Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Richard Brocken
Verhalen achter het nieuws

Carla heeft spijt van een operatie tegen urineverlies:
'Mijn leven is verwoest'

journaliste

Hester Zitvast

D

De Amerikaanse FDA heeft per direct de productie en verkoop van chirurgische matjes van de fabrikanten Boston Scientific en Colonplast stopgezet. Deze matjes worden gebruikt bij vrouwen met een verzakking van de bekkenbodem, maar de producenten hebben niet kunnen aantonen dat gebruik ervan veilig en effectief is. Eerder spraken wij Carla (64), die in februari 2011 een bandje liet plaatsen tegen urine-incontinentie. Sindsdien is haar leven niet meer hetzelfde. "Er zijn veel vrouwen die succesverhalen over de bandjes of matjes vertellen, maar er is ook een grote groep vrouwen die nu blijvend invalide is."

"Ik had al langer last van urineverlies bij hoesten, lachen en rennen. Dat is gênant en vervelend. Het wordt deel van je leven en ongemerkt pas je er heel veel op aan. Maar ik kon geen dagje uit plannen zonder een verschoning mee te nemen, bijvoorbeeld. Ik wilde er vanaf."

Flauwvallen

"In 2010 was mijn man overleden en in 2011 had ik mijn eerste date weer. Dat was voor mij de druppel. Ik wilde een eventuele nieuwe vriend niet over mijn probleem vertellen. Ik zou het laten verhelpen zonder dat hij het door had. Na een kort gesprek met een arts-assistent kreeg ik te horen dat ik in aanmerking kwam voor het plaatsen van een bandje. Ik was blij. Dat zou dus de oplossing worden. Kort daarna werd ik al geholpen.

Toen ik wakker werd, had ik pijn in mijn heup en het straalde uit naar mijn been. De pijn werd zo heftig dat ik thuis letterlijk flauwviel. De spoedeisende hulp stuurde mij naar huis met pijnstillers. Het had wat tijd nodig, meer niet. Ik had vast tijdens de operatie in een verkeerde houding gelegen."

Geen kracht

"Het werd iets beter, maar meer ook niet. Lopen lukte nauwelijks. Na maanden waren de scherpe kantjes er wat vanaf. Ik probeerde nog zoveel mogelijk zelf te doen thuis, maar alles ging met veel moeite. Inmiddels zat de pijn in allebei mijn benen en mijn onderrug. Ik voelde me steeds beroerder, maar vaarde blind op de arts. Het zou wel over gaan. Na een jaar was de pijn zo erg, dat ik van de trap viel. Ik had gewoon geen kracht meer in mijn benen.

Mijn bekken bleek gebroken en ik moest twee maanden revalideren in een zorghotel. Nadat ik weer wat was opgekrabbeld, kwam ik via via bij de Facebookgroep Meshed Up terecht: vrouwen die allemaal problemen hadden gekregen na het plaatsen van een matje of bandje in de bekkenbodem." 

In hetzelfde schuitje

"Ik schrok van wat ik las. Alles was zo herkenbaar, dit was mijn verhaal! Het probleem schijnt wereldwijd te spelen. De klachten worden direct door slecht geplaatste bandjes of matjes veroorzaakt of door het materiaal waarvan het is gemaakt; polypropyleen. Dat is helemaal niet geschikt om in het menselijk lichaam te gebruiken. Je kunt er zelfs door overlijden.

Er zijn vrouwen die in hetzelfde schuitje hebben gezeten als ik, die een eind aan hun leven hebben gemaakt. Ik ben dan wel van het urineverlies af, maar ik heb inmiddels zoveel pijn dat ik niet meer kan lopen. Ik ben volledig afhankelijk geworden van een scootmobiel en een rolstoel. Ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik de operatie heb laten uitvoeren. Mijn leven is erdoor verwoest.

Ik probeer te genieten van mijn kinderen en kleinzoons, maar in mijn achterhoofd speelt voortdurend dat het allemaal heel anders had kunnen zijn. Ik ben pas 64; veel te jong om nu al zo beperkt te zijn..."

Jij op VROUW

Is er een verhaal dat jij met ons wil delen?

Stuur dan een berichtje