Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen Beeld
Verhalen achter het nieuws

Gerard en Petra verloren hun dochter:
Stap nooit in de auto bij een BOB die niet nuchter is

journaliste

Daphne van Rossum

N

Nog even wat Pokemons vangen op de fiets of in de auto. Bellen of appen achter het stuur. Als BOB toch een biertje drinken of wat blowen. Gerard en Petra van Jaarsveld weten wat het betekent als een bestuurder niet scherp is. Ze verloren in 2008 hun innig geliefde dochter Ysabelle (19) nadat een zogenaamde BOB toch bleek te hebben geblowd en gedronken. Moeder Petra: "De pijn wordt met de jaren draaglijker, maar kan er ineens weer zijn."

Nu maken ze er hun missie van te waarschuwen. Ze gaan langs scholen om hun verhaal te doen. Vader Gerard: "Een van mijn dromen was om mijn dochters te zien trouwen en kinderen te zien krijgen. Die droom is mij ontnomen door een onnodig, maar noodlottig ongeval."

Groepsdruk

Samen met bureau Halt gaat het echtpaar langs klassen, om kinderen die net een paar jaar jonger zijn dan hun dochter Ysabelle te vertellen over verlies en rouw. In de hoop dat zij niet onder invloed van groepsdruk instappen bij een BOB die toch heeft gedronken of gebruikt, in de hoop dat zij zelf wel met volle aandacht achter het stuur zullen zitten.

Petra: "We zeggen niet dat je niet mag drinken, maar leggen uit dat de groepsdruk vaak het probleem is. We willen kinderen leren dat ze een keuze hebben: je hoeft niet in te stappen als degene die gaat rijden niet nuchter blijkt. Luister naar je hart, als het niet goed voelt doe het dan niet."

Eigen Beeld

Op stap geweest

Ysabelle was op zaterdag op stap geweest met vrienden. Een van hen, die nog maar kort zijn rijbewijs had, was de BOB. Hij kwam nuchter over. Petra: "Achteraf bleek dat hij alcohol had gedronken en hij had geblowd." De auto is tijdens de rit tegen een stoeprandje gekomen. De bestuurder verloor de macht over het stuur en de auto is over de kop geslagen. Ysabelle was op slag dood. Andere inzittenden hadden lichte verwondingen.

Gerard en Petra proberen ondanks hun verdriet een positieve draai te geven aan de dood van Ysabelle. Gerard richtte Stichting Zereen op, naar Ysabelle’s tweede naam Zerena. "We leren mensen omgaan met verlies. Niet alleen op scholen, maar ook op de werkvloer. Mensen weten vaak niet hoe ze moeten reageren op verlies bij de ander. Zo vroeg een collega vlot na de dood van Ysabelle of 'ik er al overheen was'. Dan weet je dat er nog veel werk te verrichten is."

Eigen Beeld

Voettocht naar Rome

Gerard, die een voettocht naar Rome deed na het verlies van zijn dochter, werkte tevens aan een boek over verlies en rouw. "De titel is Ik ben mijn dochter kwijt. Ik wil met mijn boek inspireren. Ondersteuning geven aan mensen die verlies ervaren. Mensen zeggen 'Je moet het een plek geven', maar ik vind dat je het moet verweven in je leven. Je verliest iets, maar je krijgt er ook iets voor terug."

Petra: "Als je ziet hoeveel mooie mensen we hebben ontmoet na de dood van Ysabelle. Ze wordt altijd benoemd. Ze hoort erbij. We mogen over haar praten. Dat is belangrijk." Gerard: "We kunnen veel, maar we kunnen niet de pijn wegnemen." Petra: "De pijn wordt met de jaren draaglijker, maar kan er ineens weer zijn."

Eigen Beeld

Gemis van zusje

Daphne over het gemis van haar zusje: "Ik miste Ysa in het begin vooral toen ik thuis kwam van school. En een tijd terug, toen ik ging samenwonen. Ik vind het ook lastig om op verjaardagen te komen, bijvoorbeeld bij mijn schoonfamilie. Daar zijn vaak gezinnen met kinderen en kleinkinderen. 'Ik heb mijn zusje niet meer', gaat dan door me heen."

Vader Gerard: "Verdriet is de andere kant van houden van. Hoe meer je van iemand houdt, hoe meer verdriet je hebt als diegene wegvalt. Hoe intenser de pijn. Maar dat is ook goed. Want als je niet liefhebt, dan is het leven ook wel erg kaal."

Stralende meid

En liefgehad, dat hebben ze! Van die mooie, stralende meid die het Ambonese kleurtje van haar vader had geërfd, heeft geleefd met haar armen wijd en haar hart open. Die na haar hbo-studie ontwikkelingswerk wilde gaan doen en net op de drempel van volwassenheid stond.

Petra: "Het idee dat Ysabelle dood is gegaan, doet zoveel pijn. Het ongeluk is om 03.15 uur gebeurd. Om 05.30 uur werden wij pas gebeld, door een studiegenoot die vertelde dat er een ongeluk was geweest. De telefoon werd overgenomen door een agent die plompverloren zei: 'Ik kan er geen doekjes omwinden, uw dochter is dood'."

IJzeren tafel

"Terwijl wij hebben liggen slapen, hebben er vreemde mensen aan mijn kind gezeten. Dat kan ik nog steeds niet accepteren. Ze was pas 19, had een heel leven en een mooie toekomst voor zich. Ze had nog zo veel kunnen betekenen."

"We hebben haar moeten terugzien op een ijzeren tafel in het mortuarium. Waarom niet even in een kamertje gelegd? Een politieagent die over 'het lijk' sprak, terwijl ze een naam had. Dat zijn dingen die ook nog steeds pijn doen." 

De jongen die achter het stuur zat, hebben Petra en Gerard nooit meer gesproken. Gerard: "Daar hebben we geen behoefte aan. Daar komt onze dochter niet mee terug. Ik hoop dat hij wat goeds heeft gedaan met zijn leven." 

Lees hier meer over het boek dat Gerard schreef. En hier vind je Stichting Zereen.

En, wat vind jij? Laat je horen!