Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Tattoos op de werkvloer
'Hé, juf heeft ook een tattoo'

Marielle Wisse

A

Afgelopen week vroegen wij jullie om op Facebook mee te praten over tatoeages op de werkvloer. Al snel regende het reacties. Een enkeling geeft aan tattoos op de werkvloer onacceptabel te vinden, maar het gros is van mening dat het hebben van een tattoo niet afdoet aan iemands kwaliteiten.

Zelf heb ik ook flink wat tattoos, maar problemen hebben ze nog nooit opgeleverd. Nu is journalist natuurlijk een creatief beroep en wordt er sowieso niet zo moeilijk gedaan over uiterlijke kenmerken, maar als ik mijn tattoos moet bedekken, dan doe ik dat zonder mopperen. Ieder bedrijf heeft regels en die heb je als werknemer te respecteren. Als je het niet eens bent met die regels, dan kun je misschien beter ergens anders gaan werken. 

Slecht voorbeeld

Mijn plakplaatjes hebben slechts één keer een vervelende reactie opgeleverd. Volgens een oudere vrouw zou ik door mijn tattoos een slecht voorbeeld voor mijn toekomstige kinderen zijn. Dat heb ik maar snel van mij af laten glijden. Als mijn kinderen ooit een tattoo zouden willen, dan moeten ze dat, tenzij het een hakenkruis op hun voorhoofd betreft, vooral doen! Kinderen die zich niet te druk maken om wat anderen van hen denken en vooral doen waarvan ze zelf gelukkig worden. 

Lijf vol herinneringen

Als je tattoos hebt, zijn er een aantal vragen die je áltijd te horen krijgt. “Deed het pijn toen je ‘m liet zetten?” Nee, het was heerlijk. “Heeft ‘ie een betekenis?” Ja, maar wil je echt mijn hele levensverhaal horen? “Maar wat als je straks een jaar of tachtig bent?” Dan zijn er vast belangrijkere dingen waarover ik mij zorgen maak. Bovendien zie ik er tegen die tijd waarschijnlijk toch niet meer uit. En mocht het ooit zo ver komen dat ik zelf niets meer weet, dan staat mijn lijf in ieder geval vol met mooie herinneringen. 

Juf heeft een tattoo!

Als je eenmaal voorbij die eerste vragen bent, leveren tattoos vaker wel dan niet interessante gesprekken op. Dat merkt ook lezeres Lianne van Eijk, die als mentor en studieloopbaanbegeleider op het MBO werkt. “De leerlingen reageren vaak heel enthousiast. Zo van: ‘hé, juf heeft ook een tattoo!’ Ze willen altijd weten waar mijn versieringen voor staan en dat geeft mij een mooie ingang om hetzelfde terug te doen. Je merkt dat ze aan de hand van hun tatoeages best veel kwijt willen over hun leven en wat ze hebben meegemaakt.” 

Op de polikliniek

Liesbeth Wolters-Mintjes werkt in het ziekenhuis, waar zichtbare lichaamsversieringen minder gangbaar zijn. Toch beschouwt ook zij haar tattoos als een positieve aanvulling tijdens haar werk. “Ik assisteer bij poliklinische behandelingen en mijn tattoos zijn vaak en welkome afleiding als we na een verdoving op de arts moeten wachten. Wat wel grappig is, is dat ik de meeste positieve reacties krijg van oudere patiënten.”