Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Wanhopige Gijs: Wie weet waar
mijn zoon Sebastijaan (6) is?

journaliste

Hester Zitvast

D

De enorme media-aandacht voor de ontvoerde Insiya (2) grijpt Gijs Sonnema (47) aan. "Haar verhaal is geen incident, het komt veel vaker voor. Mijn ex Jacqueline heeft mijn zoontje 3,5 jaar geleden meegenomen naar een voor mij onbekende plek. "Ik sta met het gemis op en ik ga ermee naar bed."

Omdat zijn zoektocht via de officiële kanalen niets heeft opgeleverd heeft Gijs de stoute schoenen aangetrokken. 'Wie heeft mijn zoon Sebastijaan Jente Buys, geboren 08-07-2010 gezien of weet waar hij nu verblijft?', begint de oproep.

De wanhoop nabij

VROUW.nl belde Gijs op: "Ik ben al jaren bezig, maar ik ben de wanhoop nabij. Ik heb het geprobeerd via de rechter, de kinderbescherming en de politie, maar iedereen staat met zijn rug tegen de muur. Mijn ex is spoorloos, niemand weet waar ze is. Waarschijnlijk zit ze in Duitsland, maar zolang dat niet duidelijk is, valt er niets te beginnen. Onbeschrijflijk wat dat met een vader doet."

Gijs en zijn ex Jacqueline kenden elkaar al heel lang. "We waren 22 jaar bij elkaar, ze was mijn eerste grote liefde", begint hij zijn verhaal. "Ik wilde heel graag kinderen, Jacqueline stelde dat wat uit in verband met haar carrière. Het moment waarop we ontdekten dat ze zwanger was van Sebastijaan was voor mij een van de gelukkigste momenten uit mijn leven. Ik zou vader worden!"  

Deuken in relatie

In diezelfde periode raakt Gijs, mede door de crisis, zijn baan kwijt. "Ik kwam in de WW terecht en besloot de rol van huisvader op me te nemen. Ik had daar enorm van genoten. Sebastijaan en ik waren veel buiten te vinden, in de speeltuin of we waren samen in onze enorme tuin aan het rommelen."

"Met de relatie tussen Jacqueline en mij ging het wat minder. Ik wil daarover niet teveel uitweiden, dat zou een eenzijdig beeld geven. Laat ik het erop houden dat onze band, mede door mijn werkloosheid en tussenkomst van mijn schoonfamilie, wat deuken had opgelopen. Niet onoverkomelijk, zo dacht ik tenminste. Ik was bezig met het opzetten van een eigen bedrijf, het zou allemaal wel goed komen.

Van mishandeling tot agressie

Maar Jacqueline denkt daar anders over. Een discussie over de administratie escaleert. "Jacqueline nam in het heetst van de strijd, samen met mijn schoonmoeder die in die periode heel veel bij ons was, de benen. Ik bleef radeloos achter en ben in paniek naar de buren gerend. Zij hebben mij geweldig opgevangen. Ik had geen idee waar ze naartoe waren gegaan. Ze hadden alles achtergelaten."

Gijs' ex komt niet meer terug en het contact verloopt alleen nog maar via advocaten. "De telefoon wordt niet meer opgenomen, ik kon haar nergens meer vinden en er is geen mogelijkheid meer voor overleg. Er werd mij van alles voor de voeten geworpen. Van mishandeling tot agressie - en dat terwijl ik haar echt nog nooit heb geslagen, zo ben ik niet. Maar bewijs dat maar eens. Het is dat de mensen om mij heen mij steunden, anders was ik niet overeind gebleven."

Eigen foto

Geen gezag

Hoewel het lijkt op ontvoering, is dat het op papier door een bureaucratisch dingetje niet. "We waren niet getrouwd en hadden een samenlevingscontract. We waren laks geweest met de laatste stap in de officiële erkenning van Sebastijaan, we hadden drie stappen moeten doorlopen. Het laatste papiertje was in een la terecht gekomen. Officieel had ik dus geen gezag."

Een rechter regelt dat gezag later alsnog voor Sebastijaan, want, zo redeneert hij begripvol: 'Iedereen kan wel eens een foutje maken'. Maar het leed is al geleden. Er wordt een eerste omgangsregeling opgesteld en onder toezicht van zijn ex-schoonvader mag Gijs Sebastijaan eens in de twee weken een a twee uur zien. "Sebastijaan was zo blij dat hij mij weer zag. En ik was zo blij dat ik hem weer in mijn armen kon sluiten. Maar mijn ex-schoonvader bleef er bij zitten. Het was vreselijk."

Strafbaar bezig

Na dertien bezoekjes, verdeeld over 26 weken, wordt het contact plotseling verbroken. Gijs hoort niets meer van Jacqueline en is zijn zoon kwijt. "We proberen nu al 3,5 jaar van alles om ze te vinden. Ik bezoek gemeentehuizen in Duitsland en heb Jacquelines oude werkgever bezocht." 

"Interpol heeft zelfs meegezocht in Duitsland en Amerika, waar ze mogelijk bij haar zus zat. Haar advocaat weet uiteraard waar ze zit, maar die laat niets los. Ik word door de rechters in het  gelijk gesteld en Jacqueline is momenteel strafbaar bezig. Je kunt iemand alleen niet aanpakken, als je niet weet waar die persoon zich bevindt."

Niets meer te verliezen

"Ik sta met het gemis op en ik ga ermee naar bed. De ene dag gaat het beter met mij dan de andere. Mijn familie en de mensen in de buurt steunen me, daar ben ik zo dankbaar voor. Soms loopt de emmer even over, zoals vandaag, de dag na het plaatsen van mijn oproep op Facebook." 

"Dan komt alles weer keihard binnen en lopen de emoties hoog op. Ik lees natuurlijk ook in reacties dat mensen je verhaal in twijfel trekken of oordelen zonder dat ze mij ooit gesproken hebben. Ik moet dat maar naast me neerleggen, ik weet wat er speelt. De machteloosheid is zo groot. Ik zag geen andere uitweg meer dan de oproep openbaar te maken. Ik heb niets meer te verliezen, ik ben mijn grootste geluk, Sebastijaan, kwijt."

Alles in zijn belang

"Het is mijn allergrootste wens Sebastijaan weer te zien. Ik wil dat hij opgroeit met een moeder én een vader. Ik doe alles in zijn belang, ik zal Jacqueline het gezag ook helemaal niet afpakken. Ik weet namelijk wat het is om zonder je kind te moeten leven. Dat wil ik niemand aandoen." 

"Zijn verjaardag is het ergst. Ieder keer weer post ik een berichtje voor hem op Facebook, zodat hij later, als hij ooit gaat zoeken, kan zien dat hij altijd in mijn hoofd zit. Ik ben bang dat dit nog heel lang gaat duren, maar hoop op een wonder. Iemand die mij kan helpen. Iemand die de juiste paden weet te bewandelen. Iemand die weet waar Jacqueline en Sebastijaan zijn…"

Een adres in Duitsland

"Jacqueline had kort na haar verdwijning een adres in Duitsland opgegeven, in Nordhorn, maar daar bleek ze niet te wonen. Soms ontvang ik nog post van internetaankopen uit de buurt van Bottrop of Emmerik, mogelijk verblijft ze daar in de buurt. Maar alles is mogelijk. Mocht iemand iets weten of mij kunnen helpen; heel graag. Stuur mij dan een privébericht via Facebook."

Op de foto boven het artikel is Sebastijaan 3. Het is de laatste foto die Gijs van zijn zoon heeft.

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook, net als Gijs, een aangrijpend verhaal? En wil je dat kwijt?

Dan kan dat hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!