Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

De penvriend van Renate
zal worden geëxecuteerd

journaliste

Eline Doldersum

E

Een kleine twee maanden nadat Nederland kennis maakte met de ter dood veroordeelde Clinton Young krijgt Renate Bouwmeester (29) - vier dagen geleden- een mailtje dat haar leven op zijn kop zet: de executiedatum van Clinton is geprikt. Als er niets gebeurt overlijdt hij op 26 oktober.

Clinton werd landelijk nieuws nadat documentairemaakster Jessica Villerius in haar indringende documentaire Deal met de dood laat zien dat er een kans bestaat dat de verkeerde persoon in de dodencel zit. Dat na zestien jaar wachten dé datum begin deze week toch is geprikt, breekt het hart van Renate die al tien jaar goed bevriend is met de Amerikaanse Clinton.

Vechtlust

"Toen ik tien jaar geleden mijn eerste brief voor Clinton postte, had ik nooit kunnen denken dat er zo'n bijzondere vriendschap uit zou voortkomen. Dat ik voor hem zou knokken. Maar weet je? Ik had het mezelf nooit vergeven als ik hem de rug had toe gekeerd. Ik blijf voor hem vechten, zolang als nodig is", vertelde Renate in een het interview begin april.

Die vechtlust is alleen maar sterker geworden nu de executiedatum is geprikt. "Het komt in Amerika wel vaker voor dat mensen vlak voor een executie nog gered worden. Daar blijf ik keihard voor vechten. Nóg harder dan ik altijd al gedaan heb, want dit mag gewoon niet gebeuren! We kunnen hem toch niet onterecht laten vermoorden?"

Enorme klap

Renate verkeert nog steeds in een roes. "Het is heel gek want natuurlijk weet je dat zoiets kan gebeuren als je schrijft met iemand die tot de dood veroordeeld is, maar als dat moment dan aanbreekt, komt het toch keihard binnen. Ik had gewoon niet verwacht dat het zou gebeuren bij Clinton."

"Als je al jaren zo nauw betrokken bent bij iemand, dan gaat zo'n bericht je niet in de koude kleren zitten. Ik was verdrietig, en boos, maar er heerst vooral veel onbegrip. Ik kan er met mijn hoofd gewoon écht niet bij dat ze - ondanks alle bewijzen - het leven van iemand kunnen afnemen."

Hart onder de riem

Ondanks haar verdriet klimt Renate meteen in de pen. "Clinton moet dit nieuws helemaal alleen verwerken. Dat is afschuwelijk. Ik heb geprobeerd om hem een hart onder de riem te steken. Hem te laten weten dat hij niet alleen is, dat we de hoop niet opgeven en we keihard voor hem blijven vechten. Dat is het enige wat ik op dat moment voor hem kon doen."

Al was Renate veel liever meteen naar Texas gevlogen. "Het beleid in de gevangenis is heel streng. Om hem te mogen bezoeken, moet ik een maand van te voren een afspraak maken, dus dat was nu gewoon geen optie. Als er de komenden maanden niets verandert, ga ik er voor 26 oktober zéker nog naartoe. Ik wil hem graag weer een keer zien."

Laatste keer

Renate gaat er niet vanuit dat het de laatste keer is dat ze hem zal zien. "Aan dat scenario probeer ik zo min mogelijk te denken. Omdat het mij verdriet doet én omdat ik ervan overtuigd ben dat als je jezelf er bij neerlegt het weleens zou kunnen misgaan, het de vechtlust niet ten goede komt. Ik heb nog steeds goede hoop dat het tij keert."

Om vanuit Nederland iets voor Clinton te kunnen betekenen, riep Renate de Clinton Young Foundation in het leven. "Samen met Merel, die ook juriste is en al járen schrijft met Clinton, proberen we aan de hand van lezingen op scholen en bedrijven de zaak van Clinton onder de aandacht te brengen. In de hoop dat we samen íets kunnen veranderen."

Wonder

"Helemaal omdat Clinton niet de enige is die onterecht in een dodencel zit. Het mág gewoon niet gebeuren. Vandaag niet, morgen niet en 26 oktober niet. Natuurlijk word je onrustig als zo'n datum dichterbij komt, maar opgeven? Dat doen we niet. We blijven keihard voor hem vechten, blijven hopen dat er voor oktober een wonder geschiedt. Dat móet."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder verhaal? En wil je dat vertellen?

Dan kan dat hier!