Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Veronika Balk
Verhalen achter het nieuws

Veronika's gameverslaafde zoon
overleed tijdens een online 'spel'

journaliste

Hester Zitvast

V

Veronika Balk (58) verloor vorig jaar mei haar enige kind Emin (20) nadat hij zich - oververmoeid vanwege zijn gameverslaving - online had laten verleiden tot een levensgevaarlijke challenge. "Vanwege zijn oververmoeidheid en gevoelloosheid besefte hij niet in wat voor gevaarlijke situatie hij zichzelf bracht. Daarom wil ik kinderen en ouders waarschuwen: 'Gameverslaving kan verstrekkende gevolgen hebben!'"

"Emin had een volstrekt normale jeugd, ik nam hem toen hij klein was altijd overal mee naar toe. Er kwamen volop kinderen bij ons spelen en als hij jarig was, zorgde ik dat het één groot feest was. Hij was mijn enige kind, we deden altijd alles samen."

Gewone computer

"Zijn vader woont een paar minuten bij mij vandaan, maar met hem heb ik sinds de scheiding geen contact meer, Emin wel. Toen Emin 11 was, raakte hij geïnteresseerd in computerspelletjes. Niet vreemd voor een jongen van zijn leeftijd. Omdat ik vreesde dat ik door een spelcomputer vast zou zitten aan peperdure spelletjes, kreeg hij een gewone computer." 

"Daar zou hij ook voor school nog iets aan hebben, dacht ik. In het begin speelde hij er wat onschuldige Mario-spelletjes op en had hij ook nog wel oog voor de wereld om zich heen. Ik moest hem wel aansporen zo nu en dan ook even naar buiten te gaan, maar ook dat hebben vrijwel alle kinderen van die leeftijd. Ik wist de controle lange tijd redelijk goed te houden."

Geld verdienen

"Maar naarmate hij ouder werd, kregen we er steeds vaker ruzie over en een paar keer verstopte ik zelfs de internetkabel. Hij speelde toen League of Legends, een spel waarmee je echt geld kunt verdienen. En gamen én geld verdienen trekt jongeren natuurlijk aan als een spons."

"Buitenstaanders zijn er heel makkelijk over: het is toch jouw huis, daar gelden toch jouw regels? Maar zo eenvoudig is het niet. Als hij het niet bij mij deed, deed hij het wel bij vrienden. En nu kon ik hem tenminste nog in de gaten houden. Ik wilde niet dat hij ’s nachts over straat zou zwerven op zoek naar een plek waar hij kon gamen."

Gedwongen opgenomen

"Uiteindelijk werd ik zo wanhopig dat ik op een dag de internetkabel heb doorgeknipt. Daarop reageerde hij heel heftig; hij klom in het raamkozijn en dreigde te springen. Dat was het moment waarop ik Jeugdzorg heb ingeschakeld. Emin is toen zes weken gedwongen opgenomen geweest."

"Daar gedroeg hij zich voorbeeldig. De psycholoog vroeg zich zelfs af waarover ik mij druk maakte. Hij was niet aan de drugs, hij gebruikte geen alcohol… Ik was woest toen ik dat hoorde. Moest ik hem dan maar gewoon laten spelen? Achteraf voelde ik toen al intuïtief aan dat het zijn dood zou kunnen worden."

Vriendinnetje

"Toen hij weer thuiskwam, nam hij weer gewoon plaats achter zijn computer. Als hij aan het spelen was, had ik geen contact met hem. Hij kwam niet als ik riep dat we gingen eten; hij at op de tijden die hem uitkwamen. Hij begon ook steeds vaker zijn nachtrust over te slaan, al ging hij wel naar school. Zo nu en dan verzuimde hij, maar daar trad ik streng tegen op."

"Een goede vriend van Emin had ook altijd veel computerspelletjes gespeeld, maar sinds hij een vriendinnetje had, was hij gestopt. Daar hoopte ik voor Emin ook zo op. Hij liep stage, waar hij het erg naar zijn zin had. Misschien zou hij daar iemand tegenkomen… Maar als hij dan weer thuis was, begon hij te spelen en verloor hij volledig zijn interesse in de buitenwereld."

Huisarts en hulpverlening

"Ik heb een paar keer bij de huisarts en hulpverlening aan de bel getrokken, maar die zagen de ernst van het probleem niet in. Emin was inmiddels ouder dan 18 en ook hij vond niet dat hij verslaafd was. Hij wilde niet opgenomen worden en daar ging de huisarts in mee."

"Hulpverleners konden niets doen, maar zagen evenmin hoe ernstig verslaafd hij was. Ik wel, een moeder ziet gewoon wanneer haar kind totaal verandert. Ik was zo bang voor zijn gezondheid. Hij was oververmoeid. Als kind denk je dat je alles aankan, maar dat is niet zo…"

Eigen foto, Emin - de zoon van Veronika

Kus op zijn hoofd

"Emin werd steeds vermoeider, zijn concentratie en oriëntatievermogen namen af en hij raakte het contact met de realiteit kwijt. Hij was gevoelloos geworden. De dag van zijn overlijden kwam ik ’s morgens zijn kamer binnen. Ik moest eventjes ergens naartoe en gaf hem een kus op zijn hoofd."

"Aan zijn kleding zag ik dat hij de hele nacht had zitten gamen. Hij voelde warm, ik dacht dat het door de vermoeidheid kwam. 'Ga nou even slapen', adviseerde ik hem, ondanks dat ik wist dat hij daar niet naar luisterde."

Reanimeren

"Ruim twee uur later kwam ik thuis en trof hem levenloos aan. Ik heb nog geprobeerd hem te reanimeren, later nam de politie dat van mij over. In het ziekenhuis heb ik hem moeten laten gaan; Emin was niet meer te redden. 'Blijf nou bij mama jongen', fluisterde ik nog in zijn oor. Maar het was te laat."

"Emin was verwikkeld geraakt in een levensgevaarlijke challenge. Die is onder veel jongeren bekend. Ik wil er beslist niet over in detail treden, dat is voor mij te pijnlijk en het voelt ook niet goed naar Emin toe. Maar laat ik het erop houden dat Emin zo'n experiment met zijn leven heeft moeten bekopen. Dit was nooit gebeurd als hij niet zo in de greep was geweest van zijn gameverslaving, dat weet ik zeker."

Volle verstand

"Als je zo in de virtuele wereld leeft als Emin en jezelf zo moe maakt door uren en uren te gamen, kun je niet meer goed inschatten dat je die experimenten niet moet doen. Hij had dit bij zijn volle verstand nooit gedaan, dat weet ik zeker. Ik vind het zo verdrietig voor hem."

"Ik vraag me regelmatig af wat mijn leven op aarde nog voor zin heeft. Ik ga elke dag naar zijn graf. Het is bijna niet te bevatten en zo absurd wat er gebeurd is. Was er maar goed en adequaat ingegrepen, had de hulpverlening maar geluisterd."

Hartstikke schuldig

"Natuurlijk voel ik me ook hartstikke schuldig. Had ik niet meer voor hem kunnen doen? Ik heb me zonder de juiste hulp ook zo vaak heel eenzaam gevoeld. Mensen weten niet hoe ernstig gameverslaving kan zijn; het gaat veel verder dan iemand die alleen maar veel achter de computer zit. Het verandert een mens."

"Vrijwel direct na Emins dood hoorde ik zijn stem. Hij zei dat ik er iets mee moest doen, dat we het hier niet bij moesten laten. Daarom ben ik een petitie gestart en heb ik er mijn doel van gemaakt meer bewustzijn over dit onderwerp te creëren."

Meer bewustzijn

"Het is echt niet zo dat ieder kind dat van gamen houdt, zo'n gevaarlijk spel gaat doen. Maar er zijn wel kinderen extreem gevoelig voor. Bij deze kinderen is het van groot belang in te grijpen als ze nog jong zijn."

"Het zou fantastisch zijn als dergelijke experimenten verboden worden, maar dat is een onhaalbare zaak heb ik inmiddels begrepen. Dan maar meer bewustzijn. Bij ouders én hulpverlening."

Jij op VROUW.nl

Heb jij, net als Veronika, ook een heftig verhaal? En wil je dat vertellen?

Dan kan dat hier...