Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Ik ben niet verkracht maar
zijn handen vonden 'toevallig' mijn borsten en billen

journaliste

Daphne van Rossum

M

Meisjes tussen 12 en 18 die aangerand worden op een festival in Zweden. Redacteur Daphne van Rossum las het met afschuw. Dit is de wereld waarin onze dochters op moeten groeien. Een wereld waarin je als vrouw niet veilig bent. Een prooi. Je hebt geluk als je niet verkracht wordt, maar 'slechts' aangerand. Ze schreef vanuit haar hart deze brief:

Ik ben niet verkracht. Maar toen ik acht was, vond een man het nodig zijn piemel aan mij te laten zien. Ik zie zijn wellustige gezicht tot op de dag van vandaag voor me. Ik durfde heel lang niet meer alleen over straat.

'Per ongeluk'

Ik ben niet verkracht, maar toen ik dertien was en in de bus op weg naar mijn middelbare school reisde, vond een staande man het nodig zo hard tegen mij aan te wrijven dat ik zijn geslacht tegen mijn arm voelde terwijl ik in de passagiersstoel zat. Ik heb geprobeerd me heel klein te maken, zodat er ruimte kwam tussen mij en dat ding.

Ik ben niet verkracht. Maar toen ik zestien was en de afwas deed in een Grieks restaurant kon de kok zijn handen niet thuishouden. In het nauwe keukentje zette hij mij graag en veelvuldig klem, waarna zijn handen ‘per ongeluk’ mijn billen of borsten vonden.

 

'Een zwakte'

Ik ben niet verkracht, maar toen ik op mijn achttiende een diploma probeerde te halen bij een gerenommeerd type-instituut, vond de leraar het nodig om me stiekem vast te pakken als ik geconcentreerd mijn blindtype-oefeningen zat te doen. Het leken toevallige aanrakingen. Maar ik wist wel beter.

Ik ben niet verkracht. Maar toen ik begin twintig was en mijn eerste schreden op het journalistieke pad zette, werkte er bij het lokale radiostation een ‘coördinator’ die zijn handen niet thuis kon houden en bij (vooral) jonge meiden in de rondte grabbelde dat het een lieve lust had.

Nadat hij bij mij ook had gegrabbeld, ben ik er weggegaan, zonder opgaaf van reden. Toen ik hem er later een brief over schreef, had hij als verweer dat het nu eenmaal ‘een zwakte was’. De man is later woordvoerder van een bekend platform geworden. Ik hoop dat hij inmiddels heeft geleerd zijn handen thuis te houden.

Omdat ik een vrouw ben

Ik ben niet verkracht. Maar toen ik midden twintig was ben ik op weg naar huis van mijn fiets getrokken door een groep jongens. Gelukkig kwam er een stel aanlopen, waardoor ze afdropen. Een zat al onder mijn rok. Toen ik aangifte deed lag er een heel dossier van deze gasten. Ik heb nooit meer alleen naar huis durven fietsen. Ben mijn onschuld voorgoed kwijtgeraakt.

Ik ben niet verkracht, maar op vakantie in het buitenland ben ik tijdens een wandeling door de hoofdstad veelvuldig in mijn billen en kruis geknepen en bij mijn borsten gepakt. Het voelde vernederend.

Ik ben niet verkracht, maar ben meerdere momenten in mijn leven aangerand. Niet omdat ik erom vroeg of aanstootgevend gekleed was. Maar omdat ik een meisje/vrouw ben. Ik heb slechts één keer aangifte gedaan. 

Waar stopt dit?

Ik ben niet verkracht, maar ik heb angst voor mijn dochter. Angst voor alle meisjes die nog vrouw moeten worden. Waar stopt dit? Waarom gaat dit nog altijd door? Omdat wij onze mond houden? Omdat we achteruit deinzen en denken dat het aan ons ligt?

Ik had alle gevallen keihard moeten schreeuwen, misbaar moeten maken, de politie moeten bellen. Maar ik heb mijn mond gehouden. Ben weggaan uit het Griekse restaurant, van de typeopleiding en het lokale radiostation. Met stille trom. Zonder opgaaf van reden aan leidinggevenden.

Laat van je horen!

Ik ben niet verkracht, maar ik had beter voor mezelf op moet komen. Daarom geef ik nu woorden aan dat stemmetje dat geen woorden kon vinden. Wil jij ook woorden geven ga dan naar de hashtag #ikbennietverkrachtmaar en post wat jij kwijt wil over het onderwerp. Samen laten we ons horen!

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook je verhaal delen? 

Stuur hier je verhaal in

Ook Kim Saumell schreef over de keren dat ze aangerand werd. Lees hier haar brief