Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Het gevaar van verveling:
Frouke kreeg een bore-out

Maren Verbunt

D

De hoogopgeleide Frouke Vermeulen is 31 en werkzaam als wetenschappelijk projectmedewerker als ze instort. Elke dag sleepte ze zich met tegenzin naar haar werk. Eenmaal achter haar bureau tikte de tijd tergend langzaam voorbij. Bore-out, de tegenhanger van burn-out, treft naar schatting 15 procent van de bevolking. 

"Ik had het goed voor elkaar. Ik studeerde biologie, haalde mijn doctoraat en vond een passende baan. Ik had leuke collega’s en over mijn salaris mocht ik al helemaal niet klagen’’, vertelt Vermeulen. Toch werd ze doodongelukkig van haar werk. "In het begin was alles nieuw, spannend en leerde ik veel. Totdat het op mijn werk steeds rustiger werd. De verveling sloeg toe. Ik dacht elke dag: nog even volhouden, er komt vast verandering. Maar die kwam er niet." 

Meerwaarde

Een bore-out ontstaat door een gebrek aan prikkeling, afwisseling, voldoening en energie. "Dat hoeft niet te betekenen dat je niks om handen hebt", legt Vermeulen uit. "Ook als je actief aan de slag bent kun je je heel goed vervelen. Doordat de werkzaamheden je niet genoeg voldoening en energie geven. De maatschappelijke meerwaarde in mijn werk ontbrak. Daarnaast moest ik elke dag achter de computer zitten en hetzelfde doen. Die routine nekte me.’’

Het resultaat van een burn-out en een bore-out zijn nagenoeg gelijk: lusteloosheid, depressiviteit, slapeloosheid... Maar ook lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, gewrichtspijn en darmklachten. "Thuis zat ik urenlang apathisch in een stoel. Al op maandagavond stortte ik in en huilde omdat ik tegen de rest van de werkweek aanhikte."

Diagnose

Omdat de symptonen hetzelfde zijn gaat het volgens Vermeulen vaak fout bij het stellen van de diagnose. "Mensen die hard werken, maar daar geen voldoening uithalen, gaan naar de dokter en krijgen de diagnose burn-out. Terwijl er sprake is van bóre-out."

Na zes maanden ziekteverlof maakte ze een carrièreswitch. Als coach helpt ze nu anderen die kampen met een bore-out. Ze schreef een boek ‘Vechten tegen verveling’. 

De eerste stap is volgens Vermeulen praten. Zelf hield ze jarenlang, zelfs voor haar familie, de schijn op. "Ik schaamde me en durfde er met niemand over te praten. Dat had ik juist wel moeten doen.’’ Vermeulen wil die houding verbreken. "Een burn-out wordt geaccepteerd. Het lijkt alsof we er unaniem over eens zijn dat de maatschappij tegenwoordig veel van ons vraagt. Maar als je aangeeft dat je je vervéélt, word je niet serieus genomen." 

Lastige vraag

Een eenvoudige oplossing is er niet. "'Bedenk goed wat je wil' is voor veel mensen een hele lastige vraag. Helemaal als je al maanden of jaren hetzelfde werk doet. Mijn verhaal delen was een hele grote stap. Nu ik een boek heb geschreven, sta ik stevig met mijn voeten op de grond, durf ik mijn verhaal met al z’n rauwe kantjes te delen. Ik ben voorbij de schaamte en het taboe.’’

En, wat vind jij? Laat je horen!