Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Het huis van Anouska in Suriname
Verhalen achter het nieuws

'Ik emigreerde voor de liefde,
maar hield het niet vol'

Daisy Heyer

E

Emigreren voor de liefde. Anouska (33) deed het. Zeven jaar geleden vertrok ze naar Suriname voor haar vriend, die ze tijdens een lange vakantie ontmoette. In maart keerde ze terug naar Nederland. "Als ik hier ben, mis ik Suriname, als ik daar ben mis ik Nederland."

"Mijn moeder is Surinaams, mijn vader is Nederlands. Je zou dus denken dat het voor mij geen enkele moeite is om te aarden in Suriname, maar ik heb het ervaren en niets is minder waar."

Mentaliteit

"Ik ben ontzettend Hollands opgevoed, dus merkte absoluut dat mijn mentaliteit anders was. Maar als ik daar op vakantie was, was ik toch voornamelijk bezig met vakantie vieren, het verschil ging aan me voorbij."

"Zeven jaar geleden leerde ik daar mijn vriend kennen. Ik had een heftige periode achter de rug en was van plan om zo’n drie maanden te blijven. Bij een trip door het binnenland zag ik hem. Hij werkte in de goudvelden. In eerste instantie vond ik het gewoon een leuke, grappige jongen, maar na die drie maanden was ik tot over mijn oren verliefd."

Modellenbureau

"Drie maanden werden er zodoende vier, waarna ik een maandje terugkwam naar Nederland. Ik miste hem verschrikkelijk en al snel ging het over samenwonen. Ik vroeg hem of hij wellicht in Nederland zou willen wonen, maar hij was hier geweest en vond er niks aan. Hij zou zijn vrijheid enorm missen. 'Als je wilt, kun je wel naar Suriname komen?' zei hij. Iets waar ik steeds serieuzer over ging naenken."

"Een hele grote stap want in Nederland had ik alles wat mijn hartje begeerde; ik woonde in Amsterdam, reed een mooie auto, werkte bij een succesvol bedrijf en had een modellenbureau. Dat zou ik dus allemaal opgeven voor een leven in Suriname, waar ik niet veel meer had dan wat familie en hem. Maar omdat ik stapelgek op hem was koos ik uiteindelijk voor de liefde. En dus zat ik niet veel later met mijn koffers in het vliegtuig naar Suriname."

Groot, mooi huis

"Het was ontzettend spannend en eng, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik die eerste tijd heel erg heb genoten. Het hielp wel dat ik daar in een groot, mooi huis woonde met een enorm stuk grond erbij. De eerste twee maanden in Suriname heb ik niet gewerkt, het was meer een soort vakantie. Tot mijn vader vroeg of ik in zijn houtzagerij wilde werken."

"Omdat ik niks doen ook vervelend begon te vinden werd ik daar leidinggevende, maar begonnen ook mijn ergernissen op het gebied van cultuurverschillen. In Nederland hoef je iets maar één, misschien twee keer uit te leggen. En je maakt je werk af voordat je naar huis gaat en zorgt dat dingen geregeld zijn. In Suriname heerst echter de mentaliteit: 'Wat nu niet lukt, kan morgen, volgende week of volgend jaar ook nog'. Bloedirritant en tegen mijn principes in."

Mannenwereld

"Bovendien belandde ik met mijn werk in de houtzagerij in een echte mannenwereld. Het merendeel van de heren was ook nog eens veel ouder dan ik en de cultuur die daar heerst is toch dat mannen meer te zeggen hebben dan vrouwen. Dan stond ik daar als half Surinaamse van 27, tegen een man die mijn vader had kunnen zijn, te vertellen dat hij zijn baan zou verliezen als hij niet anders ging werken… Gewoon zo ontzettend ongemakkelijk en ongepast! Ik heb heel hard voor de acceptatie van die mannen moeten werken."

"En ik ergerde mij aan meer: zo is kleding in Suriname kwalitatief slecht, maar wel ontzettend duur. Even shoppen in een andere stad zit er niet in, terwijl je hier in Nederland binnen een uurtje in een andere stad bent. En als mensen hoorden dat ik uit Nederland kwam, verwachtten ze altijd dat ik overal voor betaalde. Zelfs familieleden! Begrijp me niet verkeerd: Suriname heeft hele mooie dingen. Je kunt daar zonder gezeur met de hele buurt barbecueën, de natuur is prachtig en niemand klaagt, maar mijn hart lag óók in Nederland."

Eigen foto

Vreselijk heimwee

"Tijdens die zeven jaar in Suriname kreeg ik een prachtige dochter met mijn vriend. Maar zij was uiteindelijk ook de grote doorslag om terug te gaan naar Nederland. Ze is nu 4 jaar en het onderwijs is hier gewoon veel beter. In combinatie met mijn ergernissen besloot ik afgelopen maart om terug naar Nederland te komen. Maar ik heb vreselijk heimwee."

"Het is raar: als ik in Suriname ben mis ik Nederland, als ik in Nederland ben mis ik Suriname. Ik weet dat het een goed besluit is geweest om terug naar Nederland te komen, maar ik merk dat ik ook hier nu kamp met het cultuurverschil. Voor Surinaamse begrippen ben ik bijvoorbeeld heel snel, maar voor Nederlandse begrippen ben ik inmiddels heel traag. En daar is het leven heel vrij en de natuur ontzettend mooi, terwijl ik hier beperkt ruimte heb. Maarja, hier zijn weer al mijn vrienden en kun je lekker een dagje naar Antwerpen om te shoppen."

Lat-relatie

"Mijn vriend is nu nog in Suriname. Hij heeft het er heel moeilijk mee dat ik terug ben gegaan naar Nederland. In september komt hij hierheen; eerst voor twee maanden om te kijken hoe het gaat en op den duur wil hij hier wellicht ook proberen te wonen."

"We hebben daar in Suriname echter ook een bedrijf te runnen en hij is zo gewend aan vrijheid en veel natuur om zich heen… ik weet niet of hij hier zou kunnen aarden, maar misschien wordt het om-en-om in Nederland en Suriname wonen. Voor nu is het in ieder geval een hele verre lat-relatie. Op den duur komen we er wel uit. Als je van elkaar houdt, dan lukt alles."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook, net als Anouska, wel eens zo'n dilemma gehad? Of heb je een ander bijzonder verhaal dat je wilt vertellen?

Dan kan dat hier!