Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Sharon (41) en Michael (30) willen een kindje:
Opgeven is geen optie

journalist

Marjolein de Jong

N

Na vijf miskramen en een noodgedwongen afgebroken zwangerschap na 20 weken, is Sharon nu op zoek naar een eiceldonor of adoptiekindje. "Ik kan me oprecht geen leven zonder kind voorstellen."

Sharon (41) en Michael (30) ontmoetten elkaar zes jaar geleden in het uitgaansleven. Sharon: "Ik had al relaties gehad, maar toen ik hem zag, wist ik gelijk: 'Dit is hem!'. We werden smoorverliefd en woonden binnen de kortste keren samen.Vanwege ons leeftijdsverschil vertelde ik hem direct van mijn kinderwens en gelukkig wilde Michael ook vader worden."

Geen hartslag

De pilstrip ging de prullenbak in en binnen een halfjaar was het raak. "We waren in de wolken, maar ontdekten na enkele weken dat het kindje geen hartslag had. Je denkt nog: 'Dat kan gebeuren'. Eén op de vijf vrouwen krijgt immers een miskraam. Natuurlijk was ik verdrietig en moest ik dat verwerken, maar na een tijdje gingen we vol goede moed verder."

Waar de twee hoopten snel een kindje in de armen te kunnen sluiten, begon een lange reis vol IUI-, iICSI-, en ivf-pogingen. Maar alle zwangerschappen die volgden, eindigden binnen enkele weken in een miskraam.

Onderbuikgevoel

"Ik kon op een gegeven moment al niet meer blij zijn met een positieve zwangerschapstest, omdat ik dacht dat het toch weer mis zou gaan." Na 9 IUI-pogingen raakt Sharon na de eerste ivf-poging zwanger. Maar na 20 weken gaat het opnieuw mis.

Vanaf dag één had Sharon een onderbuikgevoel dat het niet goed zat. Bij 20 weken bleek dat hun kindje een zodanig ernstige afwijking had dat het niet levensvatbaar zou zijn en braken ze de zwangerschap noodgedwongen af.

12 Minuten

"Het was de meest ingrijpende gebeurtenis van mijn leven. Ik heb hem 20 weken in mij gedragen, hem gevoeld en ik moest bevallen van een kindje van wie ik niet wist of hij levend geboren zou worden. Uiteindelijk heeft hij maar 12 minuten geleefd."

"Hij was zó mooi, zó knap. Het klinkt cliché maar het is de mooiste baby die we ooit hebben gezien. Het fijne is dat hij écht heeft bestaan. We hebben een geboorteakte en we staan bij de gemeente geregistreerd als ouders van Miron. Hij zal altijd ons eerste kind blijven."

Rode draad

Sharon die in het dagelijks leven juf is op een school voor kinderen met een psychiatrische stoornis of opvoedkundig probleem, wist al vroeg dat ze moeder wilde worden. "Als klein meisje riep ik al dat ik gek was op kinderen en een groot gezin wilde."

"Kinderen zijn altijd een rode draad in mijn leven geweest. Soms is het ook wel pijnlijk om ook altijd in mijn werk met kinderen bezig te zijn. Want ik zou zo graag ook zelf moeder zijn."

Te grote eengezinswoning

"Soms vraag ik me af waarom het ons niet gegund is. Waarom krijgen bijvoorbeeld junks wél een kindje om die vervolgens te vondeling te leggen? Wij zijn helemaal klaar voor de komst van een ukkie in onze veel te grote eengezinswoning. Soms vraag ik me weleens af of die ooit gevuld wordt."

De artsen hebben nu geconcludeerd dat de beste kans op een zwangerschap zal zijn is eentje met gedoneerde eicellen. Nadat Sharons nichtje recent werd afgewezen als potentiële eiceldonor, is het stel nu opnieuw op zoek. "Voor een eiceldonor sta je gemiddeld vijf jaar op de wachtlijst - jaren die ik niet meer heb. We hopen nu via social media iemand te vinden die haar eicellen wil doneren."

Adoptie

Tegelijkertijd zamelen de twee geld in voor een adoptie. Gezien Sharons leeftijd komen ze enkel in aanmerking voor een adoptie vanuit Amerika en daar zijn hoge kosten aan verbonden. "Al ons spaargeld is de afgelopen jaren opgegaan aan medische kosten. We hopen dat mensen ons financieel willen helpen en eigenlijk is dat een donatie voor een beter leven van een kind ergens op de wereld."

Regelmatig wordt de twee gevraagd waarom ze het niet opgeven. "Ergens begrijp ik dat wel, maar het is voor ons echt geen optie. Als je al zo lang iets wilt en er zoveel tijd en energie aan besteedt, geef je niet zomaar op. En ergens voel ik dat het ooit gaat lukken. Ik kan me oprecht geen leven zonder kind voorstellen."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook je verhaal vertellen?

Dan kan dat hier!