Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dana Nechushtan
Foto: Fotografie: Reyer van Boxem
Verhalen achter het nieuws

Dana kreeg keer op keer een misdiagnose
en spande een rechtszaak aan

Anne-Flore Muller

T

Toen Dana Nechushtan (46) een bobbeltje onder haar oksel voelde, wist ze gelijk dat het mis was. Toch liet zij zich twee jaar lang door haar huisarts geruststellen; het zou een talgbobbeltje betreffen. Maar de huisarts zat er wel degelijk heel erg naast...

Dana is regisseur van onder andere televisieseries Dunya & Desie, Overspel en Hollands Hoop. Ten tijde van de opnames van het eerste seizoen Hollands Hoop was ze, achteraf gezien, al ziek. 

Niet serieus genomen

Het begon met een klein bobbeltje onder haar oksel. "Eigenlijk wist ik gevoelsmatig direct dat het niet goed zat. Maar de huisarts liet weten dat het écht een talgbobbeltje was, waardoor ik in eerste instantie niet tot actie overging."

Toch zat het Dana niet lekker. In totaal zeven keer ging ze ermee naar de huisarts, en zeven keer werd haar verteld dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. "Ik geloofde iedere keer dat het goed was, wílde dat natuurlijk ook graag horen. Maar mijn lichaam en gevoel vertelden het tegenovergestelde. Hoezeer ik ook benadrukte dat het niet goed voelde, de huisarts nam mij twee jaar lang niet serieus."

Een biopt

Toen een vriendin ernstig ziek werd, werd de angst bij Dana opnieuw aangewakkerd. Ze wilde uitsluiten dat het bij haar écht geen borstkanker betrof. Na lang aandringen stemde de huisarts in met het maken van een echo. "Nu pas weet ik dat een echo helemaal niets zegt, dat pas een biopt 100% uitsluitsel geeft."

Het gevoel bleef knagen, en dus eiste Dana na de opnames van het eerste seizoen Hollands Hoop dat het bobbeltje weggehaald werd. "Ik stond erop. De huisarts ging hier uiteindelijk mee akkoord. Het zou gewoon in zijn praktijk gebeuren, omdat het volgens hem dus een talgbobbeltje betrof."

Protocol

Dana vervolgt: "Ik had het gevoel dat de huisarts er toen pas écht naar keek. En zijn blik vergeet ik nooit meer. Door de manier waarop de arts keek had ik direct het gevoel dat het foute boel was. Ik bleek al die tijd dus toch gelijk te hebben; ik had borstkanker!"

In het ziekenhuis werd er vol verbijstering geluisterd naar het verhaal van Dana. "De artsen konden niet geloven dat mijn klachten niet serieus waren genomen. Ze stelden dat een huisarts altijd alles zou moeten uitsluiten. Als er een bobbeltje ontdekt is bij een patiënt, gaat er een standaard protocol in werking. En dat protocol heeft mijn huisarts nooit gevolgd."

Misdiagnose

Volgens Dana worden er veel vaker soortgelijke misdiagnoses gesteld. "Veel vrouwen hebben last van hun borsten. Daardoor denken dokters al gauw dat een bobbeltje een opgezette of ontstoken klier is, terwijl 1 op de 7 vrouwen borstkanker krijgt. De kans op het krijgen van borstkanker is dus groot. Dan wil je toch geen risico lopen op een misdiagnose?"

Bij veel vrouwen lopen de melkgangen tot onder hun oksel door, waardoor ook een bobbeltje onder de oksel op borstkanker kan duiden. Dana: "Mijn verwijt is ook niet dat er een verkeerde diagnose is gesteld, maar wel dat ik niet ben doorgestuurd naar het ziekenhuis voor nader onderzoek."

Echt in de overgang

Na het besef dat Dana al die tijd tóch gelijk had, belandde ze direct in de medische molen. "Ik kreeg niet alleen chemo, maar werd ook geopereerd en bestraald. Daarnaast moest ik ook heftige medicatie nemen, waardoor ik vervroegd in de overgang raakte."

Ze legt uit: "Omdat mijn borstkanker een hormoongevoelige kanker is die groeit op oestrogeen, moest ik medicijnen slikken waarmee ik vervroegd in de overgang kwam. Deze medicijnen moet ik nu tien jaar slikken, tot ik echt in de overgang ben. Wonder boven wonder heeft dit alles gewerkt, en is de kanker volledig verdwenen."

Rechtszaak

Drie jaar na dato klaagt Dana haar huisartsenpraktijk aan, wat haar al een gevoel van gerechtigheid geeft. "Ik vind het fijn om te zien dat de artsen zich moeten verantwoorden. Voor mijn gevoel heb ik daardoor al een beetje gewonnen."

De rechtszaak is nog in volle gang, en Dana heeft nog geen zicht op hoe lang het proces zal duren. "Uiteindelijk denk ik dat alles een geldkwestie is. De huisarts komt naar de rechtbank met zijn verzekeraar, waarmee hij precies uitrekent hoe duur de rechtszaak gaat worden. Als het goedkoper is om te schikken, zullen ze dat zeker doen."

Kracht en vertrouwen

Dana heeft bewust weinig gepraat over haar ziekte, maar vindt het tegelijkertijd belangrijk haar verhaal te delen. "Het is een wonder dat ik nog leef. Daarom wil ik vrouwen op het hart drukken dat ze zich écht moeten laten checken, wanneer ze iets voelen. Neem geen genoegen met een echo, maar vraag bij twijfel direct om een biopt."

Ze benadrukt dat ze wil laten zien dat het ook goed kan komen. "Kanker is zo’n beladen woord geworden. Het wordt direct aan de dood gekoppeld. Maar je kunt kanker tegenwoordig steeds vaker overleven. En ik hoop dan ook dat ik door mijn openheid vrouwen kracht en vertrouwen kan geven. Want het kan goed komen."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook je verhaal vertellen?

Dan kan dat hier...