Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Vera (51) heeft geen kinderen:
Uit angst net zo te worden als mijn moeder

journalist

Maaike Schaap

V

Vera Vandervesse (51) las gisteren op VROUW.nl het verhaal van actrice Christina Applegate over loedermoeders. Meteen dacht ze aan haar eigen jeugd, al heeft het begrip 'loedermoeder' daar weinig raakvlakken mee. "Ik had nooit het gevoel dat ik mocht bestaan." 

"Als ik denk aan een loedermoeder dan denk ik aan een warm en liefdevol huis. Een beetje chaotisch misschien, met moeders die hun kind af en toe wel achter het behang kunnen plakken. Maar zo was het bij mij thuis niet; ik werd jarenlang voornamelijk geestelijk mishandeld."

Vera - foto: Esther van Berk

Klein dorp in België

"Ik groeide op in een klein dorp in België. Het is daar normaal dat je als je 2,5 bent naar school gaat. Ik ging naar een katholieke school in de buurt, maar was meteen het pispaaltje.

Tot mijn vijftiende werd ik gepest. De ene keer omdat ik zou stinken, de andere keer omdat ik luizen zou hebben. Ik hoefde niet huilend thuis te komen, want het deed ze weinig. Sterker nog, het pesten ging daar gewoon verder!"

Gemene dingen zeggen

"Nooit wist ik hoe de vlag er thuis bij zou hangen. Zou mijn moeder zwijgen als ik haar iets vroeg? Of zou ze gemene dingen zeggen? Ik werd op een gegeven moment dan ook heel goed in het peilen van iemands stemming. Wel bleef ik bang. Ik voelde mij nooit veilig, zoals een kind zich zou moeten voelen."

"Mijn vader was een heel ander persoon, maar hij deed niets. Mijn vader trok zich terug. Zweeg. Hij kwam niet voor mij op, maar was geen slecht mens. Regelmatig smeekte ik hem om van mijn moeder te scheiden en als hij dat deed, mij vooral niet moest vergeten mee te nemen. Er gebeurde nooit iets."

Allebei in de zestig

"Al op jonge leeftijd vluchtte ik naar het huis naast ons. Daar woonden twee broers, allebei in de zestig. Het voelde daar veilig, tot een van de twee overleed."

"Ik was 6 toen de buurman zich voor het eerst aan mij vergreep, maar klemde mijn kaken stijf op elkaar. Hoewel het misschien raar klinkt: het voelde daar altijd nog veiliger dan thuis."

Kind aan huis

"De buurman gaf me het gevoel dat ik welkom was. Hij leerde me schrijven, paste op mij en mijn broer als mijn ouders aan het werk waren. Ik was er kind aan huis."

"Ik voelde mij daar meer geliefd dan ik ooit bij mijn ouders had gevoeld. Soms ging ik er wel vijf keer per dag heen. Ik wist dat hij mij dan een keer zou misbruiken, de vier keer daarna was het gezellig. Lazen we, aten we chocolaatjes of hielp ik hem in de zomer met bessen plukken. Het voelde huiselijk."

Zondebok

"Thuis werd ik altijd als zondebok aangewezen. Was er iets gebeurd dat haar niet aanstond, dan had ik dat gedaan. Ook al was ik mijlenver uit de buurt. Maar ik wilde het wél goed doen. Zo begon ik op mijn zevende met het schoonmaken van het huis, opdat zij zou zeggen 'Dat heb je goed gedaan!'.

Dat zei zei alleen nooit. Dan ging ze wel weer met haar vinger langs het kleedje, en zei dat ik het niet goed had gedaan. En als ik kookte, hoopte ik dat ze zou zeggen dat het lekker was. Maar het bleef altijd stil."

Hoge cijfers op school

"Ik bleef mijn best doen. Haalde hoge cijfers op school in de hoop dat ik zou horen dat er iemand trots op mij was. Ik heb zelfs een keer gezegd dat ik van haar hield, waarop mijn moeder zei 'Wat moet je nu weer hebben?'"

"Constant werd ik heen en weer geslingerd tussen hoop dat het zou veranderen en angst. Met de feestdagen hoop je op iets gezelligs, maar ook dan veranderde er niets. Ik kreeg 2 euro 50 in mijn handen gedrukt. 'Haal zelf maar iets en zorg dat je nog wat geld overhoudt'. Het was gewoon niet gezellig."

Keel dichtknijpen

"Op mijn achttiende wilde ik gaan studeren. Van mijn moeder mocht dat niet. 'Ik heb achttien jaar voor jou gezorgd. Nu is het jouw beurt om het terug te verdienen'. Ik ging toch studeren. Mijn vader keek lijdzaam toe en deed niets."

"Bij de zoveelste ruzie over geld stond mijn moeder witheet voor mij. Ze greep mijn keel beet en kneep hem dicht, net zolang tot ik blauw aanliep en mijn vader wel tussenbeiden móest komen."

Suïcidale gedachten

"Toen ben ik weggegaan. Ik was 21 en ging op zoek naar een studio. Daar, in mijn eentje, stortte ik in. Ik kreeg suïcidale gedachten en besloot mezelf op te laten nemen. Ik ben in totaal 23 maanden opgenomen geweest."

"Eén keer is mijn moeder bij de deur geweest. En toen ik een zelfmoordpoging had gedaan en in het ziekenhuis lag, kwam mijn vader langs. Hij vroeg niets. Niet hoe het met mij ging, niet waarom ik het had gedaan. Niets."

Eigen bedrijf

"Ik verbrak het contact en probeerde een eigen leven op te bouwen. Ik wist alleen niet goed hoe. Ik had nooit geleerd hoe je vrienden moest maken. Nooit geleerd wat het was om een gezonde relatie met iemand te hebben. Toch droomde ik ervan onafhankelijk te zijn, om mijn eigen boontjes te doppen. Ik kwam er alleen ook vrij snel achter dat het moeilijk zou worden."

"Op mijn dertigste ben ik afgekeurd, omdat ik het fysiek gezien niet trek. In de tussentijd heb ik van alles geprobeerd. Nu probeer ik met mijn bedrijf Taboeparels taboes van de maatschappij te doorbreken. Een stap daarin is door mijn eigen verhaal te delen, hopende dat het mensen helpt."

Verliefd 

"Wel ben ik erachter gekomen hoe het is om verliefd te zijn. Ik leerde een fantastische man kennen die ik alles heb verteld. Samen hebben we een bestaan opgebouwd, en kon ik voor het eerst sinds heel lange tijd weer positief naar de toekomst kijken."

"Ik heb mijn moeder nooit zien lachen. Zelf heeft ze ook absoluut geen gemakkelijke jeugd gehad. Altijd heeft mijn moeder gezegd dat ze niet zou worden zoals mijn oma."

Zelf ook geen kinderen

"Het is alleen wel gebeurd. Ik had nooit het gevoel dat ik gewenst was. Mede daarom heb ik zelf geen kind. Ik was als de dood dat ik net zo zou worden als mijn moeder."

"Ook vind ik dat er te luchtig over kinderen krijgen gedaan wordt. Niet iedereen is in de wieg gelegd om moeder te worden. Niet iedereen zou kinderen mogen krijgen. Ik gun niemand de jeugd die ik heb meegemaakt."

En, wat vind jij? Laat je horen!