Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

René Graafsma: een jaar zonder Dascha
Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Vader René Graafsma: Tot mijn dood zal ik
Dascha vreselijk blijven missen

journaliste

Eline Doldersum

M

Morgen precies een jaar geleden kreeg René Graafsma een bericht dat zijn leven voorgoed veranderde: zijn dochter Dascha (16) was om het leven gekomen. Samen met hem blikten we terug op het afgelopen jaar. 

28 november zal nooit meer hetzelfde zijn voor vader René. Het was de dag waarop zijn dochter om het leven kwam na een aanrijding met een trein. Morgen, een jaar na haar dood, wordt er door twee vrienden van Dascha een herdenkingsmonument onthuld op de plek waar ze om het leven kwam.

Warm bad 

Op de vraag hoe hij het afgelopen jaar is doorgekomen, zucht René diep. "Nou weet je? Eigenlijk best wel goed. Natuurlijk is het gemis heel groot, maar na de dood van Dascha zijn we als gezin in zo'n warm bad terecht gekomen. Familie en vrienden stonden dag en nacht voor ons klaar. Zij hebben ons er echt doorheen gesleept."

"Al blijft een dag als 28 november natuurlijk erg moeilijk. Op een doordeweekse dag vind ik voldoende afleiding in mijn werk, maar op het moment dat ik niets om handen heb, zoals een zaterdagmiddag, slaat het verdriet toe en mis ik Dascha zo enorm. Dat laat ik dan ook gewoon gebeuren. Die pijn en dat verdriet mogen er zijn."

Eigen beeld

Mooie herinneringen

"Dat verdriet is er. Altijd. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Er gaat dan ook geen moment voorbij waarop ik niet aan haar denk. Als ik alleen door de stad fiets, achter mijn bureau zit of uit het raam kijk in de trein: Dascha is overal. Tot mijn dood zal ik haar vreselijk blijven missen, maar in de tussentijd gaat het leven wel gewoon door. We moeten ook door."

"We kunnen wel huilend op de bank blijven zitten, maar wat schieten we daar mee op? Het leven van Dascha is een leven om met iedereen te delen. Een leven vol vrolijkheid, liefde voor anderen en geluk. Dat proberen we als gezin in de toekomst door te geven aan anderen. Door de prachtige herinneringen die we aan haar hebben te blijven delen."

Stralende lach

"Mijn mooiste herinnering aan Dascha? Haar lach. Dascha had zo'n aanstekelijke, maar mooie lach waarmee ze iedereen kon veroveren. Bekend of onbekend. Als ze door de stad liep en vriendelijk naar iemand glimlachte, dan lachte die ander altijd vrolijk terug. Altijd. Dat vond ik als vader zo mooi om te zien. Het was een brok vrolijkheid."

"Dat is tegelijkertijd ook iets wat ik nog steeds ontzettend mis. Vooral in de ochtend. Het eerste wat ze deed als ze de trap afkwam was mij een dikke knuffel geven. Zo liefdevol. Dan was mijn hele dag al goed. Een fijnere manier om de dag te beginnen was er voor mij als vader niet. Ja, dat zijn momenten waar ik na een jaar nog steeds intens naar kan verlangen."

Doodsoorzaak nog steeds niet duidelijk

Toch voelt het voor René niet alsof zijn dochter er niet meer is. "Ze is er misschien niet meer lijflijk, maar ze maakt nog steeds onderdeel uit van ons gezin. Tijdens het avondeten kijken we naar haar stralende foto aan de muur, we halen mooie herinneringen op en lachen samen om de gekke streken die ze uithaalde. Zo is ze er toch nog een beetje bij en wordt ze niet vergeten."

Dat de doodsoorzaak van zijn dochter, een jaar na dato, nog steeds niet duidelijk is, vindt vader René moeilijk te verkroppen. "Het feit dat je een dochter verliest is al ondraaglijk, maar dat je ook niet weet hóe ze precies om het leven is gekomen, maakt het nog eens dubbel zo zwaar. We hebben nog zoveel vragen en willen zo graag weten wat er precies is gebeurd op die zaterdagavond."

Nieuwe onderzoeksresultaten

Hoewel de politie ervan overtuigd blijft dat Dascha zichzelf van het leven heeft beroofd, weigeren haar ouders dit te geloven. "Mijn dochter stond vrolijk in het leven en had geen enkele reden zichzelf van het leven te beroven. Ik hoop dan ook dat de nieuwe onderzoeksresultaten, die in december bekend worden gemaakt, dit zullen aantonen. Zodat wij ook eindelijk rust krijgen."

Op de vraag hoe zijn dag er morgen uitziet, is het even stil. "Het zal verdrietig zijn. Je wordt er de hele dag nog eens extra aan herinnerd dat Dascha al een jaar niet meer in ons midden is. Dat we het al een jaar zonder haar moeten doen. We rouwen, herdenken en delen samen met vrienden en familie dierbare herinneringen die we aan Dascha hebben."

Een monument plaatsen

"Twee vrienden van Dascha zullen tevens morgen een monument plaatsen op de plek waar ze om het leven is gekomen. Een monument waar ze al weken mee bezig zijn. Het is heel bijzonder dat die jongens dat willen doen. We zullen de dood van Dascha emotioneel nooit een plekje kunnen geven, maar door dit monument krijgt het toch enigszins een plek."

Ondanks het verdriet kijkt René positief naar de toekomst. "Dascha was zo'n spontane, vrolijke meid. Iemand die in staat was om bij iedereen een glimlach op het gezicht te toveren. Ze had niet gewild dat wij de rest van ons leven verdrietig zouden zijn, dus hebben we er bewust voor gekozen om haar leven te vieren en net als zij: te genieten van elke dag."

Jij op VROUW

Wil jij, net als René, vertellen hoe jij omgaat met het verlies van een geliefd persoon?

Dan kan dat hier