is hij steeds op tijd thuis, hij heeft zelfs twee keer op eigen initiatief gekookt deze week.

Ik durf er niets van te zeggen, omdat ik bang ben dat hij dan weer verandert in de Jeff die ik liever niet zie. Boos, achterdochtig, gehaast, in zichzelf gekeerd...

Scheiden

“Vind je het een goed idee als we binnenkort weer eens wat gaan doen met Jackie en Fleur?” Ik hoor Jeffs vraag en denk direct terug aan die zondagmiddag in de dierentuin. Jeff kuste Jackie en sindsdien vraagt Max elke avond voor het slapengaan of we echt niet gaan scheiden.

“Vind je dat echt zo’n goed idee?” vraag ik voorzichtig, “ik bedoel, Max is het laatste uitje nog niet echt vergeten en denkt nog steeds dat we gaan scheiden...” 

“Nou, dat valt wel mee toch? Hij heeft ons toch ook gezien op vakantie en zo? Ik heb hem er niet meer over gehoord hoor. En ik ben er toch de hele tijd voor jullie? Dat ziet hij toch ook? Jíj ziet het toch wel?”

Verkeerde kant

Ik hoor hoe zijn toon verandert en ben bang dat dit gesprek de verkeerde kant op gaat. Daarom antwoord ik snel dat het goed is, dat we in het weekend wel een keer naar het strand zullen gaan met z’n allen.

“Fijn dank je, ik spreek het wel af met Jackie!” “Is goed, dan probeer ik het wel uit te leggen aan Max...” mompel ik er achteraan.