Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Anke Verhagen
Foto: Foto: Johan van Walsem
Verhalen achter het nieuws

Anke had ernstige menstruatieklachten:
Tegenwoordig neem ik 1 dag rust

Jolien van de Griendt

D

De schilders zijn op bezoek. De tomatensoep is overgekookt. Vloed op de Rode Zee... Áls we al over menstruatieklachten praten, maken we er toch vooral geen big deal van. Want: 'Het hoort er nu eenmaal bij.' Maar deze week blijkt uit onderzoek dat 1 op de 3 vrouwen last heeft van ernstige menstruatieklachten.

Ruim driekwart van die groep gaat niet naar de dokter, omdat ze denken dat er weinig aan de klachten te doen is. Terwijl er veel mogelijk is. Anke Verhagen (41) - moeder van twee kinderen - is een van die vrouwen die jarenlang kampte met zeer ernstige menstruatieklachten. Maar door heel goed naar haar lichaam te luisteren, wist ze haar menstruatie terug te brengen van acht dagen tot anderhalve dag.

Standje

Anke werd voor het eerst ongesteld toen ze 12 was. "Ik ben nog echt opgevoed in de tijd van 'stel je niet aan, het hoort erbij'. Ik mocht er niet over praten of er mensen mee lastig vallen, als ik pijn had. Als ik toch zei dat ik me niet lekker voelde, kreeg ik meteen een standje van mijn moeder.

Ik had telkens vier volle dagen van vroeg tot laat ernstige buikkramp, zo erg dat ik er zelfs diarree van kreeg. Ik was erg misselijk, had hoofdpijn en was heel moe."

Doorgelekt

De klachten die Anke omschrijft klinken als een heftige griep. "Maar als je je baas elke maand opbelt om te zeggen dat je griep hebt, wordt dat lastig. En als je uitleg dat je ongesteld bent, krijg je te horen: 'Dan ben je toch niet ziek?'"

Sinds haar tienerjaren bikkelde Anke dus altijd door. Ze ging altijd naar school en deed mee met gym, ook als ze veel pijn had of als de bloedingen hevig waren. "Dat had tot gevolg dat ik een paar keer ben doorgelekt. Dat is natuurlijk vreselijk als tienermeisje. Je maakt je dan al zo druk over je lichaam en dan word je ook nog eens met zoiets gepest."

De pil

"Op mijn zestiende kwam ik uiteindelijk toch bij de huisarts terecht. Vanwege mijn leeftijd ben ik toen maar aan de pil gegaan, dat zou moeten helpen tegen mijn klachten.

Maar het tegenovergestelde was waar: het werd zelfs nog erger." Anke probeerde uiteindelijk zeven verschillende soorten anticonceptiepillen. "Het dieptepunt was de prikpil, waardoor ik zes maanden lang vloeide."

Bijwerkingen

Geen echte oplossing dus, maar de huisarts had geen ander advies. Anke koos daarom maar voor de pil waar ze in verhouding het minste last van had. Maar toen ze op haar 25e stopte - in verband met haar kinderwens -  realiseerde ze zich pas hoe heftig de invloed van zo’n anticonceptiepil is.

"Ik vind het verschrikkelijk dat huisartsen nog steeds zo makkelijk de pil voorschrijven tegen menstruatieklachten, zelfs bij hele jonge meisjes, zonder erbij te vertellen wat de bijwerkingen zijn."

Borstkanker

Na het stoppen met de pil werden haar emoties minder vlak, steeg haar libido en snapte ze haar lijf beter. "En tegenwoordig blijkt ook uit onderzoeken dat je een verhoogde kans op borstkanker hebt en dat de pil invloed kan hebben op hoe je je partner kiest!"

Doordat Ankes natuurlijke cyclus weer op gang kwam en ze weer maandelijks menstrueerde kreeg ze ook meer klachten. Daarom ging ze opnieuw op zoek naar manieren om die te verminderen.

Challenge

Samen met haar vriend Peter richtte ze Men-struatie op, om meer aandacht voor dit probleem te krijgen en haar ervaring over wat wel en niet werkt te delen.

Inmiddels hebben ze zo’n 45000 vrouwen (wetenschappelijk onderzoek in samenwerking met Radboudumc). geïnterviewd om meer inzicht te krijgen in de problemen en maakten ze de challenge waarmee mannen kunnen ervaren hoe het is om menstruatiekrampen te hebben.

Magische oplossing

Na allerlei experimenten vond Anke voor haarzelf de magische oplossing: één dag complete rust. "En dan bedoel ik ook echt rust. Dan werk ik niet, zorg niet voor mijn kinderen, doe geen boodschappen, geen huishouden...

Dat vond ik wel heel moeilijk want ik heb dan het gevoel dat ik mensen tot last ben door zo'n dag 'op te nemen'. Maar die dag heeft effect: Ik ben nog maar 1,5 dag ongesteld en heb dan nog maar af en toe buikkrampen."

Toekomst

Volgens Anke is het eigenlijk heel onnatuurlijk hoe vrouwen nu werken. "Toen ik jong was, werd die reclame uitgezonden van: 'Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.' Het is natuurlijk heel goed dat vrouwen zelfstandig zijn, maar de maatschappij verwacht ook dat vrouwen altijd maar doorgaan.

School, studie, eerst een paar jaar werken - tegen de tijd dat je überhaupt kunt gaan nadenken over kinderen ben je al 30. Er is veel minder ruimte om te luisteren naar je lichaam." 

Energie

"Emancipatie is goed, maar we zijn op dezelfde manier gaan werken als mannen: doelen halen, willen winnen van de concurrentie... Dat zijn eigenlijk heel mannelijke eigenschappen." Volgens Anke bezitten we allemaal 'mannelijke' en ‘vrouwelijke’ energie, maar is de energie bij vrouwen in de basis overwegend vrouwelijk.

"Door in die rustdag mijn menstruatie ook echt te doorleven, maak ik ruimte voor die vrouwelijke energie en voel ik me in de weken daarna veel beter. Ik ben dan weer echt helemaal opgeladen en productiever op mijn werk."

Relatie

Ook haar kinderen merken het verschil. "Mijn kind van 9 zei dat ik relaxter ben, meer geduld heb en dat ik meer aandacht heb als we samen spelen. Die feedback is een belangrijke drijfveer om te blijven strijden voor meer aandacht voor dit probleem." 

Ankes relatie werd ook positief beïnvloed doordat ze veel minder last heeft van haar menstruatie. "Onze relatie is veel intenser geworden, ook op seksueel gebied." Wat betreft Anke moet er al op school meer aandacht voor komen.

Impact

"Veel vrouwen weten weinig over hun cyclus, laat staan dat ze weten wat er met hun lichaam gebeurt als ze menstrueren. En mannen weten er al helemáál niets van." Maar ze merkt ook dat het moeilijk is om hier een gesprek over te voeren.

"Zeker voor vriendinnen van mijn leeftijd is het niet iets waar je makkelijk over praat. Als ik het er specifiek over heb, komt er mondjesmaat wat uit. Maar als ik vertel over de veranderingen bij mijzelf, zijn ze vaak toch heel geïnteresseerd."

Anke hoopt dat steeds meer vrouwen dezelfde verandering als zij kunnen ervaren en zo minder last hebben van hun menstruatie. "Als alle vrouwen ruimte zouden krijgen om te luisteren naar hun lichaam, dan zou de maatschappelijke impact enorm zijn."