Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Feyenoord kampioen
Verhalen achter het nieuws

'Mijn zoon staat op de Coolsingel…
terwijl hij morgen examens heeft'

journaliste

Hester Zitvast

D

De zoon van VROUW-journalist Hester Zitvast heeft morgen examen en zou eigenlijk vandaag snoeihard moeten leren. Maar in plaats van dat de tiener nu geschiedenis leert, schrijft hij vandaag geschiedenis. Met zijn vader, op de Coolsingel. "Maar ergens voelt het als een opvoedkundige fail, dat ik 'm nu niet met ijzeren hand achter de boeken dwing."

In onze omgeving is het behoorlijk not done om voor Feyenoord te zijn. Zo onder de rook van Amsterdam moet je over een sterk verankerde dosis clubliefde beschikken, wil je het volhouden. Maar mijn ex komt uit Gouda, dus het lidmaatschap voor de Kameraadjes, de allerkleinste supportertjes van Feyenoord, was al geregeld toen ik nog niet eens was bevallen.

Alle thuiswedstrijden

Hij was pas 3 toen hij voor het eerst naar de Kuip ging en tegenwoordig gaat hij vrijwel alle thuiswedstrijden samen met zijn opa - papa werkt op zondag. Ik heb helemaal niets met voetbal, maar die passie vind ik wel mooi.

Zijn verhalen zijn geweldig, vooral over het 'oude mannen-vak' waar hij met opa zit. "Staat er een op om te gaan plassen wordt het net spannend en begint het hele vak te schreeuwen dat ie moet gaan zitten."

Huilend thuis

Hij heeft in de afgelopen zestien jaar nogal wat te verduren gekregen, op voetbalgebied. Waar zijn vriendjes in Ajax-shirt gingen trainen, trok hij uiteraard in alle onschuld zijn Feyenoord-shirtje aan. Ik zie hem - toen een jaar of 6 - op een dag nog huilend thuiskomen.

"Mama, ik wil m'n Feyenoord-shirt niet meer aan, iedereen pest me." En met iedereen bedoelde hij iedereen; andere ouders, leiders, trainers én teamgenootjes. Ik stelde voor dan ook maar een Amsterdams-tenue te kopen. Dat wees hij resoluut van de hand, dan maar liever gepest.

Onderduiken

Goddank heeft hij een ijzersterk karakter en laat hij zich tegenwoordig niet meer van de wijs brengen door pesterijtjes. Maar hij wist één ding wel zeker: als Feyenoord dit kampioenschap last minute toch nog zou verspelen, dan kon hij maar beter onderduiken.

Zijn vrienden hadden al aangekondigd in dat geval voor ons huis te komen zingen: "En mam, dan staan er dus niet twee of drie, maar wel dertig kinderen te gillen voor de deur." 

Een fakkel

Hij zag zich ook al de school binnenkomen. "Iédereen wordt gek! Er zijn er op school maar twee of drie ook voor Feyenoord." Ik had met hem te doen. Je kunt nog zo sterk in je schoenen staan, als de hele school zich verkneukelt om je verlies, dan is wat extreme chagrijnigheid wel op z'n plek.

"Als ze verliezen, is mijn hele zomer verknald…", zei hij zaterdag nog. Hij meende het uit de grond van z'n hart. Nou, de uitslag is inmiddels bekend en hij was er bij gisteren. 'De sfeer was echt geweldig', appte hij me in de rust. En daarna kreeg ik foto's waarop hij een fakkel afstak.

Geschiedenis geschreven

Van leren is gisteren dus niets meer gekomen. Ook al was hij er niet geweest, dan had zijn hoofd nog zo vol gezeten met euforie, daar had geen geschiedenisfeitje meer bij gekund buiten de geschiedenis die die dag geschreven werd.

Vandaag staat hij dus op de Coolsingel, want die huldiging, die hoort er ook bij. "Maken jullie het niet te laat", vroeg ik mijn ex vanmorgen nog voorzichtig. "Er moet ook nog geleerd worden." Oh en zie daar een extreem tegenstrijdig gevoel.

Moederliefde

Ergens vind ik het natuurlijk ook ronduit absurd dat er in zo'n belangrijke tijd van z'n schoolcarrière zoveel aandacht wordt besteed aan voetbal. Maar ja, moederliefde hè? Ik gun hem de wereld en dus ook dit feestje.

Ik zou deze zwakte zeker een opvoedkundige fail willen noemen, die alleen maar recht valt te praten met 100% inzet vanaf nu en een diploma over een paar weken.

Clubliefde

De enige geruststelling is toch wel dat ik hem toch never nooit geconcentreerd aan de bak had gekregen gisteren en vandaag. Daarvoor is zijn clubliefde inmiddels veel te sterk.

Nog even in de touwen en flink schreeuwen en zingen zo, mijn kind, maar daarna hup naar huis en voor Engels en geschiedenis snel achter de boeken. Want mama belooft je, als je door dit kampioenschap niet slaagt, verknal ik je zomer alsnog…

Praat mee

Is jouw kind er vandaag ook bij? Dan maar een dag niet naar school? Of doet jouw kind ook examen en gaat de aandacht vooral uit naar voetbal, in plaats van boeken. Hoe ga jij hier mee om? Heb je hem of haar wel zover gekregen om te gaan leren? Of wordt er vandaag alleen maar feest gevierd? Praat met ons mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!