Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
Verhalen achter het nieuws

Johanna heeft een kind met haar beste vriend
‘Waarom wachten op een droomman?’

Freelance journaliste

Marielle Wisse

J

Johanna (32) en haar beste vriend Mark hadden allebei een enorme kinderwens, maar geen partner om die mee in vervulling te laten gaan. Daarom besloten ze er samen voor te gaan.

“Eigenlijk begon het - net als in films - met de opmerking:  ‘Als we dan en dan nóg geen kinderen hebben, dan doen we het toch gewoon samen?’. Maar de gesprekken werden steeds serieuzer. We vroegen elkaar naar onze ideeën wat betreft opvoeding en gedeeld ouderschap.

Op één lijn

Hoe zagen we dit alles precies voor ons? Want dat we zulke goede vrienden waren, hoefde natuurlijk niet te betekenen dat we over dat soort onderwerpen hetzelfde dachten. Gelukkig bleken we aardig op één lijn te zitten.

Toch maakten we niet direct concrete plannen. Want hoewel het voor ons heel natuurlijk voelde, was onze situatie voor veel mensen niet vanzelfsprekend. Voorzichtig legden we ons idee voor aan onze ouders. Die reageerden alle vier heel lief. Ze wilden vooral dat wij gelukkig zouden zijn.

Collega's

Het vertellen op ons werk was een stuk lastiger, want naast beste vrienden, zijn Mark en ik ook nog eens collega’s. Maar ook daar hebben we geen enkele negatieve reactie gekregen. Vorig jaar hebben we de knoop doorgehakt. Nadat verschillende familieleden ongeneeslijk ziek werden, realiseerden we ons dat het leven ontzettend kwetsbaar is.

We kunnen er zomaar niet meer zijn. En als een kindje ons zo gelukkig zou maken, waarom moesten we dan wachten op een droompartner die er misschien wel nooit zou komen? Door middel van zelfinseminatie, raakte ik vrijwel direct zwanger. We waren dolgelukkig!

Co-ouderschap

Toen was het tijd om actie te ondernemen. We hebben voor onszelf de afspraken opgeschreven en hebben eens geïnformeerd bij een notaris. We moeten nog een officieel testament laten opstellen, maar voor de rest is alles geregeld.

Ook moesten we nadenken over onze liefdeslevens. We besloten om tijdens en vlak na de zwangerschap allebei niet te daten. Mochten we iemand in de supermarkt tegen het lijf lopen, prima. Maar hele dagen datingsites afspeuren zat en zit er niet in. Al onze aandacht gaat naar Tom en dat vinden we allebei meer dan prima. 

Samenwonen

Vlak voor de bevalling zijn Mark en ik gaan samenwonen, omdat we er allebei wilden zijn voor de kleine. Dat doen we nu nog steeds. We gaan pas weer in twee huizen wonen wanneer wij het daarvoor tijd vinden. Onze dagen zien er precies zo uit als die van een ‘normaal’ gezin.

Op het romantische gedeelte na dan, want dat is écht niet het geval. We zien elkaar eerder als broer en zus. We kunnen elkaar alles vertellen, hebben het altijd leuk samen en toen we Tom nog niet hadden, gingen we regelmatig samen op reis.

Gelukkig

Ik denk dat ik voor ons allebei spreek als ik zeg dat ik het niet anders had gewild en dat we onze keuze nog geen moment in twijfel hebben getrokken. We zijn zo ontzettend gelukkig met ons kleine mannetje.

Als ik Mark niet had gehad, weet ik niet of ik wel aan kinderen was begonnen. In mijn eentje zag ik het niet zitten. Niets ten nadele van mensen die het anders aanpakken, maar ik wil graag dat mijn kind opgroeit met een papa.

Geen geheim

Toch snap ik wel dat misschien niet veel mensen voor deze optie kiezen. Je moet een extreem goede band met iemand hebben en het aandurven. Hoe we onze situatie later gaan uitleggen aan Tom, weten we nog niet. Maar het mag absoluut geen geheim worden.

Hij heeft twee ouders die hem zó graag wilden, dat ze samen een manier hebben gevonden om dat voor elkaar te krijgen. Dat kan volgens mij onmogelijk slecht zijn. We wilden ons eigen geluk nastreven en dat bleek ons gegund. Tom is het belangrijkste in ons leven.”