Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Nelly Vollebregt raakte rolstoelafhankelijk door een auto-ongeluk
Verhalen achter het nieuws

'Hij keek even op zijn telefoon,
sindsdien zit ik in een rolstoel...'

journalist

Maaike Schaap

V

Vier jaar geleden werd Nelly Vollebregt (64) op de fiets frontaal aangereden door een jonge bestuurder die op zijn telefoon keek. Wonder boven wonder overleefde Nelly het ongeluk.

"Wat er precies gebeurde, kan ik mij niet meer herinneren. Het ging allemaal heel snel. Zoals ik bijna iedere dag deed, pakte ik op een prachtige zomeravond mijn racefiets om een eindje te fietsen. Voordat ik in een autoluw gebied was, moest ik een eindje over een smalle dijkweg waar ook auto’s reden."

Aan het scrollen

"In het politierapport staat dat ik later heb verklaard dat ik de auto op mij af zag komen. Ik heb nog geprobeerd weg te sturen, maar hij raakte mij vol in mijn rechterkant. De bestuurder, een jongen van 19, heeft later aangegeven dat hij op zijn telefoon door muziek aan het scrollen was."

"Een paar seconden keek hij niet naar de weg, maar op zijn telefoonscherm. Toen hij opkeek, zag hij mij en probeerde nog te remmen. Het was te laat. Ik werd geschept, belandde op de motorkap en vloog toen over het dak van de auto heen. Op de weg bleef ik stilliggen."

Hele lichaam kapot 

"Ik kan mij dit niet meer herinneren. Meteen toen de auto mij raakte raakte ik in coma. Achteraf hoorde ik dat alle hulpdiensten waren opgetrommeld. Traumahelikopter, ambulance, politie… Niemand dacht dat ik het zou overleven."

"Heel mijn lichaam was kapot; mijn middenrif was gescheurd, mijn kaak gebroken, mijn bekken platgedrukt en mijn darmen kapot. Met titanium pennen ben ik weer in elkaar gezet. Ik ben urenlang geopereerd. Ik bloedde inwendig overal. Hadden ze het ene gat gedicht, ging het ergens anders weer bloeden."

Zware morfine

"Een paar dagen na het ongeluk kwam ik weer bij. Ik kon het allemaal amper bevatten. Voor mijn gevoel en mede door de zware morfine, was het nog maar een paar uur geleden dat ik nog had gewerkt als makelaar en taxateur voor mijn bedrijf."

"Er volgden nog veel meer operaties, dat ik nog leefde was een wonder. De artsen hadden mijn overlevingskansen 'nihil' genoemd. Ze plaatsten een metalen frame om mijn platgedrukte bekken. Ook kreeg ik een metalen pin in mijn been en metalen plaat in mijn arm."

Steun partner

"Nadat ik ontwaakte uit coma, begon het ware herstel. Het werd mij al snel duidelijk dat het leven nooit meer hetzelfde zou zijn; zo ongeveer mijn hele lijf was gebroken. Ik had er geen idee van in hoeverre ik ooit nog zou herstellen. Misschien moest ik stoppen met mijn bedrijf, met sporten en met het onderhouden van mijn grote tuin. Echt, ik had geen idee hoe ik eruit zou komen."

"Wat mij heel erg geholpen heeft, was de steun van mijn partner, kinderen en andere familie en vrienden. Ik kreeg op een gegeven moment te horen dat ik nooit meer zou kunnen lopen, dat ik rolstoelafhankelijk zou worden. Er waren momenten dat ik het daar ontzettend moeilijk mee had. Nog steeds. Maar alle steun hielp mij wel erg. Ik hervond uiteindelijk mijn vechtlust."

Download een app

"Ik kwam in een lang revalidatietraject terecht en probeerde mij te focussen op dat wat ik allemaal nog wél kan. Zo zet ik mij nu in als bestuurslid en vicevoorzitter van de Vereniging Verkeersslachtoffers."

"Het is zorgelijk dat er nog steeds zoveel mensen op hun telefoon kijken tijdens het autorijden. Ik wil mensen echt op het hart drukken zich hiervan bewust te zijn. Download bijvoorbeeld een app (ASR of Interpolis App) waarbij je je telefoon boven de 15 kilometer per uur niet kunt gebruiken. Zodra je stopt, kun je weer iemand bellen of iemand een berichtje terugsturen."

De moeder en de jongen

"Ook zie ik veel jongeren op de fiets met hun telefoon in de weer. Ze hebben het idee dat ze wel kunnen appen én op het verkeer kunnen letten. Wat als ze straks een rijbewijs hebben? Denken ze dan ook dat die twee handelingen samengaan? Met onze vereniging proberen we verkeersveiligheid dan ook hoog op de politieke agenda te krijgen."

"De moeder van de jongen in kwestie en de jongen zelf, hebben geprobeerd mij te contacten. De eerste keer lag ik nog in het ziekenhuis, later probeerden ze het nog een keer. Ik heb er heel lang over nagedacht, maar uiteindelijk besloot ik niet met hem te praten. Het zou mij niet helpen."

Negentig uur werkstraf

"Er is wel een rechtszaak geweest, waarbij hij uiteindelijk negentig uur werkstraf kreeg. Dat vind ik veel te weinig. Ik vind het een criminele daad, te vergelijken met achter het stuur kruipen onder invloed van alcohol of drugs."

"Ik blijf me dan ook hard maken voor meer rechtvaardigheid voor verkeersslachtoffers. De wet zou moeten worden aangepast bij ongelukken veroorzaakt door misdadig verkeersgedrag. Die personen moeten zwaarder worden gestraft. Meer bewustwording en honderd procent aandacht in het verkeer, daar vecht ik voor!"

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook, net als Nelly, een aangrijpend verhaal? En wil je dat kwijt?

Dan kan dat hier...