Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Sigrid verloor haar beste vriendin bij MH17:
'Tamara was zo'n fantastisch mens'

journaliste

Eline Doldersum

T

Twee jaar na het neerstorten van de MH17 brengen zeven nabestaanden op VROUW.nl een ode aan hun overleden dierbaren aan de hand van een bijzondere foto. Sigrid Huisman (39) trapt af. Zij herdenkt haar beste vriendin Tamara Ernst (34).

Als ik Sigrid vraag naar een dierbare foto van haar en Tamara, heeft ze er meteen in gedachte. "Deze, absoluut. Het is een foto die mij door deze twee donkere jaren heeft gesleept, maar vooral een foto die elke keer weer een enorme glimlach op mijn gezicht tovert. Ik word er zo blij van. Het geluk spat er vanaf", vertelt Sigrid. 

Foto: Tamara (links) met Sigrid

Geweldige dag

"De foto is gemaakt, twee maanden voordat Tamara overleed, tijdens een dancefestival in de buurt van Zwolle. Het was Tamara's allereerste dancefestival en ze was stiekem best een beetje zenuwachtig. Ze had  geen idee wat ze ervan moest verwachten. Op goed vertrouwen ging ze toch met mij als ervaren festivalganger mee op sleeptouw."

"Uiteindelijk was het zo'n geweldige dag! De zon scheen volop, er werd heerlijke muziek gedraaid, we dronken wijn en hadden vooral heel veel plezier met elkaar. Het was net vakantie. Zo'n gevoel. Alles klopte gewoon. Dat zie je ook terug op die foto. We stralen van geluk. We waren als vriendinnen ook zó dol op elkaar."

Allerbeste vriendin

"Tamara was mijn allerbeste vriendin. We raakten een aantal jaar geleden met elkaar aan de praat in de kroeg en hadden meteen zo'n enorme klik. Heel bijzonder. Dat had ik nog nooit meegemaakt. We spraken elkaar sindsdien bijna iedere dag, kwamen wekelijks bij elkaar over de vloer en als we even geen tijd hadden, dronken we een kop thee via Skype."

"We hadden ook zoveel met elkaar gemeen. We waren allebei vrijgezel, hielden van stappen en hadden een enorme passie voor reizen. Uren konden we daarover praten. We begrepen elkaar. Altijd. Aan een half woord of één simpele blik hadden we al genoeg. Dat heb ik na het overlijden van Tamara ook nooit meer bij iemand gehad."

Verdriet

"Ik was op vakantie in Frankrijk toen ik hoorde dat Tamara om het leven was gekomen door de vliegtuigramp. Ik was kapot van verdriet wilde niets liever dan haar zien, maar ik zat op de camping. Ik had niets. Behalve deze foto op mijn telefoon. Dat maakt het meteen zo dierbaar. Urenlang heb ik ernaar gekeken. Naar mijn beste vriendin. Die er ineens niet meer was."

"Hoewel ik intens verdrietig was probeerde ik mezelf op de been te houden door dat euforische gevoel van die dag naar boven te halen. Het gevoel van vreugde, van plezier en van de liefde die we voor elkaar voelden. Het gevoel van echte vriendschap. Dat heeft mij er echt doorheen gesleurd op dat moment."

Gezegend

"Nog steeds. De foto staat in de woonkamer, op mijn werkkamer en ook op mijn telefoon bewaar ik 'm nog steeds. Vlak na haar overlijden kon ik alleen maar huilen als ik ernaar keek, maar nu word ik er heel blij van. Dan voel ik me zo gezegend dat ik Tamara heb gekend. Het was zo'n fantastisch mens."

"Vooral haar aanwezigheid mis ik nog steeds enorm. Al is ze er altijd nog een beetje bij. Haar foto staat in mijn huis, op haar verjaardag haal ik gebak en op haar sterfdatum, zondag, luister ik samen met haar aan haar graf naar haar favoriete muziek. Het was een fantastische vriendin. Eentje die ik nooit meer zal vergeten."

Morgen lees je hier de ode van Leonie aan haar overleden broer Erik!

En, wat vind jij? Laat je horen!