Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

gezin op terrasje
Foto: Hollandse Hoogte
Verhalen achter het nieuws

Femke (40) is gescheiden
in voor- en tegenspoed

journaliste

Kimberley van Heiningen

G

Gescheiden en toch als gezin op stap? Dat hoort niet! Femke* (40) krijgt veel reacties op de goede verstandhouding met haar ex. Aan VROUW vertelt ze haar verhaal: "Waarom zou ik ineens een hekel aan de vader van mijn kind hebben?"

"In 2008 ontmoette ik hem: de liefde van mijn leven. Althans dat dacht ik toen. We deelden dezelfde humor en konden uren lachen. Toen ik na vier maanden zwanger bleek, kwam onze relatie in een stroomversnelling. We kregen ineens een gezamenlijk levensdoel: samen zouden we ervoor zorgen dat dat kleine frummeltje het best denkbare leven zou krijgen. We gingen samenwonen en trouwden datzelfde jaar."

Liefdeslijm

"We werkten beiden hard om ons gezin te onderhouden. Dan werkte hij overdag en ik 's avonds, dan weer andersom. We leefden drie jaar langs elkaar heen in hetzelfde huis. Uiteindelijk was onze zoon de enige die ons samenhield . Hij was de lijm van ons huwelijk, maar dat was niet genoeg." 

"Op een decemberavond besloten we uit elkaar te gaan, gewoon aan de keukentafel. We maakten geen ruzie. Dat doe je misschien wanneer je liefde voelt, maar wij hielden allang niet meer van elkaar. We besloten de scheiding over het jaar te trekken, zodat onze zoon onbezorgd Sinterklaas en Kerst kon vieren."

 

Verbaasd

"Onze zoon mocht zo min mogelijk van onze sores merken. Samen toostten we het jaar nog uit. Misschien reageerde daarom iedereen zo verbaasd. Hoe konden wij nou uit elkaar gaan? Binnen een maand was onze scheiding geregeld: aan diezelfde keukentafel hebben we de boel uitgezocht."

"We verdeelden alles samen - van de spullen tot de voogdij. Onze scheiding verliep misschien makkelijker dan meestal het geval is, maar een breuk is altijd heel verdrietig. Ik ben niet getrouwd om de jurk of het feest: ik had echt de intentie met hem samen te blijven. Maar wanneer het niet werkt, werkt het niet."

Samen

"Nu -  wederom drie jaar later - gaan we samen naar ouderavonden en doktersafspraken voor onze zoon. We appen elkaar dagelijks foto's van onze jongen en gaan gerust met z'n drietjes op stap. We wonen nu op een kwartiertje afstand van elkaar: genoeg ruimte om een eigen leven op te bouwen, maar toch altijd dichtbij elkaar. Net na onze breuk at mijn ex geregeld bij mij, maar dat werd te verwarrend voor de kleine. Waren papa en mama nou wel of niet bij elkaar? Samen eten doen we dus ook niet meer." 

"We kregen vrij snel een nieuwe partner: hij eerder dan ik. In het begin was dat best lastig, want exen horen toch slecht met elkaar om te gaan? Inmiddels is iedereen aan het idee gewend en gaat het hartstikke goed. Eigenlijk ging ook dit hartstikke makkelijk."

Slaatje

"Ik heb me vooral verbaasd over de eerste reacties uit mijn omgeving. "Je zou een slaatje moeten slaan uit die scheiding", zeiden mijn vriendinnen.  En "Vergeet je de partneralimentatie niet aan te vragen?" Maar ik zat niet te wachten op een vechtscheiding."

"Of op geld van mijn ex. Ik wilde gewoon bevriend blijven met de vader van onze zoon. Dat stuitte soms op onbegrip, heel gek. Waarom zou ik ineens een hekel aan mijn ex hebben? We zijn misschien niet meer samen, maar zullen altijd samen ouders blijven: in voor- en tegenspoed."

*Femke is een gefingeerde naam. De naam is bij de redactie bekend. 

Jouw verhaal op VROUW.nl

Wil jij, net als Femke, jouw verhaal vertellen aan VROUW.nl? 

Upload je blog dan hier

En, wat vind jij? Laat je horen!