Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

‘Had ik maar kunnen accepteren
dat ik zwaarder was’

journalist

Marjolein de Jong

K

Karin ter Haar (57) onderging vorig jaar een gastric bypass. Ze viel af, maar bleef afvallen. In minder dan een jaar tijd was zij twee operaties, sondevoeding en veel pijn verder. “Waarom kon ik niet eerder zien dat ik goed was?”

Karin zegt altijd aan de zware kant te zijn geweest. “Als klein meisje werd ik al gepest omdat ik wat zwaarder was dan de rest. Achteraf gezien viel mijn gewicht wel mee, maar op die leeftijd leerde ik al dat slank het ideaalbeeld is. Het was het begin van mijn ingewikkelde verhouding met mijn gewicht.”

Karin bleef problemen ondervinden met haar gewicht. “Het was een vicieuze cirkel. Ik ondernam continu afval- en sportpogingen die kortstondig hielpen. Maar uiteindelijk viel ik elke keer weer terug op mijn oude gewicht.”

Veroordelende maatschappij

Alhoewel haar vriendinnen aangaven haar absoluut niet dik te vinden, had Karin continu het gevoel dat ze door anderen veroordeeld werd. “Als je iets op straat eet, word je verwijtend aangekeken. Of mensen vragen of je niet eens wat aan je gewicht zou moeten doen. Dat doet zeer.”

“Ook op feestjes heb ik mij vaak ongelukkig gevoeld omdat ik te dik was en mensen naar me keken. Je moet daardoor wel echt sterk in je schoenen staan om jezelf te accepteren. Het ideaalbeeld is slank en overal lees je dat dat moet.”

Verlossende oplossing

Omdat het diëten niet de oplossing bood, verdiepte Karin zich in de gastric bypass. “Ik dacht dat het dé oplossing was. Dat ik eindelijk gelukkig zou kunnen worden.” Maar dat ging dat toch even anders. “Mijn lichaam reageerde te heftig op de operatie en dat gaf complicaties. Ik werd ziek, had continue darmproblemen en kan nog steeds amper eten. Waar ik voorheen 118 kilo woog, was ik razendsnel 58 kilo kwijt. En binnen een jaar tijd moest ik nog twee keer onder het mes voor hersteloperaties.”

Voor en na de operatie

Nog steeds voelt Karin zich dagelijks ziek en heeft ze weinig energie. “Ik wist dat er complicaties konden zijn, maar dat echt realiseren deed ik niet. Slanker en gelukkiger worden woog zwaarder. Nu vraag ik me dagelijks af waarom ik niet eerder kon zien dat ik goed was? Gewoon zoals ik was. Maar als je dik bent, kun je dat niet.”

Wijze les

Karins dochter is ook aan de zware kant. “Ik vertel haar dat ze moet proberen blij te zijn met hoe ze eruitziet. Ik heb dat op een harde manier geleerd, maar probeer haar ervoor te behoeden. Ze is prachtig, gewoon zoals ze is.”

Terugkijkend met de kennis die Karin nu heeft, had ze de operatie liever niet gedaan. Toch wil ze niet afgeven op de procedure van de maagverkleining. “Het is voor velen een uitkomst, maar bij mij is het verkeerd gegaan. Aan anderen wil ik meegeven dat het op de lange termijn beter is om aan je zelfacceptatie te werken dan enkel een operatie te ondergaan. Het een kan niet zonder het ander. Ook ik hoop ooit te kunnen zeggen: ‘ik ben goed zoals ik ben'."