Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martje Albada Jelgersma
Verhalen achter het nieuws

Martje (39) werd uit het niets mishandeld:
Wat heb ik hem ooit aangedaan?

Marielle Wisse

H

Haar bekken is op twee plekken gebroken, ze heeft een flinke hersenschudding en wat bloed in haar hoofd. Afgelopen zaterdag wordt Martje Albada Jelgersma (39) hardhandig van haar fiets geduwd als zij ’s nachts naar huis fietst door de Amsterdamse binnenstad.

Het is ongeveer half 5 als Martje van haar werk bij Palladium, een restaurant en bar in de buurt van het Leidseplein, naar haar huis in de buurt van het Amstel Hotel fietst. Een ritje dat normaal gesproken misschien 5 minuutjes duurt.  

Lief meisje

Maar niet dit weekend. Ze is nog maar net onderweg als Martje bruut van haar fiets wordt geduwd. "Pas op het moment dat ik dacht: 'Hè, die komt dichtbij' besefte ik dat het al te laat was. Ik voelde twee harde handen tegen mijn zij en viel van de fiets. De klap zelf kan ik me niet herinneren. Even later werd ik wakker op de stoep, waar een lief meisje zich over mij ontfermde."

"Het meisje zag direct dat het niet goed met mij ging. Ze legde mij in een stabiele zijligging en ging bij mij zitten om me gerust te stellen. De blonde jongen die mij omver duwde, werd even verderop staande gehouden door twee grote, donkere mannen. Ze schreeuwden tegen hem. Why did you push her, man? What did you do? Vervolgens kreeg hij een aantal rake klappen. Wat er daarna met hem is gebeurd, weet ik niet."

Ambulance

"Het meisje dat zich over mij ontfermde, besefte toen pas dat ik niet was gevallen, maar geduwd. Ze vroeg een jongen om even bij mij te blijven en liep naar het Leidseplein om agenten te halen. Toen ze terugkwamen en de agenten ook zagen dat het niet goed ging, hebben ze de ambulance gebeld."

"In het ziekenhuis ben ik meteen grondig onderzocht: een ct-scan, echo van mijn buik en scans van mijn hart, thorax, longen en hoofd. In eerste instantie dachten ze ook dat ik mijn heup had gebroken."

Prothese

"Ik werd al voorbereid op een prothese. 'Gelukkig' bleek niet mijn heup, maar mijn bekken te zijn gebroken. Verder werd er een zware hersenschudding en wat bloed in mijn hersenen geconstateerd. Ik moest voor de zekerheid een nacht in het ziekenhuis blijven."

"Inmiddels ben ik thuis en een beetje bekomen van de schrik. Ik ben nu vooral heel boos en verdrietig. Twee jaar geleden heb ik een heftig scooterongeluk gehad, waarbij een deel van mijn onderbeen werd verbrijzeld. Ik heb acht maanden in een rolstoel gezeten en heb anderhalf jaar niet goed kunnen lopen. "

Aangifte

"Sinds januari was ik weer aan het werk en nu dit. Volgens de dokter moet ik mijn botten nu zeker zes weken de tijd geven om te herstellen en zal ik daarna ongeveer een half jaar pijn blijven houden bij het lopen." 

"Wat heb ik hem ooit aangedaan? Hij heeft toch wel een moeder, een oma of een zus? Waarom zou je dit doen? Ik kan er met mijn pet niet bij. Ik hoop dat hij snel wordt gevonden. Vanochtend heb ik daarom aangifte gedaan."

Eindelijk actie

"Eerst zei de politie dat ik aangifte kon komen doen op het bureau, maar dat ging natuurlijk niet. Daarom zijn er twee hele lieve dames langskomen aan wie ik mijn verhaal heb kunnen vertellen."

"Nu er eenmaal aangifte is gedaan, kan er eindelijk actie worden ondernomen. Want hoewel mijn Facebookbericht- waarin ik getuigen oproep zich te melden - honderden keren is gedeeld, is er nog geen enkele bruikbare tip binnengekomen. Daar snap ik niets van." 

Verzacht

"Er waren een heleboel mensen op straat. Daar moet iemand tussen zitten die heeft gezien wat er is gebeurd. Ik mag het misschien niet zeggen, maar ik hoop dat die klootzak snel wordt gevonden. Hij heeft - laten we het hopen - geen idee van wat hij mij heeft aangedaan."

"De vele lieve reacties die ik krijg, doen me goed. Die mensen zijn er dus ook! Vanuit het hele land zijn er mensen die voor me willen koken of boodschappen voor me willen halen. Maar mijn dank gaat natuurlijk vooral uit naar het meisje dat mij heeft geholpen." 

"Dat er iemand is die zich over mij heeft ontfermd, mijn fiets op slot heeft gezet en samen met mij heeft gewacht tot de ambulance er was. Dat betekent zóveel voor mij, dat het de pijn een klein beetje verzacht."