Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Joyce Geerst (31) is de donor van haar zoontje eeuwig dankbaar.
Foto: Foto: privébezit
Verhalen achter het nieuws

Joyce bedankt zaaddonor: Je hebt een
geweldig mensje gemaakt!

journalist

Elien Andersen

J

Joyce Geerts (31) schreef op Facebook een open brief aan de zaadceldonor van haar kind, om hem te bedanken voor het wonder dat ze op de wereld zette. 

Lieve donor,

Ik heb heel lang zitten twijfelen. Maar ik ga het toch doen. Ik heb geen idee hoe ik je anders kan bereiken. Het is niet eens mogelijk om in woorden uit te drukken hoe dankbaar ik je ben. Jij hebt ervoor gezorgd dat mijn wens is uitgekomen. Inmiddels ben ik trotse mama van Ryan, die nu 4 maanden oud is. Geloof me: het is zo'n geweldig kereltje, echt om op te vreten. Eén ding weet ik zeker: ons DNA was een heel goede match.

 

Na een voortraject van psychologen startte ik in juni 2016 met mijn eerste behandeling. Je gelooft het niet, maar het was meteen raak! Hier moet ik wel bij vermelden dat ik ben bevrucht door een ICSI-traject - omdat ik ook eicellen ging afstaan. Dit komt door jou, lieve donor. Jij hebt me namelijk geïnspireerd. Jij wilde mij helpen mijn droom te verwezenlijken en daar heb ik zoveel kracht uitgehaald, dat ik zelf ook eicellen wilde afstaan. Helaas had ik niet voldoende voorraad, waardoor ik niets kon doneren. Best pijnlijk, want ik had zo graag een lieve mevrouw met een kinderwens ook mama willen maken. Aan de andere kant ben ik ontzettend dankbaar dat één embryo zich uiteindelijk heerlijk genesteld heeft in mijn baarmoeder. Het tekort aan donoren is enorm en juist daarom een extra dankbare mama hier, omdat jij het wél aandurfde om te doneren!

Ik heb het al paar keer gezegd maar ga het nog een keer doen. Lieve donor, bedankt voor dit geschenk!

Groetjes van een heel trotse mama.

Altijd al kinderwens

Joyce: "Ik wist op mijn zestiende al dat ik kinderen wilde. Ik wilde jong moeder worden en iedereen om me heen werd zwanger. Maar ja; ik en relaties zijn een drama. Toen mijn moeder in 2014 net voor de feestdagen overleed, besloot ik te gaan reizen en alles even los te laten."

"Het was tijdens deze reizen dat ik besloot verder te gaan met mijn leven. Letterlijk en figuurlijk. Ik besloot mijn kinderwens in vervulling te laten gaan en niet langer te wachten op een man."

Want Joyce wist door het overlijden van haar moeder één ding zeker: soms komt er geen 'later'. Later is nu. "In november 2015 nam ik contact op met vruchtbaarheidskliniek Nij Geertgen. Tot mijn verbazing kon ik binnen drie weken al terecht. Pas na deze aanmelding vertelde ik mijn kinderplannen aan mijn omgeving. Iedereen reageerde positief."

Advocaat of schilder

Al snel volgde er een traject met geestelijk en lichamelijk onderzoek. Alles was goed. "Begin maart gaf ik aan dat de kliniek voor mij een match mocht maken met een donor. Of hij advocaat of schilder is en van voetbal of ballet houdt: het maakt mij niet uit. Al in april was het zaad binnen."

"In de tussentijd had ik ook besloten om eicellen af te staan, want ik wilde ook andere vrouwen helpen. De wachttijden voor eiceldonatie zijn soms vier jaar of langer. Ze vragen het standaard in de vruchtbaarheidskliniek. Ik had van tevoren bedacht dat ik dit wilde, maar mijn donor gaf mij dat laatste zetje." 

"Zodoende werd mijn bevruchting een ICSI-traject: om bevruchting en donatie te combineren. Helaas had ik niet genoeg eicellen voor een donatie: je moet minimaal tien eicellen hebben, ik had er maar vier. Extra bijzonder dus, dat ik zo ontzettend snel zwanger werd."

Terugplaatsing

Joyce vergeet het nooit meer, de dag dat haar bevruchtte embryo werd teruggeplaatst. "Dit was op 4 juli 2016, het was een maandag. Officieel moet je twee weken wachten om te testen - maar ik had geen geduld. Want op het moment dat ik de kliniek uitwandelde, had ik al het gevoel dat het was gelukt."

En dus testte Joyce al twee dagen later. "k was vanaf woensdag aan het testen en zaterdag zag ik ineens twee streepjes. Ik belde mijn zusje en gilde door de telefoon 'Volgens mij ben ik zwanger!'. Mijn zusje vroeg: 'Hoezo 'volgens mij'?' En toen ik zei dat ik twee streepjes zag, zei ze: 'Ja muts, dan ben je toch gewoon zwanger!' Ik kon het gewoon niet geloven, dat het meteen de eerste keer raak was. Heel fijn."

Veel hulp

Ryan is inmiddels 4 maanden. "Hij is fantastisch! Hij slaapt door ’s nachts en ik krijg veel hulp. Dus dat gaat top. En toen hij nog maar 2 maanden was, wist ik al dat ik er nog één wil. Ondanks dat ik het 'alleen' doe en ondanks dat ik een keizersnee heb gehad."

"Ik ga het gewoon nog een keer doen. Ik heb nog zaad over van dezelfde donor, dus als het mee zit, kan ik van dezelfde donor een tweede kind krijgen. Volgend jaar zomer ga ik er weer voor."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook een keer je verhaal kwijt?

Dan kan dat hier!