Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Gelukkige tienermoeders?
Ze bestaan, heus!

journaliste

Daphne van Rossum

H

Hoewel we na het kijken van programma’s als ‘Vier handen op een buik’  en ‘Teen Mom’ een weinig rooskleurig beeld hebben van tienermoeders zijn er zat gevallen waarbij het wel goed gaat. Tienermoeders Lilian van Dongen en Fransien Vermeulen hebben een heel andere ervaring en daarom schreven ze ons: 'Jammer, dat er altijd zo een negatief beeld wordt geschetst van tienermoeders.'

Lilian van Dongen: “Ook ik kijk weleens naar ‘Vier handen op 1 buik’ of ‘Teen Mom’ op MTV. Ik vind het zo jammer dat er zo'n negatief beeld geschetst wordt van tienerouders. Ik was zelf 17 toen ik erachter kwam dat ik 12 weken zwanger was. Dat was voor mij en mijn vriend (toen ook 17) een enorme schok, zeker omdat we wel voorbehoedsmiddelen gebruikten. Wij kozen ervoor om ons kindje te houden en toen we beiden 18 waren, kregen we een prachtige dochter."

"We hebben twee jaar bij mijn vader ingewoond. Ik werkte parttime en mijn vriend kon zijn opleiding afmaken. We zijn getrouwd en kregen nog een zoon. Inmiddels zijn onze kinderen 8 en 5 en ik hoop deze zomer mijn verpleegkundediploma te halen. Ook zijn we nog steeds gelukkig getrouwd. We werken hard en proberen de beste ouders te zijn die we kunnen zijn en een goed voorbeeld te stellen. Zo kan het dus ook.”

Van alle kanten hulp

Fransien Vermeulen: “'Vier handen op een buik', tienermoeders in instellingen. Waar zijn de tienermoeders die zijn geholpen zijn door hun ouders? Nou, hier is er één. Ik was 16 en in de bloei van mijn leven. Ik deed alles wat de gemiddelde 16-jarige ook doet."

"Alleen gebeurde er iets waar niemand op dat moment op zat te wachten: we kwamen er na 6 maanden achter dat ik zwanger was. Wat moet je dan? Ik was net 16 geworden, was bezig met een brommer en de keuze voor een vervolgopleiding. Ik was gewoon een meisje, net als de andere meisjes in het examenjaar. Maar er was één verschil: ík was zwanger. Iets waar ik op dat moment echt niet op zat te wachten."

"Mijn ouders waren aanvankelijk boos en teleurgesteld. 'Zoiets gebeurt alleen bij anderen', riepen ze. Ik was overstuur. Had zoveel vragen. Hoe gingen we dit doen? Ik wilde geen kind, maar dat kwam er wel.”

"Toch hebben mijn ouders me gelijk gesteund. We zijn een babykamer klaar gaan maken bij mijn ouders in huis en alles gaan halen wat je nodig hebt voor een baby. We hebben uiteindelijk een super babykamertje naast mijn kamer gemaakt. Er kwam hulp van alle kanten. We kregen een badje, kinderwagen en hydrofiel luiers. De meubeltjes hebben we wel nieuw aangeschaft."

VERLIEFD

"Ik heb in die moeilijke tijd op aandringen van mijn ouders toch mijn examen gedaan en ik slaagde ook nog. Na mijn diploma kreeg ik vrijstelling van de leerplicht. Want ik wilde voor mijn dochter zorgen en geld verdienen om haar te onderhouden. Mijn (ex-)vriendje was toen nog in beeld, maar echt lekker liep het niet meer. We zijn toch nog 1,5 jaar samen geweest na de geboorte, maar nu is er helemaal geen contact meer.

“Het kindje was meer dan welkom, alhoewel ik nog wel heel erg aan het idee moest wennen om moeder te worden. Tot het 25 april 2004 10.29 uur werd en er een heel mooi meisje met de naam Sabine geboren werd. Hoe zeer ik me tegen het kind afzette tijdens de zwangerschap, zo verliefd was ik toen ze in mijn armen lag. Ik dacht: ze is van mij en hoort bij mij en niemand zal haar van mij afpakken.”

OPVOEDING

"Mijn ouders hebben me altijd bijgestaan en geholpen waar ze konden. Ik had een hele verantwoording, maar kon door mijn ouders ook nog leuke dingen doen. Wel nam ik mijn dochter vaak mee als ik iets ging doen."

"We hebben 5 jaar bij mijn ouders gewoond en altijd veel liefde mogen ontvangen. We hebben moeilijke tijden gehad samen, maar ook hele bijzondere. Mijn ouders zijn altijd betrokken geweest bij de opvoeding van mijn dochter Sabine. En vaak heb ik ze om raad gevraagd, niet omdat het moest, maar omdat het fijn was dat het kon.”

"Toen Sabine twee was, kreeg ik een andere relatie en het klikte gelijk met mijn dochter. Dat was voor mij ook wel een voorwaarde om in die relatie te stappen. Want mijn dochter gaat voor alles."

12 JAAR VERDER

“Nu zijn we alweer 12 jaar verder en heb ik een prachtig huis met mijn vriend en 4 prachtige kinderen, Sabine (12), Esmee (6), Tygo (3), en Anouk (4 maanden). Sabine zei de eerste twee jaar soms papa, maar vaak nog zijn naam. Toch was het daarna al gauw papa."

"Hij beschouwt haar ook als zijn eigen kind. Vorig jaar heeft ze ook zijn achternaam aangenomen. Ze had altijd mijn achternaam en niet die van mijn ex, dat was al een bewuste keuze. Mijn vriend is er trots op dat Sabine zelf de keus heeft gemaakt om haar achternaam te veranderen. Wat ik tienermoeders wil mee geven is dit: hoe moeilijk het ook is, blijf vechten, wat je situatie ook is.”