Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marianne Kimmel werd misbruikt door haar vader
Verhalen achter het nieuws

'En daarom ging ik niet naar
de begrafenis van mijn vader'

journaliste

Daphne van Rossum

N

Niet naar de begrafenis van je vader of moeder gaan, dan moet er wel heel wat gebeurd zijn. Marianne Kimmel besloot niet bij de herdenkingsdienst van haar vader te zijn: "Aan de manier waarop zijn voetstappen op de trap klonken, wist ik wat hij wilde."

Marianne maakte tot haar tiende een ernstige vorm van seksueel misbruik mee. "Ik weet het niet precies, maar ik denk dat het misbruik begon rond mijn vierde. En het werd heftiger naarmate ik ouder werd." 

Dominante man

"Mijn vader was een dominante man. Zijn wil was wet. Hij wilde dat er om zes uur eten op tafel stond. Dan was het ook zes uur. Geen minuut later, anders werd hij boos. Mijn moeder ging daar in mee."

"Zo kwam hij ook altijd heel doelgericht naar mijn kamer. Aan de manier waarop zijn voetstappen op de trap klonken, kon ik horen wat hij wilde. Dat verschilde per avond. Soms wilde hij mij aanraken, soms moest ik hem oraal bevredigen. Als mijn moeder er niet was, bleef hij langer."

Een smoes

"Soms had hij een smoes voor mijn moeder, dan zei hij dat we iets voor haar aan het voorbereiden waren. Dat we een verrassing hadden. Mijn moeder ging daar altijd in mee. Ik heb haar proberen te vertellen wat er gebeurde, maar nooit in zoveel woorden." 

"Meer op een kindermanier. Ik zei: 'Papa doet mij pijn als hij mij naar bed brengt', of 'Papa is niet lief voor mij als hij mij goedenacht wenst'. Ze ging daar nooit op in, zei dat ik me aanstelde. Ik heb het ook weleens bij een juf aangegeven, maar ik werd daar niet in gehoord."

Ultiem bewijs

"Toen ik al in de dertig was kwam ik er per toeval achter dat mijn vader op zijn computer op een hele plastische manier schreef over seks met kinderen. Ik heb dat toen aan mijn moeder laten zien als ultiem bewijs, maar ook dat heeft ze weggewimpeld."

"Mijn moeder heeft er gewoon voor gekozen om het niet te willen zien, ze heeft er nooit iets mee gedaan. Ze heeft het altijd compleet ontkend, bleef achter mijn vader staan. Nooit was er een wedervraag."

"Ze zei dat ik een dramaqueen was. Ik spreek mijn moeder niet meer. Ik heb me ontzettend in de steek gelaten gevoeld door haar, tevergeefs gehoopt dat ze me ooit wel zou geloven."

Een uitje

"Toen ik 10 was zou hij een uitje voor mij organiseren. Ik was altijd bezig om hem te pleasen, dat hij van mij ging houden. Haalde de beste cijfers op school en was een voorbeeldig kind, maar niks hielp. Hij bleef mij maar zeggen dat ik niks waard was, dat ik niet geboren had mogen worden."

"Dus toen hij met dat uitje kwam dacht ik 'Nu komt het goed'. Ik dacht dat we iets leuks gingen doen, zo had hij het ook voorgespiegeld. Dat we de hele dag lol zouden hebben en dat ik mocht bepalen waar we heen zouden gaan."

Meer mannen

"Maar hij nam mij mee naar een huisje waar ik werd geblinddoekt. Toen ik mijn kleren moest uitdoen, wist ik hoe laat het was. Mijn vader legde mij op een tafel en er kwamen meer mannen de kamer binnen."

"Mijn vader heeft geprobeerd ze op te zwepen en gaf instructies wat ze met mij moesten doen. Ik raakte bewusteloos en toen ik bijkwam waren we weer met z’n tweeën."

Alle hoop

"Mijn vader is daarna heel boos geworden, schreeuwde dat ik het uitje had verpest en dat ik hem had laten schrikken. Toen heb ik voor het eerst terug geschreeuwd, dat ik het zat was. Dat hij van mij moest afblijven. Ik ben een week ziek geweest daarna. Toen ben ik weer naar school gegaan." 

"Hij heeft nooit meer aan mij gezeten. Hij was slim, wist dat ik vanaf toen voor mezelf kon opkomen. Daarna verloor ik alle hoop dat het nog goed kon komen. Hij was een rotzak die toevallig mijn vader was."

Crematie

"Bij mijn moeder weet ik dat ze een lieve kant heeft. Ze heeft ook mijn hand vastgehouden als ik bang was, ze is er wel voor mij geweest toen ik jonger was. Maar ze heeft het misbruikt nooit erkend en dat is verdrietig."

"Ik had al zestien jaar geen contact meer met mijn vader toen mijn moeder onlangs belde om te vertellen dat mijn vader was overleden. Ze nodigde me uit voor zijn crematie."

Overlijdensadvertentie

Marianne besloot niet te gaan, omdat haar tante en aanhang niet welkom waren. "Het voelde gewoon niet goed, en ik liet dat mijn moeder weten. In de overlijdensadvertentie stond ook mijn naam, dat had mijn moeder niet gevraagd."

"Gelukkig staat er 'mijn vader' en niet 'mijn lieve vader'. Ik merk dat het me niet moet verbazen, mijn moeder kennende, maar dat het me desondanks toch raakt."

De brief die Marianne aan haar onlangs overleden vader schreef kun je hier lezen. 

Jij op VROUW.nl

Herken jij je in het verhaal van Marianne? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier...