Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Foto HH
Tussendoortjes

Marion heeft een haat-liefdeverhouding met souvenirs...
En jij?

journalist

Marion van Es

W

Waarom zijn souvenirs altijd zo spuuglelijk? Dat vraagt VROUW-collega Marion zich keer op keer af als ze weer eens door zo’n kitscherig winkeltje struint, op zoek naar iets fatsoenlijks. En dat is meestal een flinke uitdaging, tussen de felgekleurde koelkastmagneten, blikopeners en plastic beeldjes van toeristische attracties die het best leuk deden op de foto, maar die je toch niet per se in miniatuurversie op de schoorsteenmantel hoeft te hebben.

Toch blijf ik stiekem een zwak houden voor souvenirtjes. Na een fijne vakantie is er niets leukers dan de mooie herinneringen vast te houden door thuis nog af en toe iets tastbaars tegen te komen. Aangezien ik tegelijkertijd totaal niet tegen troep in huis kan, heb ik de traditie om uit ieder bezocht land iets mee te nemen, lang geleden al aangepast van kitsch naar praktisch.

Olijfolie

Mijn kledingkast hangt inmiddels vol met jurkjes, tassen en schoenen die ik in verre landen heb gescoord. En mijn ouders zijn - godzijdank - gestopt met het meenemen van lavendelkussentjes en gevlochten armbandjes van de Franse markt, maar kopen hun cadeautjes tegenwoordig altijd in de Supermarché. Want wie wordt er nu niet blij van een olijfolie of pesto 'uit den vreemden'?

Toen ik een halfjaar op wereldreis zou gaan en daarbij ruim twintig landen zou aandoen, zat ik vooraf zwaar in dubio over mijn souvenirbeleid. Ik wilde dolgraag uit ieder land iets meenemen, maar dat paste onmogelijk in mijn tot op de kilo afgewogen rugzak.

Bedeltjes

Uiteindelijk kwam ik op het idee om in ieder land een bedeltje te kopen, dat ik na thuiskomst aan een zilveren armband zou laten zetten. Een schot in de roos: bij het bedeltje van de zeester dacht ik terug aan de mooie onderwaterwereld van Fiji, bij het salamandertje aan de safari’s in Costa Rica en bij de mini-boeddha aan de prachtige Thaise tempels.

Helaas bleek de armband verre van praktisch voor een journalist: tijdens het typen, tikten de bedeltjes continu tegen het toetsenbord, waarvan mijn collega’s gek werden. Inmiddels ligt dus ook de armband te verstoffen in mijn sieradenkistje. Toch is het nog steeds een dierbare herinnering aan één van mijn meest bijzondere ervaringen.

Mini-matroesjka

En de kitscherige souvenirtjes? Die zijn stiekem soms toch ook best leuk, zeker om te krijgen. Zo nam modecollega Kim een knalroze Eiffeltorensleutelhanger voor me mee van de Fashion Week in Parijs, die het best leuk doet aan mijn autosleutel.

En de mini-matroesjka die VROUW-collega Mariëlle meenam van haar persreis naar Sint-Petersburg, prijkt op mijn toilet. Naast het mini Delftsblauwe molentje, de mini Egyptische piramide en de mini Engelse telefooncel die ik allemaal ook niet kon weerstaan...

Flessenpost

Scoorde jij je lievelingsarmband op de souk in Marrakesh, vond je flessenpost op Ibiza of nam je je Franse vakantieliefde mee naar Nederland? Of heb je een ander dierbaar vakantiesouvenir?

Voor een artikel op de krantenpagina van VROUW zijn we op zoek naar bijzondere verhalen. Als het je leuk lijkt om in de krant te komen, stuur dan je bericht (liefst met foto) naar m.van.es@telegraaf.nl. Alvast dank!

En, wat vind jij? Laat je horen!