Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

'Door mijn beperking zou ik mijn kindje
niet kunnen geven wat het nodig heeft'

journaliste

Eline Doldersum

E

Eva Manintveld (27) zou dolgraag moeder willen worden, maar heeft onlangs toch besloten om haar kinderwens te laten varen. Ze is ervan overtuigd dat ze een kindje, door haar verstandelijke beperking, niet zou kunnen geven wat het nodig heeft.

Eva droomt al van jongs af aan van een gezinnetje. "Ik ben dol op kinderen, altijd al geweest. Het leek mij dan ook fantastisch om zelf moeder te worden. Maar of ik het ook zou kunnen? Daar heb ik in mijn jonge jaren nooit echt serieus over nagedacht."

Brug te ver

Pas als Eva 25 is, besluit ze serieus na te denken over haar kinderwens. "Na een aantal gesprekken ben ik tot de conclusie gekomen dat - hoe graag ik het ook zou willen - het moederschap voor mij niet is weggelegd. Mijn beperking zou mij daarin té veel belemmeren."

Eva is geboren met een licht verstandelijke beperking, gehoorproblemen en een verslechterd zicht. "Ondanks mijn beperking sta ik, gelukkig, heel zelfstandig in het leven. Ik heb een baan bij een sociale werkplaats, een eigen huis. Maar alléén een kind grootbrengen, is voor mij denk ik net een brug te ver."

Juiste beslissing

"Ik ben ervan overtuigd dat ik een kindje alle liefde van de wereld zou kunnen geven, maar het regelen van de financiën, de praktische zaken en de verantwoordelijkheid die erbij komt kijken, dát zou ik niet aankunnen. Dan zou ik een kindje niet kunnen geven wat het verdient. Dat gun ik een kind niet."

"Ik zie het in mijn omgeving ook gebeuren. Ik ken genoeg mensen met een beperking die wél voor een gezin hebben gekozen. Daar heb ik echt diep respect voor. Alleen als ik zie dat er in zo'n gezin door die beperking ook veel fout gaat, realiseer ik me iedere keer weer dat ik de juiste keuze heb gemaakt."

Afscheid nemen

Omdat Eva onlangs haar grote liefde heeft ontmoet, heeft ze overwogen om zichzelf te laten steriliseren. "Ik wil gewoon niet het risico lopen dat ik in de toekomst toch per ongeluk in verwachting raak. Júist omdat ik nu honderd procent zeker weet dat ik niet aan kinderen kan én wil beginnen."

Ondanks haar vastberadenheid heeft Eva wel veel verdriet gehad van haar beslissing. "Het was een diep gekoesterde wens. Natuurlijk is het moeilijk om daar afscheid van te nemen. Helemaal omdat het samenhangt met mijn beperking. Daar baal ik soms weleens van. Dan wil ik zó graag 'normaal' zijn."

Suikertante

"Al is dit vaak maar een momentopname. Net als iedereen heb ik wel eens mijn moeilijke momenten, maar over het algemeen kan ik wel zeggen dat ik mezelf én vooral mijn beperkingen inmiddels heb geaccepteerd. Zwanger worden, kan ik misschien niet, maar er is wel heel veel wat ik wél kan."

Haar kinderwens heeft Eva inmiddels laten varen, maar haar liefde voor kinderen is daarmee niet verdwenen. "Ik blijf gek op kinderen en hoop dan ook dat ik in de toekomst een leuke (suiker)tante kan zijn voor de kinderen van mijn vriendinnen en van mijn zus. Als dat lukt, ben ik helemaal gelukkig."