Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Verhalen achter het nieuws

Marika onderging een abortus:
Ik had er een goede reden voor

journaliste

Hester Zitvast

M

Marika (44) heeft de recente berichtgeving over de anti-abortusprotesten met een ongemakkelijk gevoel gevolgd. Vooral het feit dat abortus als moord wordt bestempeld, stuit haar tegen de borst. Zelf onderging ze op haar vijftiende een abortus. "Ik was nog heel jong en ik ben autistisch. Abortus was voor mij de enige oplossing."

"Ik kreeg vaste verkering met een jongen toen ik 14 was. Jong ja, maar het voelde goed. Met hem had ik ook voor de eerste keer seks. Ik heb dat met mijn moeder besproken. Ze vond mij jong, maar ze vond het ook fijn dat ik het haar vertelde. Die openheid vond ze belangrijk. Ze wilde liever niet dat ik op die leeftijd al aan de pil, met al die hormonen, ging. Wel drukte ze mij op het hart condooms te gebruiken.

Morning-afterpil

Mijn vriendje en ik deden dat keurig, maar op een keer scheurde het condoom. We schrokken daar allebei enorm van. Ik heb het mijn moeder direct verteld en we zijn naar de huisarts gegaan voor een morning-afterpil. Ik ging er vanuit dat de kous daarmee af zou zijn. Zes weken later was ik echter nog niet ongesteld.

Ik had daar zelf geen erg in, mijn moeder attendeerde mij er op. Waarschijnlijk is zij met mijn ochtendurine naar de huisarts gegaan, dat kan ik me niet meer exact herinneren. Wat ik nog wel heel goed weet, is dat ik op school uit de klas werd gehaald. Mijn moeder hing aan de lijn; de zwangerschapstest was positief. Of ik naar huis wilde komen.

Kordate optreden

Mijn moeder had al een afspraak gemaakt met de abortuskliniek. 'Ik neem aan dat je het niet wilt houden', zei ze. Dat had ze heel goed ingeschat. Ik was blij met haar kordate optreden. Ook mijn vriendje vond abortus de beste oplossing.

Ik was op dat moment 15, zat totaal niet op een kind te wachten en kon een kind ook niets bieden. Mijn ouders zouden ervoor moeten zorgen en dat wilde ik niet. Gek genoeg schrok ik op dat moment niet echt. Het echte besef kwam later pas.

Curretage

De abortus zelf vond iets later plaats. Ik was pas zes weken zwanger, dus het was op zich nog niet zo'n enorm heftige ingreep. Toch deed het veel pijn. Ik had een verdoving gekregen, maar heb tijdens de curettage overgegeven, zo beroerd voelde ik me. Het was heftig om mee te maken. Van mijn ouders mocht ik er na afloop met niemand over praten; we woonden in een klein dorp, de roddel zou zich razendsnel verspreiden.

Op donderdag heb ik een abortus ondergaan en op maandag zat ik weer op school. Ik ben meteen aan de pil gegaan en ben erna nog een hele tijd bang geweest voor seks. Het is nu bijna dertig jaar geleden en ik denk er nog weleens aan, vooral als er protesten zijn waarin anderen wel even vertellen dat abortus moord is.

Kinderloos

Ik heb er geen seconde spijt van gehad, maar niemand wil een moordenaar genoemd worden. Het is een heel lastige keuze die de meesten niet zomaar maken. Ik heb de Bijbel ook gelezen en echt nergens gelezen dat abortus niet mag. Hoe komen mensen erbij om het uit naam van religie te verbieden?

Ik heb mijn school afgemaakt, een leuke baan gevonden. Ik ben recent voor de tweede keer getrouwd en ik ben nog steeds kinderloos. Ik heb die wens ook nooit gehad. Mede door mijn autisme denk ik dat ik geen geschikte moeder ben. Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat je geen kinderen kunt krijgen als je autisme hebt, maar voor mij zou het niet werken.

Reden

En als ik op mijn vijftiende wel dat kindje had gekregen, had dat waarschijnlijk ook nog eens een behoorlijk heftig effect op mijn lichaam gehad. Ik was nog een kind en mijn lijf was er niet aan toe een baby te dragen en te baren.

Iedereen die een abortus ondergaat, heeft er een reden voor. Daar heeft een ander zich niet mee te bemoeien. De beslissing tot abortus kun je alleen zelf nemen. Ik ben blij dat ik deze keuze heb gemaakt en dat de mogelijkheid er was."