Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
Verhalen achter het nieuws

Myra (32) had 2 keer een psychose:
Mensen denken meteen dat je gek bent!

Kelly Rijsterborgh

V

Vandaag is het Landelijke dag van psychische gezondheid: een dag waarop er aandacht besteed wordt aan psychische problemen, met als doel om meer bekendheid te creëren. Myra* (32) heeft psychosegevoeligheid en is klaar met het taboe rond psychische aandoeningen. "Mensen denken meteen dat je gek bent!"

Vorig jaar april kreeg Myra klachten die wezen op een burn-out. "Het waren hele algemene klachten, zoals moeheid en een bepaald gevoel van onrust. Ook voelde ik me steeds neerslachtiger en dacht soms zelfs aan zelfmoord. De hulpverlener die ik hierover sprak gaf me het advies om op vakantie te gaan, zodat ik bij kon komen. Dat bleek alleen geen goede keus."

"Een psychose kan escaleren zodra iemand weggaat uit de vertrouwde omgeving. Ook bij mij was dat het geval. Mijn man, ik en mijn kind waren in het buitenland toen ik compleet omsloeg. Om mij heen hoorde ik stemmen van familieleden: de een sprak positief over me, de ander juist negatief. Het was alsof ik een engel op de ene schouder had en een duivel op de andere."

 

Wierook

"Maar het bleef niet bij het horen van stemmen. Het leek alsof iemand om mij heen wierook had aangestoken; die doordringende geur rook ik de hele tijd, terwijl niemand om mij heen ook maar een stokje bij zich had. Daarnaast kreeg ik het idee dat ik constant in de gaten werd gehouden, ik dacht zelfs dat er overal camera's hingen."

Niet veel later gingen bij Myra's man de alarmbellen af. "Op een bepaald moment dacht ik dat ik met iemand anders getrouwd was, maar het toppunt voor hem was dat ik geloofde dat ik was gekloond. Omdat hij niet zeker wist of de zorg in het buitenland even betrouwbaar was, hebben we het vliegtuig gepakt en zijn we terug naar Nederland gegaan. Daar ben ik opgenomen in een psychiatrische inrichting."

Mortuarium

"Lange tijd had ik niet door waar ik was. In mijn hoofd probeerde ik het te begrijpen, maar het afgelegen pand en de dichte, op slot gedraaide deuren wekten bij mij de indruk dat ik in een mortuarium was beland. Het maakte me ontzettend angstig en ik wilde ontsnappen, maar dat was uiteraard niet mogelijk."

"Na gesprekken met de verpleging begreep ik steeds meer wat er aan de hand was. Dankzij hen en de medicatie die ik kreeg werden de verschijnselen langzaam minder. Tijdens de psychose zelf heb ik nooit het idee gehad dat er iets niet klopte. De dingen die ik dacht, hoorde en voelde waren voor mij op dat moment heel echt. Het was mijn realiteit. Wat er na de psychose van mij was overgebleven, was een lichamelijk en emotioneel wrak."

Herstelproces

Na zes weken mocht Myra naar huis om te beginnen met haar herstelproces. "Pas vanaf dat moment werd de medicatie afgesteld op mijn lichaam. Het frustrerende was dat ik erg last had van bijwerkingen: moeheid, tintelingen, angst en noem het maar op. Maar dat was niet het zwaarste aan mijn herstel."

"Ik had het idee dat ik opnieuw moest leren leven, want door de psychose kon ik prikkels niet meer normaal verwerken. In m'n eentje naar de supermarkt was voor mij bijvoorbeeld geen optie, dit moest ik opbouwen. Per persoon verschilt dit, maar voor mij duurde het een maand of drie voordat ik dit weer zelfstandig kon doen. En zo zijn er nog veel meer dingen waar ik weer aan moest wennen."

Energiemanagement

"Waar ik veel aan heb, is energiemanagement. Door strakke schema's te maken, met daarin de broodnodige pauzes, heb ik meer controle. Mijn prioriteit ligt bij mijn kind en daardoor kan ik soms vrienden lange tijd niet zien. Maar hoe vervelend dat ook is, hierdoor is een tweede uitval lange tijd uitgebleven. Helaas is het afgelopen juni weer even fout gegaan, maar dit was gelukkig minder heftig, omdat ik het dit keer wel herkende."

Wat voor Myra nog pijnlijker is, is het onbegrip waar ze in het afgelopen anderhalf jaar tegenaan is gelopen. "Er zijn veel vooroordelen over mensen met een psychische beperking. Zo denken velen dat je een 'Bart van U.'-type bent, een gevaar. Terwijl er maar een erg klein percentage is dat een keer doorslaat. Daarnaast is het wel duidelijk dat er weinig kennis is over psychische problemen. Kijk maar naar de misvatting dat mensen met mijn aandoening constant stemmen horen, terwijl dat alleen tijdens een psychose gebeurt."

Begrip

Gelukkig heeft ze een gezin dat haar door weer en wind blijft steunen. "Mijn man steunt me waar ik het nodig heb. Sommige dingen vindt hij moeilijk, maar dankzij gesprekken met een therapeut begrijpt hij me steeds beter. Mijn zoontje weet niet wat ik heb, daar vind ik hem nog te jong voor. Wel weet hij dat ik soms even tijd nodig heb om bij te komen. Dan zegt hij altijd heel lief 'Mama is aan het rusten!'" Met die twee mannen in mijn leven bof ik!

"Door mijn verhaal te vertellen hoop ik een steentje bij te dragen aan het doorbreken van de taboe dat mensen met een psychische beperking 'gek' zijn. Het is zwaar, maar dat is het leven met een lichamelijke beperking ook. Waarom zouden we voor het een meer begrip hebben dan voor het ander?"

Jij op VROUW

Heb jij ook, net als Myra, iets heftigs meegemaakt? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier!

*Myra is een gefingeerde naam