Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

'Alles in mij schreeuwde dat ik mijn
zoon niet uit huis moest laten plaatsen'

journaliste

Eline Doldersum

I

In het programma 'Vier Handen Op Een Buik' werd het dochtertje van Michelle uit huis geplaatst. Moeder Anita (46) overkwam hetzelfde, alleen koos zij er zélf voor om haar toen 17-jarige zoon Jeff een ander thuis te geven.

"Het was een maandagochtend in maart. Jeff stapte vrolijk in het busje waarmee hij iedere dag naar het kinderdagcentrum werd gebracht. Alleen was het deze keer anders dan alle voorgaande keren. Deze keer zou hij niet meer thuiskomen. Nooit meer ..."

Verstandelijk beperkt

"Bijna zeventien jaar lang stond mijn leven in het teken van de zorg voor Jeff. Een vrolijke, lieve jongen met een ernstige verstandelijke beperking en een vorm van autisme. Zijn denkniveau kwam niet verder dan dat van een kind van twee. Communiceren en zichzelf uiten was dan ook heel moeilijk voor hem."

"Desondanks ging het tot de puberteit heel goed met Jeff. Hij ging vijf dagen per week naar een centrum voor kinderen met een beperking, was erg geliefd in zijn omgeving en vrijwel altijd goed gehumeurd. Het was iemand die je - ondanks de intensieve zorg - goed om je heen kon hebben. Een lieve jongen."

Driftbuien 

Dat verandert als Jeff met zijn dertien jaar in de puberteit terechtkomt en de ene na de andere driftbui krijgt. "Ik kan me de eerste keer nog heel goed herinneren. Vanuit het niets werd hij ineens woest. Hij vloog mij aan, begon om zich heen te slaan, te krabben en te schreeuwen. Compleet overstuur."

"Ik wist niet wat mij overkwam. Jeff was zo'n lieve, zachtaardige jongen. Deze uitbarsting was helemaal niets voor hem. Toch lukte het mij niet om hem rustig te krijgen. Wat ik ook zei of hoe stevig ik hem ook vasthield, het was alsof hij een blinde vlek voor ogen had. Hij bleef maar tieren en tieren en tieren ..."

"Waar het vandaan kwam? Ik weet het niet. Jeff kan zijn gevoelens door zijn autisme moeilijk uiten, waardoor ik als moeder nooit wist wat er in zijn koppie omging. Al denk ik dat het een opeenstapeling van frustraties was die er tijdens zo'n driftbui in een keer allemaal uitkwamen."

Bang voor mijn zoon

Helaas blijft het niet bij die ene keer. In de daaropvolgende maanden vliegt Jeff Anita steeds vaker aan. "Als iets niet ging zoals hij dat had bedacht, knapte er iets. Het ging van kwaad tot erger. Op een gegeven moment sloeg hij zelfs het glas uit het raam van de woonkamerdeur. Heel beangstigend."

"Maandenlang liep ik op mijn tenen. Wanneer zou hij weer uit zijn slof schieten? Wat zou hij dit keer doen? Zal hij mij weer aanvallen? Ik was op een gegeven moment gewoon bang voor mijn eigen zoon. Helemaal omdat ik door de scheiding met mijn partner altijd alleen was met Jeff."

"Het idee dat Jeff misschien beter af was in een tehuis schoof ik zo ver mogelijk voor me uit. Ik wilde er niet aan geloven. Totdat ik op een gegeven moment de wanhoop écht nabij was. Ik had geen idee meer wat ik moest doen of hoe ik Jeff in bedwang moest houden. Het ging niet meer. Ik was helemaal opgebrand."

Doodongelukkig

Als de driftbuien blijven aanhouden, besluit Anita haar zoon tóch in te schrijven bij een instelling. "Ik zat huilend aan het bureau. Alle vezels in mijn lijf schreeuwden dat ik het niet moest doen, maar ik wist dat ik niet anders kon. Dit zouden zowel Jeff als ik geen jaren meer volhouden."

Niet snel daarna wordt Jeff overgeplaatst naar een instelling. "Ik zie hem nog in dat busje stappen. Niet wetende dat hij nooit meer thuis zou komen. Ik heb de tranen uit mijn hoofd gehuild toen ik hem de straat uit zag rijden. Het was definitief. Ik was mijn zoon kwijt. Mijn moederhart brak in duizend stukjes."

Schuldgevoel

"Maandenlang heb ik me ontzettend schuldig gevoeld tegenover Jeff. Júist omdat ik gevoelsmatig totaal niet achter de keuze stond om hem uit huis te laten plaatsen. Al weet ik diep van binnen dat ik er alles aan heb gedaan om het te voorkomen én dat hij nu alle zorg krijgt die hij nodig heeft."

"De driftbuien van Jeff hadden ons leven de afgelopen jaren compleet lamgelegd. Het hing als een donkere sluier over ons leven. Alles draaide om het voorkomen en in de hand houden van zijn driftbuien. Genieten was er voor zowel Jeff als voor mij niet meer bij. We waren allebei zo ongelukkig met ons leven."

Stralen van geluk

"Hoewel het verdriet blijft weet ik, twee jaar later, dat ik dat het de juiste beslissing was. Als ik dit destijds niet had gedaan, waren we er allebei aan onderdoor gegaan. Ik mis Jeff nog steeds intens en vind niets moeilijker dan hem loslaten, maar ik heb nu wel meer rust in mijn leven. Rust om naast zorgverlener ook weer een beetje mezelf te zijn ..."

"Jeff heeft het zichtbaar ook goed gedaan. Als ik nu bij hem op bezoek ga, doe ik hem in bad of zingen we samen liedjes. Als ik hem dan hoor lachen van plezier en hem zie stralen van oor tot oor, doet mij dat als moeder zo onwijs goed. Dan weet ik dat ik de juiste beslissing heb gemaakt, want als hij gelukkig is, ben ik dat ook."

Jouw verhaal op VROUW

Wil jij, net als Anita, jouw verhaal kwijt op VROUW?

Vertel ons hier dan meer