Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lucinda en haar moeder krijgen nu eindelijk een schadevergoeding voor de moord op hun zus en dochter
Foto: Rob de Jong
Verhalen achter het nieuws

De zus van Lucinda werd vermoord:
Ik ben soms intens verdrietig

journaliste

Daphne van Rossum

D

Dinsdag 1 oktober 2002 ging voor Lucinda (37) en haar moeder Minke (72) van de Ven als een gitzwarte dag de geschiedenis in. Op die dag werd hun zus en dochter Nadia doodgeschoten door haar Utrechtse huisbaas Pascal F.* Na jarenlang procederen krijgen de nabestaanden een schadevergoeding. "We zijn opgelucht. Nu komt er weer ruimte voor andere dingen" aldus Lucinda.

Maar ze krijgen hun Nadia niet terug met de geschatte 150.000 euro die ze hopen te krijgen, en ook het verdriet wordt er niet minder om. Toch voelt het voor Lucinda en Minke alsof het recht zegeviert. "Na meer dan tien jaar te hebben geprocedeerd, krijgt mijn moeder eindelijk een schadevergoeding voor inkomensderving."

Intens rouwproces

"We zijn deze rechtszaak begonnen omdat mijn moeder door haar intense rouwproces niet meer haar praktijk voor natuurgeneeskunde kon voortzetten. Haar inkomen is daardoor enorm gedaald, helaas is er juridisch heel veel misgegaan."

"Onze eerste advocaat heeft een ernstige procedurefout gemaakt, waardoor het geld nu niet van de dader en zijn familie komt, maar van zijn rechtsbijstandsverzekering. De advocaat heeft wel zijn fout erkend maar het is nog onzeker wanneer de schadevergoeding wordt uitbetaald. Aangezien er een reële kans is dat de tegenpartij in hoger beroep gaat."

Ontzettend kwaad

"En bovendien wordt de toevoeging van mijn moeder naar alle waarschijnlijkheid ingetrokken. Met andere woorden: de kosten die haar huidige advocaat heeft gemaakt om dit resultaat te bereiken, worden dan afgetrokken van het schadebedrag." 

"Als je dan bedenkt dat de moordenaar van Nadia zich tijdens alle rechtszaken heeft laten bijstaan door topadvocaten en dat hun onkosten volledig vergoed zijn door de Raad voor Rechtsbijstand dan word ik ontzettend kwaad."

Een zware en lange weg

Maar niet alleen haar moeder, ook Lucinda heeft inkomstenderving opgelopen door de moord op haar zus. "Ik liep een flinke achterstand op met mijn studie en kreeg tijdens mijn specialisatie een burn-out."

"Inmiddels werk ik met heel veel plezier als revalidatiearts, maar het was een zware en lange weg. Je kunt ons verdriet niet zomaar uitgummen. Als er zoiets in je familie gebeurt hakt het er ontzettend in. Haar dood en deze rechtszaak hebben ons heel lang achtervolgd."

Op proefverlof

Dader Pascal kreeg twintig jaar en tbs (terbeschikkingstelling, red.) met dwangverpleging. Hij zit dus inmiddels al veertien jaar vast. Lucinda: "Dit jaar in februari kregen we een brief dat hij voor het eerst onder begeleiding op proefverlof mocht."

"In mei wordt zijn tbs al dan niet verlengd. Het ligt eraan hoe hij zich gedraagt en hoe zijn proefverlof verloopt. We houden er nu rekening mee dat hij de twintig jaar welke geëist is niet daadwerkelijk zal volmaken."

In de overlevingsstand

"Het uiteindelijk toekennen van de schadevergoeding geeft ons echter toch een beetje rust. We zijn opgelucht. Nu komt er weer ruimte voor andere dingen. Ik wil verder gaan met mijn leven, heb te lang in de overlevingsstand gestaan."

Dat het geld niet van de dader maar van zijn verzekeraar komt maakt voor Lucinda en haar moeder inmiddels minder verschil: "Het was logischer geweest als het geld van de moordenaar van mijn zus en zijn ouders was gekomen, maar nu zijn we wel eindelijk van deze mensen verlost. We vermoeden dat de aansprakelijkheidsverzekeraar een vervolgproces tegen de ouders zal starten, dat geeft nog een beetje een genoegdoening."

Complex rouwproces

Het verdriet om Nadia hangt volgens Lucinda niet meer continue als een schaduw om haar en haar moeder heen: "Het verdriet heeft een plek gekregen, maar er zijn nog steeds momenten waarop ik intens verdrietig ben. Vervolgens laat ik het weer los. Maar de ontwikkelingen in de rechtszaak en dit interview, rakelen het verdriet natuurlijk wel weer op."

Rob de Jong

"In de ruim veertien jaar waarin we Nadia niet meer bij ons hebben heeft ook mijn leven niet stilgestaan. Ik ontmoette mijn vriend en ben inmiddels met hem getrouwd. Allemaal dingen die ik graag met mijn zus had willen delen. Mijn moeder en ik zijn dan ook door een complex rouwproces gegaan." 

Kanker

Vier jaar geleden schreef Lucinda de gedichtenbundel Parels van verdriet, om haar intense gevoelens van verlies, eenzaamheid en woede te verwerken. Want ruim een jaar na de moord op haar zus overleed namelijk ook nog eens haar vader aan kanker.

"Ik ben in mijn rouw gevolgd door journalist Richard Grootbod, die er een documentaire van maakte. De première daarvan is waarschijnlijk op of rond 1 oktober, de sterfdag van Nadia. Dan kan het boek echt dicht." 

*Na een ruzie over o.a. een wasmachine, katten en fietsen in de gang schoot Pascal de 25-jarige studente Nadia van de Ven, die er pas zes weken woonde, dood. Op 29 januari 2003 werd hij iaangehouden.

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook, net als Minke en Lucinda, een heftig verhaal? En wil je dat vertellen?

Dan kan dat hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!