Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

De zus van Daphne is verongelukt:
Straf op roekeloos rijden moet hoger

journaliste

Hester Zitvast

F

Fleur (19) uit Loosdrecht overleed vorig jaar, nadat ze was geschept tijdens een straatrace tussen een vader en zoon. Tegen hen is nu vijf en drie jaar gevangenisstraf geëist. Dat er te hard is gereden, blijven beide mannen ontkennen, wat voor Fleurs familie moeilijk te verkroppen is. Daphne van Jaarsveld (30) begrijpt hun pijn. Zij verloor haar zus (19) in 2008 door toedoen van een dronken automobilist. "Ik zie hem nog wel eens op feestjes."

"Ik was bij mijn vriend in Chaam, we waren een avond naar het café geweest. Het was een rare avond, het was niet gezellig en de atmosfeer was vreemd. Dat kwam bij mij vandaan, alsof ik een soort voorgevoel had van wat mij te wachten stond. Ik was er wel, maar toch ook weer niet, ik kon mijn vinger er niet op leggen.

We gingen naar huis en naar bed. Ergens rond 06.00 uur in de ochtend ging de huistelefoon van de ouders van mijn vriend. Het waren mijn ouders. Toen wist ik meteen dat er iets ergs aan de hand was."

Het ergste

“Ik zag ondertussen op mijn telefoon dat ik 16 gemiste oproepen van mijn ouders had. Snel luisterde ik mijn voicemail af. Mijn vader vroeg of ik naar huis wilde komen, omdat Ysabelle in het ziekenhuis lag na een ongeluk. Op de achtergrond hoorde ik mijn moeder heel hard huilen. 'Ysabelle ligt óf in coma óf ze is al dood', dacht ik toen ik dat hoorde.

Mijn vriend en ik zijn snel naar mijn ouders in Breda gereden. Er stonden twee agentes in ons huis en ik kreeg het meteen te horen: Ysabelle had het ongeluk niet overleefd. Ik bleef heel rustig, ik wilde mijn ouders beschermen. 'Het verdriet is voor hen erger dan voor mij' dacht ik; zij hadden immers een kind verloren. Ik wilde ze niet nog meer zorgen geven door mijn verdriet te laten zien. Ik moest er voor hen zijn."

Tegen een boom

"Ysabelle had met vier vrienden in de auto gezeten na een avond stappen. De bestuurder had gedronken en drugs gebruikt en hij had een bocht, waar je maximaal 35 kilometer per uur mag rijden, genomen met 80 kilometer per uur. Hij had de macht over het stuur verloren en was tegen een boom geknald. Ysabelle zat voorin en was op slag dood. Hij en de andere inzittenden hadden slechts lichtere verwondingen."

In het ziekenhuis mochten we Ysabelle zien. Ik liep mee met mijn ouders naar het mortuarium. Het was net als in een film: een stalen tafel met een lichaam erop en een laken eroverheen. Ik ben teruggelopen toen ik dat zag; ik wilde mijn zusje niet zo zien. Ysabelle en ik hadden een goede band. We hadden wel eens ruzie zoals zussen dat hebben, maar we waren hartstikke gek op elkaar. Ineens was ik alleen. Dat was ontzettend onwerkelijk."

Eigen foto

Ysabelle en Daphne

Nachtmerrie

“Vooral thuis was het raar dat ze er niet meer was. Ysabelle was altijd nogal aanwezig en ineens was het heel stil. Ik probeerde afleiding te zoeken door leuke dingen te doen. Ik vond het ’t moeilijkst om met z'n drieën thuis te zijn. Dan was het gemis zó pijnlijk duidelijk. Elke nacht droomde ik over haar, dat ze nog leefde. En elke nacht ging ze aan het einde van die droom dood. Nog steeds gebeurt dat wel eens, dat ik zo'n nachtmerrie heb. Het went niet.

Ik heb mijn verdriet voornamelijk in mijn eentje verwerkt. Ik vond het moeilijk anderen ermee te belasten, zij hadden hun eigen pijn. Ik ben een paar keer naar een psycholoog geweest, maar dat voelde niet goed. Hoe kon een complete vreemde mij nou helpen? Er was wel een leraar op school aan wie ik veel had. Hij sprak veel met mij en in de pauze gingen we vaak een stukje lopen en kletsen over Ysabelle. Door hem ging ik toch met plezier naar school."

Taakstraf

"Het is negen jaar geleden, maar nog altijd heb ik mijn slechte momenten. Na zo'n nachtmerrie bijvoorbeeld, mijn vriend ziet dat meteen aan mij. Dan laat hij mij óf met rust óf hij brengt mij naar mijn ouders. Ik vind het heel fijn om dan even bij ze te zijn. Zij weten precies hoe het voelt, ik kan inmiddels wel even lekker zielig bij ze zijn.

De bestuurder kreeg aanvankelijk een taakstraf. Daar zijn mijn ouders tegen in hoger beroep gegaan. Vervolgens kreeg hij zes maanden voorwaardelijk, waarvan drie maanden gevangenisstraf en vijf jaar rijontzegging. Nog veel te weinig als je het mij vraagt."

Eigen foto

Ysabelle

Spijt

"De bestuurder heeft alles toegegeven en maanden later een briefje gestuurd om zijn spijt te getuigen. Ik heb hem gesproken, mijn ouders wilden dat niet. Hij heeft spijt, dat heeft hij ons laten weten.

Ik weet zelfs dat hij ter nagedachtenis aan Ysabelle een tattoo heeft laten zetten, hij staat iedere dag op met de wetenschap dat hij dit op zijn geweten heeft. Ik zie hem nog wel eens op feestjes. Als hij dan staat te lachen met een biertje in zijn handen, vind ik dat heel lastig. Ik ga hem zoveel mogelijk uit de weg."

Hardere straffen

"Dat de twee mannen die verantwoordelijk zijn voor de dood van Fleur (19) uit Loosdrecht alles ontkennen, vind ik laf en zielig. De feiten zijn dat er veel te hard is gereden en dat er ook nog is gedronken. Hoe kun je zeggen dat het OM geklungeld heeft met het bloedonderzoek? Dat er ontkend wordt - en dus ook weinig spijt wordt betuigd - mag van mij resulteren in nog hogere straffen; het is voor de nabestaanden zo pijnlijk.

Er wordt door heel veel mensen heel roekeloos gereden. Appen of telefoneren in het verkeer, rijden met drank of drugs op: het kan gewoon echt niet. Als ik iemand met een mobiel in de hand zie, zeg ik er wel eens wat van. 'Heb je wel eens iemand doodgereden?', vraag ik dan."

Eigen gezin

"Als ik vervolgens vertel dat mijn zusje is verongelukt, slaan ze vaak dicht. Prima; als het maar doordringt. Ik heb een behoorlijk temperament en durf daardoor veel te zeggen. Maar mijn vriend zegt wel eens: 'Doe nou niet. Je weet nooit wie er achter het stuur zit.' Daar heeft hij ergens wel gelijk in. Ik zou graag zien dat je elkaar gewoon op roekeloos gedrag kon aanspreken, zonder bang te zijn voor ruzie.

Ik doe mijn ding en heb leuke en goede momenten, maar het klopt nooit. Er wordt altijd iemand gemist. Als ik met Sinterklaas bij mijn schoonouders ben, dan is de hele familie bij elkaar, zij zijn compleet. Ons gezin is al negen jaar niet meer compleet en dat gaan we ook nooit meer worden, ook niet als ik ooit mijn eigen gezin krijg."

Stichting Zereen

"Ik mis het delen van de mooie momenten met Ysabelle. Mijn eerste huis, trouwen, kinderen krijgen: ze zal er niet bij zijn. Het zal altijd emotioneel blijven. We praten veel over haar en mijn ouders zijn Stichting Zereen begonnen, waarin zij onder meer voorlichting geven aan jongeren en helpen bij verlies. Ik hoop voor de nabestaanden van Fleur dat er nu eens een keertje eerlijk berecht gaat worden."

De rechtbank doet op 17 november uitspraak in de zaak van de Loosdrechtse Fleur.