Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Mariëlle en Theo en hun kinderen Marijn en Janne
Foto: Eigen foto
Verhalen achter het nieuws

Het gezin van Mariëlle zocht gasten voor het kerstdiner:
Eenzaamheid is een taboe

journaliste

Hester Zitvast

M

Mariëlle Kirkels (48) en Theo Coolen (63) plaatsten vorige week een hartverwarmend oproepje in een lokale krant: 'Wie wil met kerst onze gast zijn?' De twee gaven in het stukje tekst aan dat ze maar wat graag één of twee gasten zouden verwelkomen aan hun tafel, tijdens de feestdagen. Zo simpel, maar zo ontzettend lief…

Mariëlle en Theo wonen samen met hun kinderen Marijn (9) en Janne (8) in het Utrechtse dorpje Waverveen. Ze leerden elkaar tien jaar geleden kennen in een woongemeenschap in Duitsland. Mariëlle: "Ik woonde en werkte altijd in Utrecht en wilde graag buiten wonen. Zo belandde ik op een boerderij in Duitsland, waar Theo de tuin onderhield."

Ons eerste kind

Theo: "Leven in zo'n gemeenschap was toch wel ingewikkeld; spiritueel en volop samenspraak. Er moest zoveel gebeuren, vooral in de tuin. En ik werd er kriegel van dat het werk bleef liggen. En toen kwam Mariëlle langs. We werden verliefd en ik ging met haar mee naar Utrecht. Een jaar later verwachtten we ons eerste kind."

Mariëlle: "We wilden graag iets groter wonen en het liefst met tuin. In onze zoektocht belandden we in Waverveen. Waar we ook keken, alles was groen. Het huisje is heel klein, maar heeft een enorme tuin. De echte Waverveners zijn alleen behoorlijk op elkaar gericht. Het is moeilijk daar tussen te komen. Met de mensen die er - net als wij -  later zijn komen wonen, krijg je wat makkelijker contact.

Een advertentie in de lokale krant

Naast ons woonden bijvoorbeeld een Irakese man en een Poolse vrouw. We werden vrienden en ze kwamen regelmatig bij ons eten. Inmiddels zijn ze uit elkaar en komt alleen de buurman nog regelmatig langs. Normaal gesproken zou hij met kerst bij ons zijn aangeschoven, maar dit jaar is hij er niet."

"Toen we erachter kwamen dat we op eerste kerstdag met z'n viertjes zouden zijn, kwam het plan als vanzelf: 'Dan vragen we toch iemand?' We zetten vorige week een advertentie in de lokale krant en kregen in eerste instantie vooral reacties van mensen die het zo lief vonden." 

Vreemde mensen

"Een wildvreemde, oudere man belde op om te vertellen dat hij kippenvel van het bericht had gekregen. En een dame van 87 mailde ons dat het zo bijzonder was dat wij dit aan onze kinderen meegaven. Dat verbaasde ons; voor ons is dit zo normaal."

"We willen graag in verbinding staan met mensen om ons heen. Dat kun je ook op deze manier bereiken. En de kinderen genieten er van. Janne zei het pas nog: 'Ik vind het altijd zo leuk als er vreemde mensen komen eten.'"

Een behoorlijke drempel

"Er is heel veel eenzaamheid, vooral onder ouderen. Eenzaamheid is een taboe, je moet een behoorlijke drempel over om op een oproep als deze te reageren. Het is dan ook een paar dagen stil gebleven, voordat de eerste echte reactie kwam." 

"Van een alleenstaande en later diezelfde dag van een alleenstaande man. Het kan alleen maar leuk worden; iedereen heeft immers een verhaal te vertellen. We kunnen lekker eten, samen kletsen, liedjes zingen en muziek maken. Het moet ook vrijblijvend zijn. Je zit nergens aan vast als je één keer aanschuift, geen verplichtingen."

Groot plezier

Mariëlle weet wat het is om alleen te zijn. "Ik heb tussen mijn dertigste en veertigste ook in mijn eentje gewoond. Er waren dagen waarop ik slechts mijn stem gebruikte om in een winkel 'dank je wel' of 'alsjeblieft' te zeggen. Hoewel ik 'eenzaam' voor mijn situatie een groot woord vind, heb ik me op sommige momenten enorm alleen gevoeld."

"Er zijn mensen die dag en nacht alleen zitten en dan keer je steeds meer in je eigen wereld. Ingaan op uitnodigingen wordt steeds enger. Om iets te doen voor anderen, hoef je helemaal niet groots te denken. Misschien zit er wel iemand bij jou om de hoek die je met een gezellig etentje een groot plezier kunt doen?"

Jij op VROUW.nl

Hoe vier jij Kerstmis? Doe je dat, net als Mariëlle, op een bijzondere manier?

Laat het ons hier weten!