Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Rianne Treffers (27)
Foto: Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

Rianne (27): 'Ik heb geen
vagina en geen baarmoeder'

journaliste

Daphne van Rossum

H

Hoewel er deze week in Koffietijd volop gekletst wordt over het vrouwelijke geslachtsorgaan (het programma heeft deze week uitgeroepen tot 'Week van de vagina', red.), is het ontbreken van een vagina geen koffiepraat voor Rianne Treffers (27). Zij werd geboren met het MRKH-syndroom; ze heeft geen baarmoeder en haar vagina is slechts een kleine opening.

"Ik was 17 toen ik met mijn moeder naar de dokter ging. Ze maakte zich zorgen. Ik werd maar niet ongesteld. Ze had op internet gelezen dat er vlies voor kon zitten, maar mijn ouders en ook ik waren niet voorbereid op wat de dokter bij mij op de MRI-scan zag."

"Eerst werden mijn ouders ontboden in het ziekenhuis. Ze schrokken zich dood, dachten dat ik kanker had. Dat was het gelukkig niet, maar de dokter was doodsbang dat ik heel hard zou gaan huilen als ik het nieuws hoorde. Het leek de dokter beter dat zij het eerst hoorden, zodat ze mij konden opvangen."

Mannen

"Het bleek dat ik geen baarmoeder had, geen baarmoederhals en slechts een kleine opening als vagina. Wel heb ik eierstokken en een eisprong. Ik heb zitten huilen toen ik het hoorde, maar daarna heb ik het lang weggestopt."

"Ik heb het mijn beste vriendinnen verteld en daar was het voor mij klaar mee. Ook omdat ik niet wist wat ik er mee moest. Ik heb tot mijn 22ste nooit met mannen afgesproken. Ik dacht ‘mannen willen mij toch niet’. Ik heb ze niets te bieden. Ik kan geen kinderen krijgen en ook geen seks hebben."

Maatschappelijk werkster

"In 2011 ben ik via mijn arts met een maatschappelijk werkster gaan praten. Daar heb ik veel aan gehad. Dat heeft mij enorm geholpen. Net als mijn werk voor de Stichting MRK. Er zijn toch vier meisjes per jaar die hiermee geboren worden. Wij krijgen de mails van ouders die met vragen zitten." 

"Ik ben op een gegeven moment gaan daten. Maar wist niet goed wat het juiste moment was om over mijn syndroom te praten. Uit zelfbescherming vertelde ik het meestal heel snel."

Adoptie 

"Na twee maanden wil je echt niet dat iemand het hoort met het risico dat hij weggaat. Op het moment zelf zeiden mannen meestal dat het niets uitmaakte, maar daarna hoorde ik dan niks meer. Ook als ze zeiden ‘je bent niet mijn type’ dacht ik dat het daaraan lag."

“Op mijn 22ste heb ik me ingeschreven voor adoptie. Inmiddels ben ik aan de beurt, maar zet het nog even de ijskast, omdat ik het nu nog wat vroeg vind. Ik heb sinds zeven maanden ook een vriend. Hij staat ook open voor adoptie, dus dat is wel heel fijn."

Oprekken

"Mijn vriend heeft helemaal geen problemen met mijn aandoening. Hij zegt dat het hem niet om de seks gaat. En ik moet ook zeggen dat het prima gaat met hem. Hij zegt dat hij er niet zo veel van merkt." 

"Dat de ingang wel wat nauwer is, maar dat het het steeds makkelijker gaat. Je kunt het ook oprekken. Dat gaat meestal met pilotes, maar dat is een pijnlijk proces. Die heb ik na een week in de hoek gegooid."

Verloving

"Onlangs was een meisje in het nieuws uit Griekenland die zonder vagina en baarmoeder is geboren. Haar vriend had de verloving verbroken toen ze er over vertelde. De reacties daaronder vond ik heel erg kwetsend. Mensen vonden dat ze maar zeurde."

"Iemand riep dat ze het wel makkelijk zou vinden omdat je dan niet ongesteld wordt. Maar ik geloof niet dat iemand de psychische druk begrijpt die je doormaakt. Je wordt er dagelijks mee geconfronteerd dat je geen kinderen kan krijgen."

"Als je een zwangere vrouw ziet, of iemand achter een buggy... Je ziet er van buiten normaal uit, maar je wordt er altijd mee geconfronteerd dat je het niet bent. Ik heb twee oudere vriendinnen die het ook hebben en die zitten er nu mee dat ze geen oma worden."

En, wat vind jij? Laat je horen!