Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

The Polyamorie Files 58: ‘Hoezo geef je een onbekende kerel mijn kamernummer?’
Foto: Hollandse Hoogte | Cultura Images RF
The Polyamorie Files

The Polyamorie Files 58: ‘Hoezo geef je een onbekende
kerel mijn kamernummer?’

E

Ella (41) en Jeff (41) hebben twee kinderen en zijn ruim 14 jaar gelukkig getrouwd. Terwijl Ella een paar dagen weg is voor haar werk, gaat Jeff met Jackie en de kinderen zwemmen.

De volgende ochtend zit ik als een van de eersten bij het ontbijt. Tegen de tijd dat ik bijna klaar ben, komt Lize de ontbijtzaal in lopen. Ze ziet er pips uit, heeft wallen en haar haren zitten in een slordige staart.

Glimlach

“Goedemorgen, zware nacht gehad?” Er komt alleen een kreun uit haar mond en ze knikt naar het koffiezetapparaat terwijl ze gaat zitten. Als ik haar een kop koffie geef, verschijnt er een kleine glimlach.

Shotjes

“Wat heb je gedaan vannacht? Heb je wel geslapen?” Ze neemt een slok van haar koffie en zucht. “We hebben shotjes gedronken tot een uur of vier, echt puur vergif El, ik snap niet waarom ik dat soort dingen steeds weer doe. Ik ben zo ontzettend misselijk.”

Ik lach en haal mijn schouders op. “Ik ben blij dat ik op tijd weg ben gegaan, ik kan zo slecht tegen katers. Is er nog iets gebeurd met een van die kerels?” Lize schudt haar hoofd, “nee man, na die shotjes kon ik niet meer op mijn benen staan, ik werd vanmorgen wakker met mijn kleren nog aan.”

Kamernummer

Ik grinnik en schud mijn hoofd. “Ik was trouwens wel echt nog even boos op je gisteren. Hoezo geef je een onbekende kerel mijn kamernummer?” Lize kijkt me verschrikt aan. “Wat? Stond hij voor je deur? Hij had beloofd dat niet te doen.”

“Nee, dat niet, maar hij belde wel en dat vond ik ook al heel irritant. Ik heb hier nu gewoon geen zin in. Ik kwam hier voor de workshops, niet voor avontuurtjes met gladde salesmannetjes.” 

Avontuurtjes

Als Lize vertelt dat het haar spijt, probeer ik haar voor de zoveelste keer uit te leggen dat ik geen open relatie heb met Jeff. “Maar hij gaat toch ook met die Jackie? En jij zoende met die buurman en de barman...?” Ik zucht en kijk op mijn horloge.

“We moeten zo gaan. Jeff en ik zijn getrouwd en hij is nu verliefd op nog iemand. Dit betekent niet dat ik de hele tijd avontuurtjes wil met andere mannen.” Ik sta op van tafel en pak mijn spullen.

“Ik snap echt helemaal niks van jullie relatie.” Ik zucht weer en kijk haar aan. “Dat weet ik, dat zegt iedereen en het kan me niet schelen wat jullie denken of vinden.”

Dansje

De rest van de dag zeg ik weinig tegen Lize. Ze zit met haar brakke hoofd achter in de zaal en maakt een afwezige indruk. ’s Middags is ze zelfs een paar uur weg, waarschijnlijk om een dutje te doen, zodat ze vanavond weer op stap kan.

Aan het einde van de middag is er een kleine borrel in de hotelbar en komt Felix naast me staan. “Gaan we vanavond wel een dansje doen samen?” Ik rol met mijn ogen en duw hem opzij. “Ik heb geen interesse Felix, nu niet, gisteren niet, nooit.” 

Gloeien

Na de borrel ga ik naar mijn kamer om me om te kleden voor de avond. Als ik de deur opendoe, schrik ik van een enorme bos witte en rode ballonnen. Op het bureautje staat een grote bos rozen. Mijn wangen beginnen te gloeien als ik het kaartje lees. ‘Voor de mooiste glimlach ooit! X’ Er staat geen afzender onder en ook niet op de achterkant. 

Explosie

“Jeff! Heb jij ervoor gezorgd dat mijn kamer een explosie van bloemen en ballonnen is?” vraag ik enthousiast als Jeff eindelijk zijn telefoon opneemt. “Bloemen en ballonnen? Heb je die nu op je kamer? Ik heb niets gestuurd. Staat er geen naam op? Wie stuurt jou dit dan? Zijn ze wel op de juiste kamer bezorgd?” 

Verrassing

Als we ophangen ben ik ervan overtuigd dat de bloemen en ballonnen inderdaad zijn bezorgd op de verkeerde kamer. Ik bel met de receptie om het misverstand te melden. “U heet Ella toch? Kamer 307?”

Ik bevestig dat dat klopt. “Dan is de verrassing echt voor u mevrouw, het kamernummer klopt.” Op de vraag van wie de bloemen dan komen, kan ze geen antwoord geven.