Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Jannie (49): "Ik schaamde mij dood
als ik om een verlengstuk voor de gordel moest vragen"

journalist

Maaike Schaap

D

Deze week kwam naar buiten dat vliegtuigbouwer Airbus patent aan heeft gevraagd op een speciale zitbank. Op deze bank zouden mensen met overgewicht beter kunnen zitten. Jannie weet als geen ander hoe het is om te reizen met overgewicht. “Ik keek altijd om mij heen of ik nog andere mensen zag, vergelijkbaar of zelfs nog dikker dan ik was.” 

Jannie (49) woog op haar hoogtepunt 110 kilo. Tijdens een vakantie in Polen belandde zij in het ziekenhuis en werd het tijd om het roer om te gooien. 

Eetverslaving

Voordat Jannie zwanger raakte, had ze een normaal postuur. “Ik woog altijd rond de zestig kilo. Prima gewicht met mijn lengte.” Na de geboorte van haar twee kinderen bleef ze thuis om voor de kinderen te zorgen. “In eerste instantie wilde ik gezonder leven. Ik rookte en daar hield ik mee op. Pardoes viel ik in een andere verslaving: eten.”

Uiteindelijk woog Jannie 110 kilo bij een lengte van 1.66 meter en kreeg ze last van allerlei kwalen. “Zere gewrichten, hoge bloeddruk en een hoog cholesterol. Toch wilde ik het op dat moment nog niet zien.”

Verlengstuk

“Met overgewicht op reis gaan, was allesbehalve leuk. Op een gegeven moment wilde ik ook niet meer. Ik zag zo op tegen het moment dat ik in een stoel naast iemand moest plaatsnemen. Ik wilde niemand in de weg zitten, maar door mijn omvang deed ik dat wel.”

Als dan het moment kwam waarop Jannie haar gordel dicht moest doen, begon ze al te zweten. “Meestal paste de gordel niet en moest ik om een verlengstuk vragen. Dan schaam je je dood. Uit schaamte vroeg ik het soms ook niet en hield ik de gordel maar een beetje beet. Hopend dat niemand het zou zien.”

Acuut hartfalen

Pas toen Jannie met acuut hartfalen in het ziekenhuis in Polen terecht kwam, wist ze dat er iets moest veranderen. “Terwijl ik daar lag, dacht ik aan mijn eigen moeder. Zij was overleden aan kanker toen ik negen was. Ik mocht toch niet doodgaan, omdat ik overgewicht had?” Eenmaal terug in Nederland ging Jannie op zoek naar een oplossing en die vond ze in een ‘gastric bypass’ oftewel een maagverkleining.

Deze stap zette Jannie niet zomaar. “Ik had al jaren van alles geprobeerd en liet mij heel goed informeren over deze ingreep. ‘Lekker makkelijk,’ hoorde ik mensen om mij heen zeggen. Dat deed echt pijn, want het is alleen maar een hulpmiddel. Als je na de operatie wakker wordt, ben je nog steeds 110 kilo.” In 2014 werd de operatie uitgevoerd en daarna begon het afvallen pas. “Je kunt maar heel kleine porties eten. Ook werd ik geholpen om gezonder te gaan leven. In een halfjaar tijd viel ik vijftig kilo af.”

Anorexia

Jannie durft eindelijk weer naar de toekomst te kijken. “Ik voel mij met mijn 56 kilo beter dan ooit. Ik pas weer in een normale vliegtuigstoel, hoef niet meer om een verlengstuk te vragen en kan weer in attracties op de kermis of in pretparken. Met mijn eigen kinderen ging ik bijna nooit in een attractie. Nu hoop ik dat straks wel te kunnen met mijn kleinkinderen.”

Toch merkt Jannie dat er ook heel veel mensen geen begrip hebben voor haar situatie. “Ik krijg vaak te horen dat ik doorsla, anorexia heb of niet meer ‘de gezellige Jannie’ ben. Dat doet pijn. Toch laat ik dit niet in de weg staan van mijn geluk. Mijn dochter en ik zijn een reis aan het plannen voor deze zomer. Met het vliegtuig of met de bus. Ik ben trots op de beslissing die ik heb genomen en wilde dat ik het al tien jaar eerder had gedaan.”

En, wat vind jij? Laat je horen!