Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Dubbel verdriet: Tweeling Ilze en Angela (42)
is ongewenst kinderloos

journaliste

Hester Zitvast

I

Ilze en Angela (42) zijn een eeneiige tweeling met hetzelfde grote verdriet; hun kinderwens bleef onvervuld. Ilze: "We zijn allebei heel boos geweest. En sinds ruim een jaar weten we dat Angela ook nog eens MS heeft. 'Houdt het dan nooit op?', denk ik dan…"

"Angela kwam als eerste met het plan om naar het ziekenhuis te gaan. Ze was toen samen met haar vriend Maurice al een half jaar bezig om zwanger te worden en voorvoelde dat dit niet zou lukken." 

Zes ziekenhuizen

"Een paar weken later zijn Ward en ik ook gegaan, want ook ik had het idee dat het niet vanzelf zou gaan. Maar onderzoeken wezen keer op keer uit dat wij niets mankeerden." 

"We zijn letterlijk en figuurlijk binnenstebuiten gekeerd, we hebben zelfs (kijk)operaties gehad. We bezochten zes ziekenhuizen in totaal; drie in Nederland, drie in België. IUI, ivf, ICSI... Alle pogingen om zwanger te raken liepen op niets uit."

Hetzelfde schuitje

"Er zat hooguit een paar weken tussen de behandelingen van Angela en mij in. De ziekenhuisbezoeken deden we met onze partner, maar we steunden elkaar voortdurend." 

"Enerzijds maakte het feit dat we in hetzelfde schuitje zaten ons verdriet heel veel zwaarder - we hadden elkaars verdriet erbij - , anderzijds begrepen we elkaar ook weer ontzettend goed."

Overleden

"Onze moeder overleed toen we 22 jaar waren. We misten haar nóg meer toen we intensief bezig waren met het vervullen van onze kinderwens; we konden haar niets meer vragen, we konden niets meer met haar delen. Mijn vader vond het vreselijk dat wij er zoveel verdriet om hadden. Onze twee broers hebben allebei wel kinderen. Hij gunde het ons ook zo!"

"Ons traject startte in 2009, het laatste wat we probeerden was eiceldonatie in België. Daarvoor betaalden we 7.000 euro voor eicellen van een andere vrouw, geselecteerd op onze bloedgroep, kleur ogen en kleur haar." 

Lichamelijk en verstandelijk zwaar beperkt

"De dag na plaatsing hoorde ik dat mijn lichamelijk en verstandelijk zwaar beperkte schoonzus, Wards zus Nathalie, in kritieke toestand in het ziekenhuis lag. Ik wist meteen dat de stress die ik daardoor kreeg funest was voor de behandeling die ik net had ondergaan."

"Mijn gevoel klopte. En ook Angela raakte niet zwanger door de eiceldonatie. Ik ben lange tijd heel erg boos op de situatie geweest, Angela ook. 'Waarom wij?', heb ik me talloze keren afgevraagd. Tja; waarom wij níet natuurlijk." 

Rokende zwangeren

"Het stak me enorm als ik vrouwen zag die niet goed voor hun kind zorgden, of een rokende zwangere. Maar ook de voortdurende confrontatie met vriendinnen en collega’s die zwanger raakten, was heftig. Het is overal."

"Ward en ik besloten voor adoptie te gaan. De kans is dan alleen heel groot dat je een gehandicapt kindje krijgt. Maar met de zorg die wij voor Wards zus droegen in gedachten, trokken we dat niet."

Spontaan zwanger

Het was een definitief afscheid van een droom en dat was slikken. Ik kreeg een nieuwe veeleisende baan en die afleiding was fijn. In 2015 bleek ik spontaan zwanger; ik was ontzettend verbaasd, maar ook zielsgelukkig." 

"Angela was dolblij voor mij en meteen al overbezorgd. Ik mocht niets meer tillen en moest heel voorzichtig doen. Na acht weken kreeg ik een miskraam, het absolute dieptepunt. Ik was compleet uit het veld geslagen."

Bootcampen

"Ward en ik gingen op vakantie en een dag na aankomst kregen we het bericht dat Nathalie overleden was. De ellende hield niet op. Ik zakte steeds dieper weg in de put, totdat Angela voorstelde te gaan bootcampen." 

"Het sporten deed ons goed. We waren inmiddels de 40 gepasseerd en de leeftijd ging dus ook een rol spelen. We sportten met een leuke groep mensen en ik kwam door deze uitlaatklep steeds beter in mijn vel te zitten. Alleen kreeg Angela anderhalf jaar geleden ineens uitvalsverschijnselen en bleek MS te hebben. Ook dat nog!"

Pleegdochter

"Angela en Maurice hebben sinds twee jaar een pleegdochter die om de twee weken een weekend bij hen is. Ward en ik hebben een hond genomen, een Amerikaanse akita, die voelt als ons kind. En samen maken Angela en ik veel citytrips." 

"Zo waren we vorig jaar in Milaan waar ik per se naar een beroemde wonderdokter wilde. Maar toen Angela en ik voor zijn deur stonden, zagen we dat alles dichtgetimmerd was. Hij bleek vast te zitten wegens aanranding!"

Aanranding

"We hebben daar voor de deur heel hard staan lachen; dit hadden wij weer. Ik denk dat we daar écht een streep onder onze kinderwens gezet hebben. Het was in zeker zin ook een wake-up call; want voor zo'n bezoekje waren we eigenlijk ook te nuchter."

"Op verjaardagen en andere feestjes moet ik altijd maar verplicht de blije kinderverhalen aanhoren, maar voor mijn verhaal lijkt geen plek. Dat verdriet verpest de sfeer alleen maar. En het is ook een lastig onderwerp, niet iets dat je zomaar met iedereen bespreekt. En mensen durven niet door te vragen, lijkt wel."

Boerendochters

"Dat Angela nu MS heeft, heeft het onderwerp kinderen wel wat naar de achtergrond verdreven en dat is goed. Wij zijn nuchtere, boerendochters maar toch hoop ik altijd nog op dat ene wonder."

"We peppen elkaar op en hebben veel steun aan elkaar. Ik kan er nog steeds om vol schieten, hoewel dat tegenwoordig vooral is vanwege Angela’s toekomst. Hoe zal die eruit zien, nu ze ziek is? Maar we gaan door, we hebben genoeg gepiekerd." 

"Ik was misschien ook wel een veel te bezorgde moeder geweest. Als ik de jeugd append zie fietsen, dan houd ik mijn hart vast. Maar de boosheid mag dan zijn verdwenen, het verdriet zal altijd blijven."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook een bijzonder verhaal vertellen?

Dan kan dat hier!