Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Karen's dochter werd gepest en ging door een hel.
Foto: Hollandse Hoogte
Verhalen achter het nieuws

'Ouders moeten zich bewust worden
van de gevolgen van pesten'

journalist

Elien Andersen

V

Vorige week kon je de ontroerende brief van moeder Renate aan de pesters van haar dochter lezen. De dochter van Karen (59) werd vroeger ook gepest. Inmiddels is die al 27 jaar, getrouwd en jaren verder, maar haar pestverleden speelt haar nog altijd parten. “De ouders van de pesters hebben geen idee door welke hel mijn dochter is gegaan,” zegt Karen. Lees haar verhaal.

De dochter van Karen – die liever niet met haar naam in dit artikel wil – kwam op haar vierde in de vervroegde puberteit. Om het proces van deze zogenaamde Pubertas Praecox een halt toe te roepen, kreeg zij eens in de drie weken een hormooninjectie. Gevolg: overgewicht. Daardoor bleek ze het ideale mikpunt voor pesters.

Geen recht om te leven

“Vanaf groep vijf tot en met groep acht is mijn dochter gepest. Ze werd geschopt en geslagen en bij gym gooiden ze een keer haar kleren onder de douche. Er werd tegen haar gezegd dat ze geen recht had om te leven. Dit stond ook op een briefje dat de klas rondging: ze was een vies, vet varken en verdiende het niet om te leven.”

Dit briefje was voor Karen destijds de druppel. “Mijn dochter stond voor de spiegel en zei letterlijk dat ze niet meer wilde leven. Toen ik de ouders van het groepje kinderen dat mijn dochter pestte hiermee confronteerde, ontkenden ze allemaal dat hun kind hier iets mee te maken had. Eén moeder is met haar dochter langs geweest om sorry te zeggen. Slechts één.”

Machteloos

“Ik ben meerdere malen gaan praten op school. Daar zeiden ze dat mijn dochter wat meer voor zichzelf moest opkomen. Maar dat kan ze niet, want zo zit ze gewoon niet in elkaar. Ook ik stond machteloos. Ik ben er niet trots op, maar één keer heb ik een jongetje in zijn kraag gegrepen. Ik siste hem toe dat als ik hem ooit eens alleen tegen zou komen, hij maar beter heel hard kon gaan rennen. Later dacht ik: Ik heb gewoon een tienjarig mannetje bedreigd. Maar ik was zo ongelooflijk kwaad.”

Niet op schoolkamp

Mijn dochter wilde dat ik niet meer naar school kwam, want het werd daardoor alleen maar erger. Ze zei: ‘Ik houd het wel vol, mam.’ Mijn moederhart brak. Ze ging uiteindelijk zelfs niet mee op schoolkamp in groep acht. Want ze wilde geen minuut langer dan nodig was met haar pesters in één ruimte zijn. Wel stond ze huilend de bus uit te zwaaien.”

Gevolgen

Gelukkig braken op de middelbare school betere tijden aan voor Karens dochter. “Ze werd daar gelukkig niet meer gepest, een enorme opluchting.” Helaas loopt het pesten wel als een rode draad door het leven van het gezin, vertelt Karen: “Nog steeds schiet ik vol als ik het erover heb. Het heeft tot op de dag van vandaag invloed, want mijn dochter is er enorm door veranderd. Vroeger was het een vrolijk kind, maar ze is door het pesten erg introvert geworden. Zelfs nu ze een volwassen en getrouwde vrouw is, slaat de onzekerheid haar soms om de oren.”

Voorlichting

Karen denkt dat het heel belangrijk is dat scholen voorlichtingsavonden gaan geven. “Dit om ouders bewust te maken van de gevolgen van pesten. Of scholen moeten een pestcontract opstellen en dit door alle ouders laten ondertekenen. Dit deed de middelbare school van mijn dochter ook. Alle kinderen moesten er hun handtekening op zetten. Er staat onder andere in dat pesten flinke repercussies heeft. Dit soort dingen zijn allemaal kleine beetjes die enorm kunnen helpen.”

Vorig jaar maakten we een video over Anne, een zevenjarig meisje dat ook werd gepest. Om haar weerbaarheid te vergroten, volgde zij lessen in kracht en zelfvertrouwen. 

Dit verhaal is onderdeel van een drieluik over pesten. Lees hier de andere twee verhalen: 'Zo herken je of jouw kind een pester is' en 'Pesten is een groepsprobleem'. 

En, wat vind jij? Laat je horen!