Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Dymphina (48) kookte zichzelf
uit een burn-out

journaliste

Eline Doldersum

I

In Nederland kampen circa 800.000 mensen met een burn-out. Dymphina Jooren (48) was één van die mensen. Hoewel haar burn-out haar bijna het leven kostte, wist ze er op een wel heel bijzondere manier weer bovenop te komen: door te koken.

Voordat Dymphina in een burn-out terechtkwam, had ze een bruisend leven. "Ik sta heel positief in het leven en vind het heerlijk om bezig te zijn. Stilzitten deed ik dan ook bijna nooit. Samen met mijn broer had ik het metaalbedrijf van mijn ouders overgenomen. We staken hart en ziel in dat bedrijf, wat betekende dat ik soms tachtig uur per week werkte. Dit in combinatie met een rijk sociaal leven, een huishouden én een gezin was soms best pittig."

Helemaal op

Jarenlang leidt Dymphina een druk bestaan, totdat haar lichaam haar een halt toeroept. "Ik kreeg steeds meer vage klachten, maar had geen idee wat ik ermee aan moest. Want zeg nou zelf: met vermoeidheid, hoofdpijn en benauwdheidsklachten blijf je toch niet dagenlang in bed liggen? Helemaal niet als je een eigen bedrijf hebt. Ik bleef doorgaan, maar werd ondertussen wel steeds zieker. Wat was er toch met mij aan de hand?"

Als Dymphina na verschillende doktersbezoeken uiteindelijk bij de psychiater belandt, is voor haar een dieptepunt bereikt. "Ik kwam nóóit bij een dokter en nu zat ik in de stoel bij de psychiater. Ik, Dymphina. De vrouw die altijd alles op de rit had. Het voelde voor mij als falen. Toch had ik geen keus. Ik kon niet meer normaal functioneren, had continu een rotgevoel, moest soms de hele dag door huilen en was ook lichamelijk helemaal op."

Randje van de dood

"Als ik niet naar de psychiater was gegaan, weet ik niet of ik er nu nog was geweest. Mijn lichaam had al zo vaak alarm geslagen, maar ik wilde niet luisteren. Ging maar door. Tot dat ene moment. Er móest iets gebeuren. Mijn psychiater schreef antidepressiva voor om weer de oude te worden. Dat stond mij helemaal niet aan. Ik slikte amper een paracetamol, wilde absoluut niet afhankelijk worden van medicijnen. Helemaal niet omdat het een tussenoplossing was, de medicijnen zouden mij niet genezen."

Dymphina besluit het heft in eigen handen te nemen en gaat zelf op zoek naar een oplossing. "Ik kwam in contact met een arts die met behulp van een gezondheidsscan de stoffen in mijn hersenen kon meten. Bij de eerste meting sloeg het apparaat compleet op tilt. Ik had een ernstig tekort aan gelukshormonen. Hormonen die je met voeding weer kunt aanvullen, had ik inmiddels gelezen. Ik besloot de boeken in te duiken en zélf uit te zoeken wat ik moest eten om weer gelukkig te worden."

Goed bericht

"Dat was een helse zoektocht, aangezien ik totaal geen medische achtergrond heb. Toch was de drijfveer om weer gezond door het leven te gaan zó groot, dat ik mijn laatste krachten heb verzameld om te vechten voor mezelf, om weer beter te worden. Op het internet en in tientallen boeken speurde ik door wetenschappelijke artikelen over hormonen en voeding en ik sprak met artsen en wetenschappers. Net zo lang tot ik de juiste combinaties, hoeveelheden en verhoudingen gevonden had."

"Maandenlang probeerde ik aan de hand van mijn voeding mijn gelukshormonen weer op peil te krijgen. Van vergeten groenten, kippenpootjes tot ei. Van amandelen, vis, mozzarella tot peulvruchten. Van alles passeerde de revue. Met succes. Al na een paar maanden voelde ik me veel gelukkiger en energieker. Om het ook zwart op wit te hebben, besloot ik een jaar na mijn eerste scan opnieuw naar de arts te stappen. En wat bleek? De hoeveelheid gelukshormonen was nog nooit zo hoog geweest. Ik was zo intens blij."

Levende bewijs

Aangezien niet alleen Dymphina, maar héél veel Nederlanders kampen met een burn-out, besluit ze haar ervaringen én recepten te delen in het kookboek Eet puur geluk. "Ik geloof dat antidepressiva veel mensen kunnen helpen, maar ik denk ook dat veel mensen zonder zouden kunnen als ze op een andere manier zouden eten. Daar ben ik zelf het levende bewijs van. Ik hoop dan ook dat ik met mijn kookboek mensen kan inspireren om hetzelfde te doen."

Ondanks haar heftige burn-out is Dymphina nu gelukkiger dan ooit. "Ik slik geen medicijnen meer en voel me nog steeds geweldig. Mijn leven is sinds mijn depressie honderdtachtig graden gedraaid. Ik ben nog steeds de enthousiaste, positieve en energieke Dymphina van voor mijn depressie, alleen is alles veel meer in balans. Er is meer tijd voor mezelf, meer tijd voor ontspanning. Voor het eerst sinds jaren ben ik weer écht gelukkig!"

En, wat vind jij? Laat je horen!