Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

De man van Saskia (49) heeft Alzheimer:
Hij kwam niet meer op mijn naam

journaliste

Daphne van Rossum

V

Virtueel fietst Saskia Vervoort (49) door heel Europa. Elke dag stapt ze op de hometrainer om van de ene naar de andere stad te fietsen, van het ene dorp naar het andere gehucht. Haar uitzicht verandert niet van minuut tot minuut, zo mist ze bomen en heuvels. Wel heeft ze uitzicht op de kaart aan de muur waar een zwart lijntje haar vorderingen aangeeft.

De Amsterdamse Saskia en haar man Chris (69) hadden samen een mooie droom: op een berg wonen in Spanje en daar genieten van hun leven en liefde. Veertien jaar geleden vertrokken ze naar hun droomhuis, maar helaas liep het anders dan het stel zich had voorgesteld; Chris kreeg al na een paar jaar de hersenziekte Alzheimer. Saskia is nu mantelzorger en zelfs als ze ook maar even boodschappen gaat doen in een naburig dorpje wordt Chris onrustig.

Medicijnen

"We zijn nu acht jaar verder met deze ziekte en het leven samen is meer een uitdaging dan voorheen. Zijn medicijnen hebben het ziekteproces vertraagd, maar het is niet zo dat het stopt. Vorig jaar kon ik nog naar de sportschool, maar ik kan inmiddels de deur niet meer uit. Werken doe ik van huis uit en ik heb hulp twee keer in de week. Dan kan ik even boodschappen doen, naar de bank en het postkantoor."   

"In het begin heb je het niet door. Er waren wat kleine dingetjes. Hij werd verstrooid. Later werd het steeds erger. Op een gegeven moment was hij bij zijn dochter in Nederland en kon hij niet meer op mijn naam komen. Zijn dochter zei toen 'Sas, er is iets aan de hand'. In Spanje zijn we naar de neuroloog gegaan. Die heeft een test gedaan en het bleek dat hij een vorm van dementie had. We wisten niet welke vorm, maar in het Amsterdamse VUmc werd vastgesteld dat hij Alzheimer in een gevorderd stadium had."

Emotionele belasting

"Begin dit jaar had ik het gevoel dat er iets moest veranderen in mijn leven. Ik ben heel trots hoe mijn man omgaat met zijn ziekte, maar de dagelijkse zorg werd een emotionele belasting voor me. Ik zwolg in zelfmedelijden. Zat niet lekker in mijn vel. Had iets nodig waardoor ik mijn gedachten zou kunnen verzetten en besloot weer te gaan bewegen." 

"Fietsen deed me altijd goed. Door de omstandigheden kan ik echter niet lang van huis en dus ook niet naar de sportschool, dus besloot ik een hometrainer te kopen en thuis te trainen, zodat als mijn man me nodig heeft ik er voor hem kon zijn."

Eigen Beeld

Opzwepende muziek

"Ik begon met elke morgen fietsen met lekkere opzwepende muziek en voelde me steeds beter. Ik voelde me weer positief en kreeg weer meer energie. Langzaam maar zeker werd ik weer fit. Op 10 mei ontdekte ik dat ik de afstand van Amsterdam naar Zuid-Spanje had gefietst. Toen had ik een nieuwe uitdaging nodig en maakte ik het plan virtueel vrienden te gaan bezoeken, zodat zij me konden sponsoren voor het goede doel."

 

"Ik ben inmiddels in Londen, ben nu onderweg naar Cambridge om virtueel hallo te zeggen bij Alzheimer Research UK. Vooral in Engeland heb ik veel vrienden en vrienden van vrienden, dus dan drink ik thee of eet ik en scone daar. In gedachten hoor, ik ben er natuurlijk niet echt. Maar iedereen kan me via de site een berichtje sturen of sponsoren."

Pitstop

"Zelf zie ik het als een pitstop. Iedereen kan me sponsoren voor een broodje, een koffie, nieuwe banden, een massage of een overnachting. Alles virtueel. Elke bijdrage is welkom."

"Ik fiets elke dag ongeveer 22 kilometer en hoop uiteindelijk 5000 km te hebben gefietst en zo rond kerst of oud en nieuw thuis te komen in Zuid Spanje. Met geld voor twee Alzheimer-onderzoekscentra, eentje van het VUmc en eentje in Cambridge, daar zijn ze al heel ver, maar ze kunnen altijd nog goed geld gebruiken voor meer onderzoek."

Kijk voor meer informatie op: https://www.facebook.com/CUWhenIGetThere of http://cuwhenigetthere.com/

En, wat vind jij? Laat je horen!