Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

'Ik werd jarenlang ernstig misbruikt
door mijn moeder'

journaliste

Daphne van Rossum

E

Een op de vijf vrouwen en een op de elf mannen krijgt te maken met een of andere vorm van seksueel of fysiek misbruik. In 5% van de gevallen is de moeder de misbruiker. Het zijn kille cijfers waar een hoop leed achter schuil gaat. Marianne Janssen (68) is ernstig misbruikt door haar moeder. Jarenlang, van haar achtste tot haar dertiende. In het boek ‘Anna’s oorlog’ geeft ze het gebutste kind een stem. En schetst ze wat het doet met je. Zelfs na jaren nog.

 

“Even voorbij mijn veertigste kreeg ik een hernia. Ik moest plat op bed. Ik was altijd bezig. Met mijn werk en mijn gezin. Maar als je plat ligt, heb je ineens tijd om na te denken. Het verleden dook op.

Trol in de fles

Mijn moeder was altijd een trol in de fles, toen ging de stop eraf. Ik ben heel verdrietig geweest. Tot depressief aan toe. Ik ben gaan praten met mijn man, uren en uren. Hij wist wel dat ik als kind mishandeld was, maar van het seksueel misbruik wist hij niet. Hij heeft me een hand toegestoken, me uit de put getrokken. Hij werd mijn vechtmaatje.

Tranen

Heel bijzonder, want voor het zelfde geld had hij gezegd ‘nu weet ik het wel’. Daarna heb ik het hoofdstuk als het ware afgesloten. Daarom heb ik er nu over kunnen schrijven, zonder dat de tranen van de pagina’s afdruipen.

Mijn man leerde mijn moeder kennen als een kille vrouw. We kozen er voor haar zo min mogelijk te zien. Ik heb op een gegeven moment al het contact met mijn ouders verbroken.

Mishandeld

De kinderen heb ik verteld dat ik door mijn moeder mishandeld ben. Dat begrepen ze wel, ze hadden op school toevallig net een project gehad daarover, met een boekje van Hans Dorrestijn, die is zelf ook mishandeld.”

‘Anna’s oorlog is het tweede boek van Marianne Janssen. Vaste lezers van deze krant kennen haar als columnist. Meer dan dertig jaar heeft Marianne lief en leed gedeeld op de pagina VROUW. Ook vaak over haar moeder. In de novelle ‘Kleine vos’ raakt ze het onderwerp ook aan.

Moeders zijn geen heiligen

“Ik kreeg heel veel reacties van lezers. Daarom denk ik ook dat de schatting van 5% vrouwelijke daders aan de lage kant is. Moeders zijn geen heiligen. Dat is iets wat ik graag gezegd wil hebben. Moeders kunnen net zulke rotzakken zijn als vaders. Alleen is het taboe daarop veel groter. Neven, broers, vaders en opa’s dat zijn daders. Moeders niet. Tegenwoordig hoor je wel eens over de nonnen, maar dat is toch niet te vergelijken.

Egocentrisch

Mijn moeder was egocentrisch. Ze had eigenlijk geen kinderen moeten krijgen. Ze wilde aandacht, mijn vader deed alles voor haar. En nog was het niet genoeg. Ze vernederde mijn vader en was chronisch ontevreden. Hij verdiende als accountant aardig, maar zij klaagde dat we niet in Wassenaar woonden.”

Zussen

De schrijfster heeft ook geen contact meer met haar twee zussen. “Of zij ook slachtoffer zijn geworden van misbruik, dat weet ik niet. Ik weet dat mijn oudste zus mijn boek ‘Kleine vos’ heeft gelezen. Ik heb geen idee wat hun ervaringen op dat gebied zijn geweest.”

Heimelijk

Of haar vader weet had van de heimelijke sessies tussen moeder en dochter, die vaak in de badkamer begonnen en daarna in de slaapkamer werden voortgezet, zal Marianne nooit weten. Zowel haar moeder als haar vader zijn overleden. “Wat ik wel weet is dat mijn vader twee keer een poging heeft gedaan om zelfmoord te plegen. Waarom dat is, weet ik niet.”

Schelden

Toch is het misbruik niet waar Marianne het meeste last van heeft gehad. “Het was het vernederen, kleineren en schelden. Ze noemde mij altijd ‘mongool’. Ik heb heel lang gedacht – en eigenlijk is dat idee nooit verdwenen – dat ik ontzettend lelijk ben. Er is geen enkele klassenfoto waarop ik te zien ben. Als ik wist dat er foto gemaakt ging worden, dan ging ik weg.”

Luchtig

Dat het boek in een luchtige stijl is geschreven, maakt dat het ook de lezer niet zo rauw op zijn of haar dak valt. “Ik wilde het boek ook schrijven om te laten zien dat je er overheen kunt komen. Dat je niet de rest van je leven een slachtoffer hoeft te zijn. Misschien heb ik mazzel gehad, maar ik heb een werkzaam leven gehad en een gezin groot kunnen brengen. Mijn moeder heeft mij er niet onder gekregen. Ik heb de oorlog gewonnen.”

‘Anna’s oorlog’ komt 16 maart uit bij Just Publishers. Het kost 16,95.

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!