Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Stamcellen
Verhalen achter het nieuws

Marion is stamceldonor: Als ik een match ben,
kan diegene op me rekenen

journalist

Marion van Es

D

De emotionele oproep van Lindsay uit Landgraaf gaat het internet over. Haar laatste hoop: dé stamceldonormatch vinden die haar kan genezen van een zeldzame vorm van lymfeklierkanker. Journalist Marion van Es meldde zich jaren geleden al aan bij de internationale databank.

Wat een ongelofelijke stoere chick is Lindsay! Niet alleen omdat ze zich kwetsbaar opstelt door heel Nederland te vertellen hoe graag ze wil blijven leven, maar vooral omdat ze dit eigenlijk niet eens voor zichzelf doet. Want hoewel het natuurlijk fantastisch is dat zich - sinds haar oproep -  al meer dan duizend nieuwe donoren hebben aangemeld, is het bijna een wonder als daar iemand bij zit die haar kan helpen.

Stamceldonor

De kans dat Lindsay haar reddende engel vindt is namelijk minder dan 1 op 50.000. Toch hoop ik dat miljoenen mensen haar oproep zien en een gok wagen. Want als ze geen match zijn voor Lindsay, zijn ze het misschien wel voor iemand anders. Nog maar een fractie van de Nederlanders heeft zich geregistreerd als stamceldonor. Niet zo raar, aangezien veel mensen niet weten van het bestaan van zo’n databank.

Zelf had ik tot een aantal jaar geleden ook geen idee. Ik had wel een donorcodicil en was bloeddonor, maar een stamceldatabank? Nooit van gehoord! Tot ik vier jaar geleden een interview had met de Vlaamse Sophie van den Bergh, schrijfster van Alleen haar zusje kan haar redden. Haar dochtertje Manon (3) redde het leven van haar babyzusje Juliette toen zij leukemie kreeg.

Een match

Sophie en haar man waren dolblij dat hun oudste dochter een match was, die kans was namelijk maar 30%. En als Sophie geen twee kinderen had gehad, had de baby het sowieso niet overleefd. In de stamceldatabank was namelijk niemand gevonden… Sophie vertelde hoe opvallend zij en haar man het vonden dat zo weinig mensen zich registreren als stamceldonor. Daardoor overlijden er namelijk dagelijks mensen die niet zo veel geluk hadden als Juliette.

Het interview maakte zo veel indruk dat ik mij daarna meteen aanmeldde op de website stamceldonor.nl. Online vulde ik een paar vragen in om te zien of ik medisch gezien in aanmerking kwam om donor te zijn en binnen een paar muisklikken was alles geregeld.

Pakketje met wattenstaafjes

Vervolgens kreeg ik een pakketje thuis gestuurd met een paar wattenstaafjes, die ik langs de binnenkant van mijn wang moest halen. Terugsturen in de bijgevoegde retourenvelop en tadaaa: ik was stamceldonor! Dit alles kostte me net zoveel tijd als één aflevering van mijn favoriete Netflixserie.

Inmiddels zijn we zo’n drieënhalf jaar verder en is mijn bijdrage beperkt gebleven tot de wattenstaafjes. Ik ben nog niet gevraagd om daadwerkelijk stamcellen af te staan. De kans dat dit gebeurt is ook maar heel klein; 1 op de 1000 mensen wordt daadwerkelijk opgeroepen. Maar als ik een match ben, kan diegene op me rekenen.

Is dat alles? 

Dat zeg ik heel stellig, ook al neemt zo’n donatie veel meer tijd in beslag dan een paar wattenstaafjes in een envelop stoppen. Als je stamcellen uit bloed doneert kun je een paar dagen spierpijn of een grieperig gevoel houden. Sta je beenmerg af (in 10% van de gevallen), dan moet je onder narcose en kun je je daarna nog een paar weken extra vermoeid voelen. Maar als dat alles is om een leven te redden, dan heb ik dat er met alle liefde voor over.

Ik begrijp dat veel mensen er anders over denken. Misschien zijn ze bang voor naalden, zien ze op tegen een onnodige medische ingreep of weten ze niet of ze wel zo veel tijd kunnen en willen investeren. Gelukkig wordt op allerlei manieren geprobeerd al die angsten zo veel mogelijk weg te nemen. Zo worden onkosten en gederfde inkomsten zelfs gedeeltelijk gecompenseerd.

Reddende engel

Maar eigenlijk maakt het volgens mij helemaal niet uit of je 100% zeker bent of je het aandurft. Als je een match bent, kun je daar altijd nog over nadenken. Je wordt dan door het ziekenhuis tot in de kleinste details geïnformeerd over wat je te wachten staat en maakt dan pas de definitieve beslissing.

Maar als je je níet registreert, weet je zéker dat je mensen zoals de Limburgse Lindsay en de baby van Sophie nooit zal kunnen helpen. Ik hoop met Lindsay mee dat ze haar reddende engel vindt. Net als ik dat hoop voor al die duizenden andere mensen die wachten tot mensen een wattenstaafje in een envelop stoppen.

Jij op VROUW

Wil jij - net als onze collega Marion - iemand redden of héb je zelfs al eens iemand gered? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!