Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Aandacht voor de mantelzorger:
'Zo fijn dat ik even aan mezelf kan denken'

journalist

Marjolein de Jong

A

Afgelopen dinsdag won Liane Wolfert (52) de Mantelzorg Award 2016. Met haar bijzondere initiatief Mantelkring brengt zij een soms ondergewaardeerde groep, de mantelzorgers, bij elkaar. 'Er is altijd veel aandacht voor de zorgvrager, maar net zo belangrijk is de mantelzorger.'

“Binnen Mantelkring luisteren we vooral naar de behoeften van de mantelzorgers. Zij willen graag hun verhaal delen, hebben behoefte aan herkenning en erkenning, maar bovenal aan ontspanning, plezier en af en toe een uitje. Deze ingrediënten hebben we gecombineerd. Er vinden wandelingen plaats onder begeleiding van een coach, zodat er ook inhoudelijke diepgang geboden wordt." 

"Daarnaast organiseren we maandelijkse thema-avonden waarop onderwerpen als veranderende intimiteit tussen zorgvrager en mantelzorger centraal staan. Dat soort gesprekken zijn zo waardevol; vaak zie je dat mensen daarna een stuk lichter naar huis gaan en hun zorgtaken daardoor beter aankunnen."

Persoonlijk verhaal

Dat het initiatief in een grote behoefte voorziet, beaamt Esther Boers (38). Twee jaar geleden kreeg haar man Raymond (toen 39) uit het niets een herseninfarct. Esther: "Het gebeurde op een doordeweekse ochtend. Mijn dochter Imke (10) en ik waren al beneden en Raymond ging nog even douchen. Maar hij kwam maar niet beneden. Toen Imke vroeg waar hij bleef, riep hij dat ik moest komen..."

"Ik snelde naar boven en daar stond hij met een handdoek compleet verdwaasd te kijken. Hij kon alleen maar huilen en begreep niets van wat er gebeurde. Hij wist het gewoon allemaal niet meer. Later bleek dat hij een herseninfarct had gehad. Achteraf vertelde hij dat het leek alsof er een flits in zijn hoofd plaatsvond; net als wanneer je een oude televisie uitzet."

Abrupte verandering

Na twee maanden ziekenhuis en revalidatie moest worden besloten wie de zorg voor Raymond op zich zou nemen. Aangezien Esther voorheen als verpleegkundige werkzaam was, was de keuze voor haar snel gemaakt. Maar doordat Raymond lichamelijk weer helemaal opknapte, zag die rol er anders uit dan voor de meeste mantelzorgers.

Raymond en Esther

Schone schijn

"Hij sport net als vroeger vier keer in de week en stapt iedere ochtends op zijn fiets. Iedereen ziet een vitale man, wiens leven hetzelfde is als voorheen. Maar dat hij niet naar zijn werk fietst, maar naar een dagbesteding, weten velen niet. Dat mensen hierover oordelen, hebben we naast ons neergelegd. We zijn al wat blij dat hij er nog is!"

Maar hoewel Raymond lichamelijk geheel hersteld is, heeft hij op praktisch en mentaal vlak nog wel alle begeleiding van Esther nodig. "Ik plan zijn week en breng hem overal naar toe. Ook voer ik alle gesprekken met artsen en juristen. Dat kan hij namelijk niet meer. Hij beschrijft dat het voelt alsof hij de hele dag mist in zijn hoofd heeft en dat wanneer hij vermoeid raakt, dit dichte mist wordt. Dit maakt serieuze gesprekken voeren lastig."

Moeilijk

"Hoewel ik met liefde voor hem zorg, is het voor mij ook moeilijk dat hij zo veranderd is. De man die ik vroeger had, ben ik kwijt. Belangrijke gesprekken voer ik nu met mijn vriendinnen, maar het blijft moeilijk. Nu onze jongste dochter moet kiezen voor een middelbare school zou ik graag met hem willen overleggen. Maar dat gaat niet makkelijk meer. Toch kan ik nog niet aan mijn persoonlijke verdriet toegeven. Soms ben ik bang voor wat er bovenkomt als ik dat wel doe…"

Warme familie

Doordat ze deze moeilijke zaken kan delen, haalt Esther veel kracht uit de ontmoetingen met andere mantelzorgers. "Er is veel begrip voor elkaar en elkaars problemen. Je hoeft niet alles uit te leggen. Maar wat vooral ook fijn is, is dat het niet alleen gaat over problemen die er thuis zijn. Ik kan gewoon even aan mezelf denken zonder me schuldig te voelen. Ik hoef daar niet steeds ‘de vrouw van’ te zijn, maar ik ben daar ook gewoon Esther. Juist daar is dan even de aandacht voor.”